บทที่ 811

เฮ่อฉางปั่ว “รู้”

น้ำเสียงเขาดูมั่นใจมาก

จริง ๆ แล้วในใจของฉีอวี้หมิงก็รู้ดีว่าเฟิงถิงเซินรู้เรื่องนี้

เพียงแต่เขาไม่คิดเลยว่าทั้ง ๆ ที่เฟิงถิงเซินรู้ความสัมพันธ์ของหรงฉือและหลินอู๋ และยังรู้เรื่องราวในอดีตระหว่างตระกูลซุนและตระกูลหรง แต่ก็ยังคงยืนหยัดคบกับหลินอู๋

หลังจากที่หลินอู๋ปรากฏตัว เขาก็คิดมาตลอดว่าเฟิงถิงเซินชอบหลินอู๋มาก แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงถิงเซินจะชอบหลินอู๋ถึงขั้นนี้...

ความคิดเห็นบางอย่าง แม้ฉีอวี้หมิงจะไม่ได้พูดออกมา แต่ตอนที่เขาพูดเรื่องพวกนี้ เฮ่อฉางปั่วกลับเดาได้แล้วว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

อย่างไรเสีย...

เขาก็คิดแบบนี้เช่นกัน

เขาก็คิดไม่ถึงเลยว่าเฟิงถิงเซินจะรักหลินอู๋ถึงขนาดนี้

เรื่องที่เฟิงถิงเซินทั้ง ๆ ที่รู้ความสัมพันธ์ของหรงฉือและหลินอู๋ แต่ก็ยังคบกับหลินอู๋อยู่ คนอื่น ๆ ในงานหลายคนก็คิดแบบนี้เช่นกัน

เพียงแต่ตอนที่เฟิงถิงเซินอยู่ ไม่มีใครกล้าพูดต่อหน้าเขาเท่านั้นเอง

อีกด้านหนึ่ง

ในรถของตระกูลหลินเงียบสงัด ไม่มีใครพูดอะไร

ซุนลี่เหยาขอบตายังคงแดงก่ำ ภายในใจเต็มไปด้วยความเคว้งคว้าง เธออยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่เห็นสีหน้าของคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกเขาไม่พูด เธอก็ไม่กล้าเอ่ยปากขึ้นมาในทันที

หลินอู๋ก้มหน้า มองโทรศัพท์ของตัวเอง

เวลานี้ ซุนเยว่ชิงเอ่ยปากแล้ว “ถิงเซินยังไม่ส่งข้อความหาลูกอีกเหรอ?”

หลินอู๋ส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไร

ซุนเยว่ชิงดวงตาล้ำลึก

สุดท้ายซุนลี่เหยายังคงทนไม่ไหว เอ่ยปากเสียงเบา “พี่เขย...กลับไปทั้งแบบนี้ ไม่ได้พูดกับพี่สักคำ หรือว่าพี่เขา...หรือว่า...”