บทที่ 748

หรงฉือถึงร้านอาหารแล้ว กลับพบว่าในห้องส่วนตัวมีแค่เฟิงจิ่งซิน ไม่เห็นเฟิงถิงเซิน

เฟิงจิ่งซินถอนหายใจ พูดว่า “คุณพ่อเพิ่งรับโทรศัพท์สายหนึ่ง บอกว่ามีงานต้องจัดการ เลยออกไปก่อนแล้วค่ะ”

หรงฉือส่งเสียง “อืม” และไม่ได้ถามอะไรต่ออีก

เฟิงถิงเซินจะมาหรือไม่นั้น สำหรับเธอแล้ว ไม่ส่งผลกระทบอะไรเลย

หลังพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ไปสองวัน พอถึงวันจันทร์ หรงฉือก็แทบจะวนเวียนไปที่เฟิงซื่อเป็นส่วนใหญ่ พอดีกับที่จ้งสิงและเฟิงซื่อเพิ่งร่วมมือกันได้ไม่นาน เธอจึงบังเอิญเจอเย่ชิวอวี่อยู่บ้างเป็นครั้งคราว

ช่วงวันพุธ เกือบใกล้เที่ยง หรงฉือและคนอื่น ๆ ก็จัดการงานในมือเสร็จแล้ว ประธานเจียงของเฟิงซื่ออยากเชิญพวกหรงฉือไปทานอาหาร

หรงฉือปฏิเสธ “เที่ยงนี้ฉันมีนัดแล้ว ครั้งหน้าแล้วกันนะคะ”

“ได้ค่ะ งั้นก็ครั้งหน้า”

ตอนที่เธอกับประธานเจียงคุยกัน เย่ชิวอวี่และคนอื่น ๆ ก็อยู่ด้วย

ประธานเจียงเชิญพนักงานของจ้งสิงด้วย ทางฝั่งจ้งสิงย่อมตอบตกลงอยู่แล้ว

เวลานี้ เย่ชิวอวี่ก็บอกเจ้านายของเขาว่าเขามีนัดแล้ว ไม่สะดวกไปทานอาหารกับพวกเขา

เมื่อมาถึงชั้นล่าง พวกเขาทั้งหมดก็ต่างแยกย้ายกันกลับ

หรงฉือขึ้นรถและจากไปก่อน

พอถึงที่หมาย เธอก็โทรศัพท์ไปหาหนานจื้อจือ ถามเขาว่าถึงไหนแล้ว

ใช่แล้ว วันนี้คนที่จะทานอาหารกับเธอก็คือหนานจื้อจือ

แน่นอนว่านอกจากหนานจื้อจือแล้ว ยังมีเพื่อนของเขาอีกหนึ่งคน

เมื่อรู้ว่าหนานจื้อจือก็มาถึงแล้ว เธอลงจากรถ ไม่นานก็เห็นหนานจื้อจือกับเพื่อนของเขา

หรงฉือเดินเข้าไปทักทาย “อาจารย์”

หนานจื้อจือพยักหน้า จากนั้นก็แนะนำเธอให้เพื่อนที่อยู่ข้างเขาได้รู้จัก