แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 801

801 /1737

ตำหนักหย่งเหอ

เหล่านางสนมมาน้อมคารวะ ต่างครุ่นคิดอยู่ในใจ

พวกนางมิรู้เลยว่าฮองเฮาพระองค์ใหม่จักเป็นมิตรหรือไม่ แต่ละคนคอยระมัดระวังอย่างมาก

หนิงเฟยเอ่ยก่อน

“ได้ยินมาว่าฮองเฮาจักไปเป็นอาจารย์สอนวิทยายุทธ หม่อมฉันคิดว่าเป็นเพียงข่าวลือกระมังเพคะ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนยกชาขึ้นจิบอย่างเฉยเมย ทุกการเคลื่อนไหวแฝงไว้ด้วยอำนาจของผู้เหนือกว่า ทำให้ผู้คนยอมจำนน

หลังจากดื่มชาแล้ว นางก็เอ่ยอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

“หากพวกเจ้าหมดธุระแล้ว ก็กลับไปเสีย”

เหล่านางสนมพลันลุกขึ้นยืน แสดงความเคารพโดยพร้อมเพรียง

“เพคะ ฮองเฮา”

หนิงเฟยจ้องมองไปที่ใบหน้าของฮองเฮา ให้มองอย่างไร ก็หาได้แตกต่างจากฮองเฮาพระองค์ก่อนไม่

“หนิงเฟย บนใบหน้าของข้ามีลายบุปผาปักอยู่รึ?” เฟิ่งจิ่วเหยียนเพียงเหลือบมอง หัวใจของหนิงเฟยก็สั่นสะท้านทันที

หนิงเฟยตื่นตระหนกราวกับถูกจับได้ว่ากระทำสิ่งเลวร้ายอยู่

นางรีบลดศีรษะลงทันที

“ไม่ ไม่มีเพคะ ฮองเฮา หม่อมฉันขอทูลลา”

เรื่องที่ฮองเฮาจักไปเป็นอาจารย์นั้น นอกจากหนิงเฟยจะทราบแล้ว ไทเฮาก็ได้ยินมาด้วยเช่นกัน

ณ ตำหนักฉือหนิง

กุ้ยหมัวมัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวล

“ไทเฮาเพคะ ฮองเฮาพระองค์ใหม่นี้ร้ายกาจนัก นับตั้งแต่นางเข้าวัง นอกจากคืนวันอภิเษกแล้ว ฝ่าบาทก็ประทับที่ตำหนักหย่งเหอทุกคืนเพคะ

“บ่าวได้ยินด้วยว่า ทางตำหนักหย่งเหอให้เตรียมน้ำอาบเกือบทุกคืนเลย

“ปล่อยตัวอะไรเช่นนี้ จักคู่ควรกับสมญานามฮองเฮาผู้มีคุณธรรมได้อย่างไร?

“ตอนนี้นางยังคิดจะออกไปสอนที่สถาบันทางการทหาร นี่...นี่ดูไม่สมกับเป็นสตรีที่ออกเรือนแล้วจริง ๆ เพคะ”

ไทเฮาหมุนลูกประคำในมือ จิตใจสงบนิ่ง

“มีคุณธรรมหรือไม่นั้น...”

นางเพิ่งจะเปิดปากเอ่ย พลันมีคนผู้หนึ่งพรวดพราดเข้ามาจากด้านนอก และตำหนิกุ้ยหมัวมัวด้วยท่าทางเดือดพล่าน

“ฮองเฮาเป็นถึงวีรสตรีพิทักษ์ชายแดน เจ้าล่ะเป็นตัวอะไร ยังกล้าพูดจาเหลวไหลอีก!”

เมื่อกุ้ยหมัวมัวเห็นว่าเป็นองค์หญิงใหญ่ ก็รีบโค้งคำนับทำความเคารพ

“บ่าวถวายบังคมองค์หญิงใหญ่เพคะ!”

องค์หญิงใหญ่มาเยี่ยมไทเฮาในวังวันนี้ กลับไม่คาดคิดว่าจะได้ยินกุ้ยหมัวมัวพูดจาเหลวไหลขนาดนี้

“กุ้ยหมัวมัว ตอนนี้เจ้าพูดจาเหิมเกริมมากขึ้นทุกที! เสด็จแม่เพคะ อย่าได้ฟังเรื่องเหลวไหลจากนางเชียว ลูกขอเอ่ยคำที่ไม่สุภาพ หากท่านยังต้องการให้ญาติผู้น้องซิ่วหว่านเป็นฮองเฮา เพื่อกำเนิดองค์ชาย จนเป็นปฏิปักษ์กับฮองเฮาแล้วไซร้ ข้าจะไม่มีวันอยู่เคียงข้างท่าน!

“ถูกผิดและมนุษยธรรม ข้ายังแยกแยะได้!

“มีคนเยี่ยงแม่ทัพน้อยเมิ่งเข้าวังมาเป็นฮองเฮา ถือเป็นวาสนาของหนานฉี ท่านอย่าได้เอาไทฮองไทเฮาเป็นเยี่ยงอย่าง และทำลายวาสนานี้ไปเพคะ!”

ไทเฮาไม่มีจังหวะให้พูดแทรก ได้แต่ฟังนางพูดจนจบ

“ฉีเอ๋อร์ เห็นแม่เป็นคนโง่เขลาขนาดนั้นเชียวหรือ”