จั๋วซือหรานมองคนเหล่านี้ด้วยรอยยิ้มอย่างเดาไม่ออกนางอารมณืดีหรือไม่ นางพูดเบาๆ กับเจ้าสำนักของหอฟ้าดาว "ข้านึกไม่ถึงเลยนะ ลูกข้าประจำของเจ้าที่นี่ใส่ร้ายผู้อื่นเก่งเสียที พวกเขาใส่ร้ายผู้อื่นอย่างพอดีและถูกจังหวะด้วย..."
เจ้าสำนักของห้อฟ้าดาวแค่เหลือบมองคนเหล่านี้ด้วยความรังเกียจ เขาหันไปมองคนรับใช้ จากนั้นเขาพูดอย่างเย็นชา "เอาพวกเขาทั้งหมดออกไป"
สีหน้าของคนเหล่านั้นเปลี่ยนไปทันที
วินาทีถัดมา ร่างสีดำสองสามร่างก็ออกมาจากที่มืด ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก และโดยไม่ได้เปิดโอกาสให้คนเหล่านี้ได้กรีดร้อง พวกเขาก็ปิดปากเหล่านักพนันและลากคนเหล่านั้นออกไป
จากนั้นเจ้าสำนักของหอฟ้าดาวจึงมองไปที่จั๋วซือหราน เขาพูดว่า "พวกเขาเป็นแค่นักพนันเน่า ๆ ไม่มีอะไรน่าพูดถึง ตอนนี้แม่นางไปได้หรือยังขอรับ"
“แน่นอน” จั๋วซือหรานพยักหน้า
ขณะที่นางกำลังจะเดินไปกับเจ้าสำนักของหอฟ้าดาว นางสังเกตมีคนดึงมุมเสื้อผ้าของนางเบา ๆ
จั๋วซือหรานหันสายตาไปมองเจ้าของแรงดึงนี้ เด็กฉลาดมองนางด้วยดวงตาสีดำอันสดใสที่เต็มไปด้วยความกลัว
อันที่จริง เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงดึงเสื้อนาง แต่เขาก็มองออกด้วยว่า แขกผู้มีเกียรติท่านนี้... ไม่ใช่คนธรรมกาแน่นอน
มิฉะนั้น แม้แต่เจ้าสำนักไม่มาคุยกับนางด้วยตัวเองหรอก
จั๋วซือหรานมองเด็กฉลาดแล้วมองไปที่มุมเสื้อผ้าที่ถูกเขาดึงไว้
เจ้านำนักของหอฟ้าดาวยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าของเขายังคงเหมือนเดิม และเขาถามอย่างเบา ๆ "เจอปัญหาหรือ ให้ข้าช่วยจัดการหรือไม่"
แม้ว่าตำฐานะที่เป็นเจ้าสำนักของหอฟ้าดาวไม่ได้ทำให้จั๋วซือหรานกลัวมากนัก แต่สำหรับผู้คนที่โตและอาศัยอยู่ในเขตตะวันตกของเมือง ฐานะของคนผู้นั้นทำให้ผู้คนเหล่านี้หวาดกลัว

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง