บทที่ 821

หรงฉือพยักหน้า “ฉันได้ยินแล้ว” เธอลุกขึ้นพูดว่า “ขอตัวสักครู่”

พูดจบ ก็หันหลังจากไปแล้ว

เหรินจี่เฟิงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง เห็นถึงตรงนี้ ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

สำหรับคำขอโทษของตัวเอง เขาเคยคิดว่าหรงฉืออาจจะยอมรับ หรือบางทีอาจจะพูดจาเสียดสี

แต่ปฏิกิริยาแบบนี้ของหรงฉือ ค่อนข้างเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้

ดูเหมือนเธอจะยอมรับคำขอโทษของเขาแล้ว

แต่ก็แค่ยอมรับคำขอโทษของเขาเท่านั้น

ต่อจากนั้น...ก็ไม่มีอะไรต่อแล้ว

ไม่นานหรงฉือก็เข้าร่วมวงสนทนากับคนอื่น ๆ

หนานจื้อจือ หรงฉือและอวี้มั่วซวินยังมีเรื่องต้องจัดการ หลังทานอาหารและดื่มชา ไม่นานก็ขอตัวกลับไปก่อนแล้ว

บนรถ หรงฉือกับหนานจื้อจือกำลังคุยเรื่องงานกันอยู่ โทรศัพท์ของเธอจู่ ๆ ก็ดังขึ้นมา

เป็นเบอร์แปลก

หรงฉือเห็นก็รับ

“เสี่ยวฉือ พ่อเอง พ่อ...”

เป็นสายของหลินลี่ไห่ หรงฉือเพิ่งได้ยินชัดเจน ก็วางสายโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย แถมยังบล็อกเบอร์อีกด้วย

อวี้มั่วซวินเห็นปฏิกิริยานี้ของเธอ ก็เลิกคิ้ว “หลินลี่ไห่?”

“อืม”

อวี้มั่วซวินเบะปาก แค่ใช้นิ้วเท้าคิดเขาก็เดาได้แล้วว่าจุดประสงค์ที่หลินลี่ไห่โทรหาหรงฉือคืออะไร

อาจเป็นเพราะไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน หนานจื้อจือได้ยินพวกเขาพูดเรื่องอื่นนอกประเด็น ก็ไม่ได้พูดแทรก

หลังจากวางสาย พวกหรงฉือก็เริ่มคุยถึงหัวข้อที่เพิ่งคุยกันอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง

เห็นสายที่ถูกตัด หลินลี่ไห่ก็โทรศัพท์ไปหาอีกครั้ง ทว่าเขาโทรไปอีกครั้ง กลับพบว่าโทรไม่ติดแล้ว...