ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย นิยาย บท 157

ลั่วชิงยวนกำลังชนประตูอย่างสุดกำลัง เมื่อครู่นางได้ยินเสียงประตูดังเอี๊ยด และประตูคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

นางรวบรวมแรงทั้งหมด พุ่งชนขึ้นไปอย่างไม่คิดชีวิต

การโจมตีครั้งสุดท้าย!

ขณะนั้นเอง จู่ ๆ มีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้น

ขาข้างหนึ่ง ตกสู่สายตาของนางและเตะไปที่ประตูอย่างแรง

แรงจนประตูหักทั้งบาน

ลั่วชิงยวนที่กำลังชนประตู ปลิวกระเด็นออกไปทั้งร่าง

ฟู่เฉินหวนตกใจเล็กน้อย ยื่นมือจะดึงนาง แต่เขาประเมินน้ำหนักของลั่วชิงยวนต่ำเกิน ร่างของฟู่เฉินหวนเองก็กระเด็นออกไปด้วย

ทั้งคู่ล้มกระแทกกับพื้นอย่างหนัก

ทันทีที่ฟู่เฉินหวนล้มลง ริมฝีปากของเขาชนเข้ากับจมูกของลั่วชิงยวน

ไม่ทันตั้งตัว ใบหูของลั่วชิงยวนแดงก่ำ แก้มสองข้างพลันร้อนรุ่มขึ้นมาเช่นกัน

“ฟู่เฉินหวน!” นางจ้องเขาเคือง ๆ

ฟู่เฉินหวนเองก็รู้สึกอึดอัด แต่ภายนอกเขากลับสงบ สีหน้าของเขาเรียบเฉย พลิกตัวและนอนราบกับพื้นทันที

“เจ้ามันสร้างปัญหาเก่งเสียจริง ด้วยความสามารถของเจ้ายังคิดจะจับคนอีก ข้าว่าเจ้าตั้งใจทำอีกฝ่ายตื่นตัวเสียมากกว่า” น้ำเสียงของฟู่เฉินหวนไม่พอใจ

ในมุมมองของเขา ทั้ง ๆ ที่มีวิธีในการจับตัวนักทำนายชะตาที่ดีกว่านั้นแท้ ๆ ลั่วชิงยวนมิควรรีบแฉตัวตนของอีกฝ่าย!

ลั่วชิงยวนมองเขาอย่างมิอยากจะเชื่อ “ท่านเปลี่ยนอารมณ์เร็วเสียจริง! เมื่อครู่เราเพิ่งผ่านความเป็นตายมาด้วยกัน ตอนนี้ท่านกลับมาคิดบัญชีเก่า”

เมื่อนั้นนักทำนายชะตารับรู้ถึงความผิดปกติแล้ว หากมิลงมือ นางกลัวว่าเขาจะหนีไปซ่อนตัวและไม่ปรากฏตัวอีก

ข้อมูลสำคัญจะขาดทันที

ยิ่งไปกว่านั้นแม้นางจะใช้วิชาวรยุทธมิได้ แต่นักทำนายชะตาท่านนั้นก็ใช้วรยุทธไม่เป็นเช่นกัน ด้วยความสามารถของฟู่เฉินหวน เหลือเฟือสำหรับการจับตัวอีกฝ่ายแน่

ในใจนางอึดอัดมากยิ่งขึ้น ความรู้สึกดี ๆ น้อยนิดที่เกิดขึ้นเพราะฟู่เฉินหวนช่วยนางเมื่อครู่หายไปพริบตา!

ชายผู้นี้ ไม่คู่ควรแม้แต่นิด!

นางกระตุกมุมปาก น้ำเสียงเยือกเย็น “ท่านอ๋องสงสัยหม่อมฉันหรือเพคะ? หม่อมฉันควรสงสัยท่านมากกว่า! หลิ่วจิ้นเป็นคนของตำหนักอ๋อง! วันนี้ท่านมาหานักทำนายชะตาอย่างน่าประหลาดอีก ท่านอาจต้องการวางแผนลับ ๆ บางอย่างกับเขา!”

ฟู่เฉินหวนได้ยิน จึงหรี่ตาลงเล็กน้อย รอบตัวเขาแผ่ไอเย็น “เจ้าสงสัยข้างั้นรึ?”

เขาส่งเสียงหัวเราะ แม้จะสภาพทุลักทุเล สายตาของเขายังคงทะนงเช่นเคย ”เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาสงสัยข้าผู้เป็นอ๋อง?”

ลั่วชิงยวนพลิกตัว นั่งคร่อมไปบนร่างของฟู่เฉินหวน

ฟู่เฉินหวนตกใจ สีหน้าของเขาทั้งย่ำแย่และร้อนรน “ลงไป!”

“ไม่!” เสียงของลั่วชิงยวนดื้อรั้น นางกวาดตามองเขาจากที่สูง “เพราะท่านมหาราชครูยอมรับหม่อมฉันเป็นหลานสาว หม่อมฉันจำเป็นต้องหาผู้อยู่เบื้องหลังที่ทำร้ายท่านมหาราชครูให้เจอ หม่อมฉันจึงมีสิทธิ์สงสัยในตัวท่านอ๋อง!”

แววตาของฟู่เฉินหวนอึมครึม เสียงเขาแฝงไปด้วยแววอันตราย…