บทที่ 824

ข้อความที่เขาส่งไปในวันที่บริษัทตระกูลหลินเกิดเรื่อง เฟิงถิงเซินตอบกลับในช่วงบ่ายของวันรุ่งขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น การตอบกลับของเขานั้นก็สั้นมาก มีเพียงคำว่า “ไม่เป็นไร ฉันจัดการเองได้” ไม่กี่คำ

เฮ่อฉางปั่ว “ฉันลองส่งข้อความไปถามดู?”

ฉีอวี้หมิง “ดีเลย”

เฮ่อฉางปั่วหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซิน

[เรื่องจัดการเรียบร้อยเกือบหมดแล้วใช่ไหม? จะกลับมาเมื่อไร?]

ตอนที่เขาส่งข้อความ สายตาของฉีอวี้หมิงก็มองไปทางหรงฉือที่อยู่ไม่ไกลอีกครั้ง

หรงฉือในคืนนี้ เหมือนกับก่อนหน้านี้ ยังคงเป็นศูนย์กลางของฝูงชน

หลังจากที่เฮ่อฉางปั่วส่งข้อความเสร็จ ก็มองไปทางหรงฉือเช่นกัน

เรื่องที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงของดร.ลู่ เขาตกใจมากจริง ๆ หลังจากเกิดเรื่อง จริง ๆ แล้วเขาก็เคยคิดจะส่งข้อความหาเธอ เพื่อถามไถ่ความรู้สึกของเธอด้วยซ้ำ

แต่เขารู้ว่าไม่มีสิทธิ์ไปห่วงใยเธอ สุดท้ายข้อความนั้นจึงยังไม่ได้ส่งออกไป

ตอนนี้เห็นเธอคุยเรื่องงานกับคนอื่นอย่างสบาย ๆ และไม่ได้รับผลกระทบอะไร เขาก็วางใจแล้ว

ฉีอวี้หมิงเห็นเขามองไปทางหรงฉือเช่นกัน ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก กลับอดไม่ได้พูดว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งฉางโม่ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือมาตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว...ตอนนี้พอฉันคิดถึงเรื่องนี้ ยังคงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่เลย”

เฮ่อฉางปั่ว “อืม”

ตอนแรก เขาเองก็รู้สึกว่ามันช่างไม่สมจริงเอาเสียเลย

ดังนั้น อารมณ์ของฉีอวี้หมิง เขาพอจะเข้าใจได้

ฉีอวี้หมิงจู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องหนึ่งที่ตัวเองลืมไปแล้วขึ้นมา

เขาถามว่า “จริงสิ นายว่าหรงฉือกับฉางโม่ รวมทั้งเรื่องที่เธอเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ ถิงเซินจะรู้ไหม?”

พูดถึงตรงนี้ เฮ่อฉางปั่วลังเลเล็กน้อย แต่ยังคงส่ายหน้าอยู่ดี “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

คำถามนี้ จริง ๆ ก่อนหน้านี้เขาก็เคยคิดไว้ตั้งนานแล้ว

หากเฟิงถิงเซินรู้ว่าหรงฉือคือลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ ถ้าอย่างนั้นเขาน่าจะรู้ความสามารถของหรงฉือ อย่างไรเสีย ตอนนั้นหลินอู๋อยากเข้ามาทำงานที่ฉางโม่ก็เพราะภาษาโปรแกรมชุดนั้นของฉางโม่