ตอนที่ 761
บทที่ 761
11 กันยายน 2569
ตอนที่รถห่างจากฉางโม่สองสามร้อยเมตร หรงฉือก็ลงจากรถก่อนแล้ว
หลังจากที่เธอลงจากรถ รถของเฟิงถิงเซินก็ขับออกจากตรงนั้นทันที
เย่ชิวอวี่ที่ตามพวกเขาอยู่ มองทิศทางที่พวกเขาจากมา หลังจากนั้นสักพักหนึ่งจึงจะขับรถออกไป
ฉางโม่กับเจี๋ยเซี่ยวร่วมงานกันได้เป็นอย่างดีมาโดยตลอด
กลับมาถึงบริษัท หลังจากที่หรงฉือประชุมได้สักพักหนึ่ง ก็ออกเดินทางไปเจี๋ยเซี่ยวแล้ว
บ่ายวันนั้น เจี๋ยเซี่ยวก็มีข่าวดีส่งมา การผสานมัลติโมดัลของพวกเขามีความก้าวหน้าแบบก้าวกระโดดแล้ว
ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป สื่อต่าง ๆ พากันแย่งรายงานข่าว จนสร้างความแตกตื่นให้กับผู้เชี่ยวชาญสายงานเดียวกันทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ซวิ่นตู้กับเจี๋ยเซี่ยวต่างก็เป็นบริษัทที่วิจัยและพัฒนารถยนต์ไร้คนขับ ข่าวของทางฝั่งเจี๋ยเซี่ยวเพิ่งประกาศออกมา ซุนลี่เหยาและคนอื่น ๆ ก็ได้รับข่าว จากนั้นก็รีบแจ้งข่าวให้หลินอู๋ทราบทันที
ตอนที่หลินอู๋กับคนอื่น ๆ ในตระกูลหลินและตระกูลซุนเห็นข่าว สีหน้าก็มืดหม่นลงเล็กน้อย
แม้ว่าซวิ่นตู้จะมีเฟิงถิงเซินเป็นผู้วางรากฐานและสร้างกรอบเอาไว้ แต่การวิจัยด้านนี้มีค่าใช้จ่ายจำนวนมหาศาล การแข่งขันก็รุนแรง ขณะที่อนาคตยังไม่แน่นอน ตลอดเวลากว่าหนึ่งปีที่ผ่านมา หลินอู๋รวมถึงคนตระกูลหลินและตระกูลซุนได้ลงเงินไปไม่น้อย แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีผลงานใดที่โดดเด่นเลย
ช่วงสองสามเดือนมานี้ พวกเขารู้สึกวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงอย่างไรคู่แข่งคนอื่น ๆ ต่างก็มีความก้าวหน้าเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น
แต่ตอนนี้เจี๋ยเซี่ยวกลับได้รับผลลัพธ์ทางเทคโนโลยีที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ความสามารถในการแข่งขันของพวกเขาก็ยิ่งริบหรี่ลงไปอีก
แต่ในขณะที่พวกเขาเพิ่งจะมากังวล ผู้จัดการทั่วไปของทางฝั่งเจี๋ยเซี่ยวก็ได้ให้สัมภาษณ์ว่า ที่เจี๋ยเซี่ยวสามารถสร้างผลลัพธ์ด้านการผสานมัลติโมดัลที่โดดเด่นขนาดนี้ได้ ล้วนเป็นผลงานของหรงฉือ
หลังจากนั้น ก็เริ่มชื่นชมหรงฉือออกสื่ออย่างเต็มที่ขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อเห็นข่าวนี้ หลินอู๋ก็กำหมัดแน่น คนอื่น ๆ ในตระกูลหลินและตระกูลซุนต่างก็มีสีหน้าที่ไม่สู้ดีเพิ่มขึ้นหลายส่วน
ซุนลี่เหยากัดฟันกรอด “เป็นเธออีกแล้ว! ทำไมอะไรก็เป็นเธอไปหมด?! เธอมีความสามารถมากขนาดนั้นเลยจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่มีทาง” เซี่ยงหรูฟางพูดด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดี “น่าจะเป็นผลงานของทีมวิศวกรของฉางโม่มากกว่า ถึงอย่างไร เธอก็ชอบฉกฉวยความดีความชอบของคนอื่นมาเป็นของตัวเองมานานแล้ว”
ซุนลี่เหยาแค่นเสียง “ก็จริงค่ะ น่าไม่อายจริง ๆ!”