บทที่ 820

ยิ่งคิดไม่ถึงเลยว่า เธอกับหรงฉือจะยังมีความสัมพันธ์แบบนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่นึกเลยว่าหรงฉือจะเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ

เขากำลังคิดแบบนี้อยู่ สายจากคุณย่าเฟิงก็โทรเข้ามา...

......

หรงฉือนอนหลับต่ออีกสักงีบ กว่าจะตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาบ่ายโมงกว่า ๆ แล้ว

ฉางโม่ยังมีบางเรื่องต้องจัดการ หลังจากทานอะไรง่าย ๆ เธอก็กลับไปที่ฉางโม่

อวี้มั่วซวินก็เพิ่งถึงเช่นกัน

หลังจากยุ่งอยู่ครู่หนึ่ง หนานจื้อจือก็โทรศัพท์เข้ามา บอกให้พวกเขาไปทานอาหารที่บ้านตระกูลจี้คืนนี้

ตอนที่พวกเขามาถึงบ้านตระกูลจี้ จี้ชิงเยว่ก็ออกมารับพวกเขา “มาแล้วเหรอ? เชิญเข้าข้างในเลย”

หรงฉือพยักหน้าเล็กน้อย

จี้ชิงเยว่พูดคุยทักทาย “ได้ยินว่าฉางโม่เกิดปัญหาขึ้นนิดหน่อย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

ด้วยมารยาท จี้ชิงเยว่จึงพูดกับหรงฉือและอวี้มั่วซวิน

แต่อวี้มั่วซวินกลับเลิกคิ้วไม่ได้พูดอะไร

หรงฉือจึงทำได้เพียงพูดว่า “ไม่เป็นอะไร ทั้งหมดจัดการได้พอสมควรแล้ว”

เข้าบ้านมาจึงจะพบว่าหนานจื้อจือมาถึงแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เหรินจี่เฟิงก็อยู่ด้วย

เมื่อเห็นพวกเขา เหรินจี่เฟิงก็มองมาเป็นคนแรก

อวี้มั่วซวินและหรงฉือทำเป็นมองไม่เห็นเขา

พวกเขาทักทายจี้หวนอิง ผู้อาวุโสจี้ และคุณนายจี้ก่อน จากนั้นก็มองไปทางหนานจื้อจืออย่างเชื่อฟัง “อาจารย์”

หนานจื้อจือ “อืม”

เวลานี้ เหรินอี้อันก็มาถึงแล้ว

เขายิ้มและพูดว่า “มากันครบแล้วสินะ?”

จี้ชิงเยว่ “ลุงเหริน เชิญนั่งครับ”

หรงฉือและอวี้มั่วซวินก็เรียกเขาเช่นกัน