ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 379

แม้บางครั้งนางจะเกลียดฟู่เฉินหวนยิ่งนัก แต่อย่างไรเขาก็เคยช่วยนางไว้หลายครั้ง นางมิอยากให้เขาตาย

ยิ่งมิอยากให้เขาตายเพราะการโดนใส่ร้าย

……

มาถึงในวัง แม่ทัพฉินนำทาง ลั่วชิงยวนจึงได้พบกับจักรพรรดิฟู่จิ่งหาน

ฟู่จิ่งหานกำลังยุ่งหัวหมุนกับเรื่องของฟู่เฉินหวน เมื่อเงยหน้าเห็นลั่วชิงยวน เขารู้สึกประหลาดใจมาก

“เจ้ามาได้อย่างไร เมื่อเช้าพี่สามเพิ่งอุ้มเจ้าออกจากวังไป ไฉนเจ้าลงจากเตียงได้เร็วเช่นนี้?”

ลั่วชิงยวนยื่นมือออกมา “ฝ่าบาท หม่อมฉันเพียงบาดเจ็บที่มือ ส่วนอื่นมิได้ถูกลงโทษเพคะ”

ฟู่เฉินหวนชะงัก “จริงด้วย ข้าว้าวุ่นเสียจนสับสนไปหมด”

“แม่ทัพใหญ่ฉิน ท่านนำทางพระชายาอ๋องมา มีเรื่องใดรึ”

แม่ทัพใหญ่ฉินเอ่ยตอบ “ฝ่าบาท พระชายามาเพื่อเรื่องของอ๋องผู้สำเร็จราชการพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงแค่นำทางมา”

“กระหม่อมขอตัวพ่ะย่ะค่ะ!”

หลังแม่ทัพใหญ่ฉินจากไป ฟู่จิ่งหานมองไปทางลั่วชิงยวนทีหนึ่งด้วยสีหน้าหนักอึ้ง “สถานการณ์ของพี่สามครั้งนี้ค่อนข้างพิเศษ เจ้ามาขอข้า ข้าเองก็มิสามารถปล่อยตัวเขาไปได้”

จักรพรรดิคิดว่าลั่วชิงยวนมาเพื่ออ้อนวอนให้กับฟู่เฉินหวน

ที่นางไม่รู้คือ ทั้งเมืองหลวงนี้ จักรพรรดิอย่างเขาต่างหากคือคนที่อยากปล่อยตัวฟู่เฉินหวนออกมามากที่สุด

แต่เขาเพียงแค่คิด เขาทำไม่ได้!

ลั่วชิงยวนกลับเอ่ยปากด้วยสีหน้าแน่นิ่ง “หม่อมฉันทราบว่าฝ่าบาทอยากปล่อยตัวท่านอ๋องมากกว่าหม่อมฉัน”

“หม่อมฉันมาช่วยฝ่าบาทเพคะ!”

ก่อนหน้านี้เฝิงซีถูกวิญญาณเด็กพัวพัน นางก็เคยเห็นจักรพรรดิและฟู่เฉินหวนอยู่ด้วยกันมาก่อน ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ใกล้ชิดกันเป็นอย่างมาก

และจักรพรรดิก็ค่อนข้างเชื่อมั่นฟู่เฉินหวน

หลังจบประโยคนี้ ฟู่จิ่งหานตกใจและมองไปทางนางอย่างตะลึง

“ช่วยข้า? เจ้ามีวิธีรึ?“

ลั่วชิงยวนพยักหน้า “หม่อมฉันได้ยินว่าดวงตาบนเสาหงส์เพลิงตกลงมา ฝ่าบาทสามารถพาหม่อมฉันไปตรวจดูได้หรือไม่เพคะ?”

ยามดึกลมหนาวพัดโบก จักรพรรดิมิได้พาองครักษ์มามากมาย เรียกมาเพียงองครักษ์คนหนึ่งที่ชื่อเสินหลีมาด้วย

พวกเขาทั้งสามมาถึงหน้าอนุสาวรีย์มังกรและหงส์เพลิงหน้าหอบรรพบุรุษ

“ลูกแก้วหงส์เพลิงล่ะ?” ลั่วชิงยวนเอ่ยถาม

ฟู่จิ่งหานพยักหน้าบอกใบ้ “ข้าสั่งคนให้ใส่กลับไปแล้ว”

“ฝ่าบาท หม่อมฉันอยากเอาลงมาดูเพคะ” ลั่วชิงยวนกังวลว่าลูกแก้วหงส์เพลิงนี้จะมีปัญหา

ฟู่จิ่งหานจึงส่งสายตาให้กับเสินหลี

วิชาตัวเบาเสินหลียอดเยี่ยม เขาลอยตัวขึ้นไปใช้มีดสั้นแงะลูกแก้วลงมาทันที

ฟู่จิ่งหานอุทาน “ตอนดึกดื่นข้ากล้าแอบพาเจ้ามาเพียงคนเดียว หากเสด็จแม่รู้ว่าข้าแงะลูกแก้วนี้มา คงสวดข้าจนฟ้าสว่างแน่”

เสินหลีนำลูกแก้ว มอบให้กับลั่วชิงยวน

ลั่วชิงยวนถือไว้ในมือ หาไฟมาส่องแสง ภายใต้แสงสว่างจ้า

คิ้วของลั่วชิงยวนยิ่งขมวดยิ่งแน่น จากนั้นก็พลันนางตะลึง!