บทที่ 762

ตอนนี้จะทำยังไงดี?”

ซุนลี่เหยาไม่เข้าใจเรื่องการลงทุน ไม่เข้าใจแวดวงนี้ แต่เธอกลัวไม่มีเงิน

เธอมองไปทางหลินอู๋ “พี่ ทางพี่เขย...”

เธอยังพูดไม่ทันจบ โทรศัพท์ของหลินอู๋ก็ดังขึ้นมา เมื่อเห็นแจ้งเตือนสายโทรเข้า สีหน้าของเธอค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ก่อนจะรีบรับสายทันที

ไม่รู้ปลายสายพูดอะไร แต่ใบหน้าที่ตึงเครียดของเธอเมื่อครู่ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง และกลับมามีสีหน้าที่สุขุมตามปกติ

เธอยิ้มและพูดว่า “โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เมื่อดูจากสีหน้าและน้ำเสียงที่เธอพูด ทุกคนก็เดาได้แล้วว่าใครคือคนที่อยู่ปลายสาย

หลินลี่ไห่ “ถิงเซินเหรอ?”

หลินอู๋ยิ้ม หลังจากส่งเสียง “ค่ะ” คำหนึ่ง ก็หยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วพูดว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อน หนูเล่าเรื่องบริษัทของเราให้ถิงเซินฟังแล้ว เขาช่วยหนูติดต่อไว้หลายคน และยังช่วยหาคู่ค้าทางธุรกิจให้ด้วย เขาช่วยนัดเวลาพบพวกเขาให้หนูเรียบร้อยแล้ว พ่อคะ พ่อก็ไปกับหนูเถอะ”

เมื่อฟังถึงตรงนี้ ไม่ใช่แค่หลินลี่ไห่เท่านั้น แม้แต่คนอื่น ๆ ก็สลัดความกังวลเมื่อครู่ออกจนหมด และต่างก็มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า

หลินลี่ไห่ยิ้ม “ได้ พ่อจะไปกับแกด้วย”

หลินอู๋และหลินลี่ไห่ออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมองแผ่นหลังที่จากไปของพวกเขา ซุนลี่เหยาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา

หลินอู๋และหลินลี่ไห่เพิ่งออกจากบ้านไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ของหลินอู๋ก็ดังขึ้น

เป็นสายจากเย่ชิวอวี่

หลินอู๋เห็น จริง ๆ ก็ไม่อยากรับ แต่ก็ยังคงรับอยู่ดี “รุ่นพี่เย่ มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

ที่ปลายสาย เย่ชิวอวี่ถามว่า “รุ่นน้อง อีกไม่กี่วันจะถึงงานเลี้ยงครบรอบห้าปีของสถาบันวิจัยดร.ลู่แล้ว เธอกับประธานเฟิงจะไปร่วมงานด้วยใช่ไหม?”

หลินอู๋พูดว่า “ไปค่ะ ทำไมเหรอ?”

“ไม่มีอะไรหรอก วันนั้นฉันก็จะไปด้วย เลยอยากจะถามเธอหน่อยน่ะ”

“อย่างนี้นี่เอง...”

เย่ชิวอวี่หยุดไปครู่หนึ่ง ก็ถามอีกว่า “ทำอะไรอยู่? ทานข้าวหรือยัง?”