บทที่ 758

หลังทานอาหารเสร็จ เฟิงจิ่งซินบอกว่าเธอต้องกลับไปเตรียมตัวล่วงหน้าสักหน่อย ให้พวกเขากลับไปช้ากว่าสักสิบนาที

เห็นที เธอมีหลายอย่างที่อยากจะแบ่งปันกับเธอจริง ๆ

เห็นเธอกระตือรือร้นอย่างมีความสุขแบบนี้ หรงฉือกับเฟิงถิงเซินต่างก็ตอบตกลงแล้ว

หลังจากที่เฟิงจิ่งซินกลับไปกับคนขับรถ ภายในห้องก็เหลือหรงฉือกับเฟิงถิงเซินแค่สองคน

ภายในห้องส่วนตัวเงียบงัน

ทั้งสองสบตากันเล็กน้อย จากนั้นหรงฉือก็หยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วก้มหน้าทำธุระของตัวเอง

เฟิงถิงเซินกลับไม่ได้เล่นโทรศัพท์ เพียงแต่มองเธออยู่แบบนั้น ไม่รู้ว่าเขามองอะไรอยู่กันแน่

หรงฉือสังเกตเห็นแล้ว แต่เขาไม่พูด เธอก็ไม่ได้เอ่ยปากเช่นกัน

หรงฉือกำลังอ่านสรุปการอภิปรายที่ทุกคนมีต่องานวิจัยฉบับใหม่หลายฉบับที่เพิ่งเผยแพร่ออกมาในวงการเมื่อเร็ว ๆ นี้ในเว็บบอร์ดงานวิจัยด้านเอไอ

เดิมทีแค่อยากฆ่าเวลาสักหน่อย แต่ใครจะรู้ว่าอ่านจนเพลิน ไม่ทันสังเกตเวลาไปชั่วขณะ พอเธอตั้งสติกลับมา ก็ผ่านไปยี่สิบนาทีแล้ว

เธอตกตะลึกเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นทันที

เฟิงถิงเซินคงจะสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่าเลยสิบนาทีมาแล้ว เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ ก็น่าจะรู้ว่าเธอได้สติแล้ว รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก “อ่านเสร็จแล้วเหรอ?”

หรงฉือ “...อืม”

เธอไม่ได้ถามว่าทำไมไม่เตือนเธอ เก็บโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋า และลุกขึ้นยืน

เฟิงถิงเซินเปิดประตูให้เธอ หรงฉือหยุดฝีเท้าเล็กน้อย “...ขอบคุณ”

เฟิงถิงเซิน “ไม่เป็นไร”

เมื่อออกมาจากห้องส่วนตัว พวกเขาก็เดินเคียงคู่กันเข้าไปในลิฟต์ แต่ยังคงเงียบตลอดทาง

พอถึงชั้นล่าง เฟิงถิงเซินก็เปิดประตูรถให้เธอ หลังจากเธอขึ้นรถ จึงจะอ้อมไปขึ้นรถอีกฝั่งหนึ่ง

ไม่นาน รถของเฟิงถิงเซินก็ขับออกจากลานจอดรถของร้านอาหาร

หลังจากที่พวกเขาจากไป รถคันหนึ่งก็ขับตามไปอย่างช้า ๆ