บทที่ 727

เรื่องที่หรงฉือกับฉีเกิงและคนอื่น ๆ มีความเกี่ยวข้องกัน ฉีอวี้หมิงไม่รู้เรื่องนี้

แต่ข่าวที่หรงฉือได้รับรางวัล เขาได้ยินแล้ว หลังจากเห็นข่าวบนอินเทอร์เน็ต เขาอดไม่ได้แท็กถึงทุกคนในกลุ่ม [พวกนายเห็นข่าวบนอินเทอร์เน็ตกันหมดแล้วใช่ไหม? ตอนนี้เธอเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?]

ข้อความที่เขาส่งเข้ากลุ่ม ทุกคนรวมทั้งเฟิงถิงเซินต่างเห็นกันทุกคนแล้ว แต่ไม่มีใครตอบกลับเลย

แต่หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง หลินอู๋กลับปรากฏตัวขึ้น

เธอแท็กถึงเฮ่อฉางปั่ว [หนิงฉี่มีโปรเจกต์หนึ่งอยากจะคุยกันคุณหน่อย คุณสะดวกไหม?]

เฮ่อฉางปั่วเห็นข้อความ หลังจากนั้นสักพักหนึ่งจึงจะตอบกลับ [ผมมีเวลา คุณส่งช่องทางการติดต่อของผมให้เธอ แล้วให้เธอติดต่อผมแล้วกัน]

หลินอู๋ [โอเค]

พวกเขาคุยกันเสร็จ ก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย ฉีอวี้หมิง [? จะไม่มีใครสนใจฉันหน่อยเหรอ?]

ทางด้านนั้น เฮ่อฉางปั่วรับสายที่เหลียนหนิงฉี่โทรเข้ามา หลังจากฟังที่เหลียนหนิงฉี่พูดจบ เฮ่อฉางปั่วก็พูดว่า “ผมสนใจโปรเจกต์ของบริษัทคุณ แต่งานในมือผมมีค่อนข้างเยอะ เรื่องงานต่อจากนี้ ผมเกรงว่าคงต้องให้พนักงานคนอื่นในบริษัทประสานงานกับคุณแทน ไม่ทราบว่าประธานเหลียนจะมีปัญหาอะไรไหม?”

เหลียนหนิงฉี่ยิ้มเล็กน้อย พูดว่า “ไม่มีปัญหา ฉันเชื่อในความสามารถของพนักงานบริษัทประธานเฮ่อ”

“ขอบคุณครับ”

หลังคุยเรื่องนี้จบ เฮ่อฉางปั่วก็หาข้ออ้างวางสายไป

เหลียนหนิงฉี่วางโทรศัพท์ลง มองหลินอู๋ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ ยิ้มและพูดว่า “ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หลินอู๋ถาม “ทำไมเหรอ?”

“ประธานเฮ่อของพวกเธอคนนี้ ตอบตกลงร่วมงานกับฉันก็จริง แต่เขาไม่คิดจะคุยกับฉันด้วยตัวเอง อีกอย่าง พวกเราเพิ่งคุยกันเสร็จ เขาก็หาข้ออ้างวางสายโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นี่เขากังวลว่าฉันจะตามตื้อเขา?”

เมื่อหลินอู๋ได้ยิน ก็ไม่ได้พูดอะไรในทันที

ท่าทีตีตัวออกห่างแทบไม่ทันของเฮ่อฉางปั่วนี้ เหลียนหนิงฉี่ไม่ได้โกรธ เพียงแต่รู้สึกคิดไม่ตกเล็กน้อย

“จะว่าอย่างไรฉันก็เป็นเพื่อนของเธอกับถิงเซิน ความสัมพันธ์ของพวกเธอดีขนาดนั้น ฉันยังนึกว่าต่อให้ฉันมีความคิดอะไรกับเขา เขาก็น่าจะเห็นแก่พวกเธอบ้าง และท่าทีที่มีต่อฉันก็ควรสุภาพและเป็นมิตรมากกว่านี้เสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมีท่าทีเย็นชาแบบนี้”