บทที่ 726

ความสัมพันธ์ของเหรินจี่เฟิง หนานจื้อจือ และฉีเกิงถือว่าไม่เลว แต่ปกติแล้วโอกาสที่จะนัดรวมตัวกันเป็นการส่วนตัวมีไม่มากนัก

ในเมื่อหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเข้าร่วมได้ ตามหลักแล้วเหรินอี้อันจะชวนเหรินจี่เฟิงไปด้วยก็ได้เช่นกัน

ถึงอย่างไร การที่ติดต่อกับหนานจื้อจือและฉีเกิงมากขึ้นหน่อย ก็เป็นเรื่องดีต่อเหรินจี่เฟิงด้วย

แต่เหรินอี้อันกลับไม่แม้แต่จะบอกเหรินจี่เฟิงด้วยซ้ำ

หากไม่มีคนโพสต์ข่าวเรื่องที่หนานจื้อจือกับเหรินอี้อันพวกเขานัดทานอาหารด้วยกันลงบนอินเทอร์เน็ต เหรินจี่เฟิงคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้เหรินอี้อันไปนัดทานอาหารกับหนานจื้อจือและคนอื่น ๆ

อย่าว่าแต่เหยาซินปั๋วเลย จริง ๆ เหรินจี่เฟิงก็คิดไม่ตก

หรือว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับเขาต่อหน้าหนานจื้อจือ จนถึงขั้นที่หนานจื้อจือและคนอื่น ๆ ต่างไม่ชอบเขาแล้ว ดังนั้นตอนที่พวกเขานัดทานอาหารกัน พ่อจึงไม่ชวนเขา?

แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นลูกชายแท้ ๆ ของพ่อ เขาก็รู้ว่าระหว่างพ่อลูกแม้จะชอบเถียงกันบ้าง แต่หากหรงฉือกับอวี้มั่วซวินใส่ร้ายเขาต่อหน้าหนานจื้อจือจริง ๆ ต่อให้หรงฉือกับอวี้มั่วซวินจะยอดเยี่ยมแค่ไหน พ่อเขาก็คงไม่มีทางชื่นชมหรงฉือมากขนาดนี้แน่นอน

หลังจากวางสาย เดิมทีเหรินจี่เฟิงอยากจะโทรศัพท์หาเหรินอี้อัน แต่พอคิดว่าการนัดทานอาหารของพวกเขาอาจยังไม่เสร็จ เขาจึงเปลี่ยนเป็นส่งข้อความแทน

เขาเอารูปที่พนักงานเสิร์ฟคนนั้นโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ตส่งให้เหรินอี้อันก่อน จากนั้นค่อยส่งข้อความไปอีกครั้ง [พวกพ่อนัดทานข้าวด้วยกันอีกแล้วเหรอ? ทำไมไม่ชวนผม?]

เหรินอี้อันกำลังคุยกับหรงฉือและคนอื่น ๆ อยู่ พอเห็นข้อความที่เขาส่งมา ก็เลิกคิ้วขึ้น [แกก็อยากมาเหรอ?]

เหรินจี่เฟิง [...พ่อกำลังพูดไร้สาระอะไรอยู่เนี่ย?]

ต่อให้เขาจะมีอคติต่อหรงฉือกับอวี้มั่วซวินมากแค่ไหน เขาก็ยังอยากติดต่อกับฉีเกิง หรงหงและคนอื่น ๆ มากขึ้นอยู่ดี

เหรินอี้อัน [ครั้งหน้าแล้วกัน ครั้งหน้ามีโอกาสค่อยชวนแกมาด้วย]

เหรินจี่เฟิง [...]

วันนั้น เฟิงถิงเซินกับเฟิงถิงหลินต่างกลับไปบ้านเดิมแล้ว

ข่าวที่หรงฉือ หนานจื้อจือ หรงหงและคนอื่น ๆ นัดทานอาหารด้วยกัน เฟิงถิงหลินสังเกตเห็นก่อนเป็นคนแรก