หลิงอวี๋เอ่ยออกไปอย่างเยาะเย้ย “นี่ยังมิทันได้เริ่มการประลอง แต่ละคนก็โจมตีข้าราวกับกลัวว่าข้าจะชนะเสียแล้ว โจมตีข้าก็มิเป็นไรหรอก แต่ยังจะโจมตีอาจารย์ของข้าอีก!”
“ไยเล่า จากความคิดสกปรกของพวกเจ้า ขอเพียงแค่รับศิษย์ที่เป็นสตรีก็คือมีเจตนามิดีแล้วรึ เช่นนั้นปรมาจารย์ไป่หลี่ ศิษย์ที่ท่านรับมีมากกว่าอาจารย์ของข้าสองเท่ากระมังเจ้าคะ!”
“ศิษย์ที่เป็นสตรีก็มีมากกว่าอาจารย์ของข้า หรือว่าความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์ของพวกท่านมิปกติกันหนอ? บางทีศิษย์ของท่านอาจจะเห็นท่านทำเรื่องเช่นนั้น ดังนั้นจึงได้ใช้ความคิดสกปรกเช่นนี้ไปตัดสินผู้อื่น!”
ไป่หลี่ไห่โกรธจนตัวสั่น แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างโมโห “เจ้าพูดไร้สาระอะไร! หากกล้าใส่ร้ายข้าอีก ข้าจะมิปล่อยเจ้าไปแน่!”
หลิงอวี๋หัวเราะออกมา “ปรมาจารย์ไป่หลี่ร้อนใจเสียแล้วหรือเจ้าคะ ท่านเป็นแบบอย่างของอาจารย์ ศิษย์ของท่านใส่ร้ายอาจารย์ของข้า ท่านมิเห็นจะห้ามปราม!”
“แล้วเหตุใดเล่า ข้าเพียงเปรียบเทียบท่านก็ร้อนใจแล้วหรือ? หรือว่าข้าพูดถูกจริง ๆ ดังนั้นท่านจึงอับอายจนโกรธ?”
“ท่านก็อายุปูนนี้แล้ว มิรู้หลักการที่ว่า ตนมิชอบสิ่งใดก็จงอย่าทำกับผู้อื่นหรือ?”
หลงเพ่ยเพ่ยกังวลว่าหลิงอวี๋จะเสียเปรียบ นางจึงยืนขึ้นแล้วเอ่ยออกมาด้วยใบหน้ารังเกียจ “ใช่แล้ว! มีเพียงคนที่จิตใจสกปรกเท่านั้นจึงจะคิดว่าใคร ๆ ก็จิตใจสกปรกกันหมด”
“จากที่พวกเจ้าพูดมาก็เช่นนั้น ต่อไปปรมาจารย์เหล่านี้ก็มิต้องรับศิษย์ต่างเพศแล้ว มิเช่นนั้นก็จะถูกพวกเจ้าสวมความคิดสกปรกเช่นนี้ไปเสียหมด!”
“ปรมาจารย์ไป่หลี่ ท่านควรจะดูแลศิษย์ของท่านให้ดีจริง ๆ นะเจ้าคะ ในฐานะอาจารย์ตัวอย่าง หากคานเพดานถูกต้อง คานที่พื้นจึงจะถูกต้องไปด้วยเจ้าค่ะ!”
“สิงอวี๋มิได้สงสัยในคุณธรรมของท่าน แต่นางกำลังปกป้องอาจารย์ของนาง! หากเปลี่ยนเป็นข้า ใครกล้าพูดเช่นนั้นกับอาจารย์ของข้า ข้าจะตบให้ฟังร่วงเกลื่อนพื้นเสียเลย!”
หลงเพ่ยเพ่ยกวาดสายตาไปหาคนที่พูดไร้สาระใส่ร้ายหลิงอวี๋กับปรมาจารย์เย่อย่างเย็นชา จากนั้นก็เอ่ยด้วยเสียงทุ้ม “ใครกล้าใส่ร้ายผู้อื่นโดยไม่มีหลักฐานอีก ข้าจะรายงานความจริงเมื่อข้าเข้าเฝ้ามหาเทพอย่างแน่นอน!”
เจ้าสำนักศึกษาจินก็เอ่ยออกมาอย่างเย็นชาเช่นกัน “ข้ามิได้มาที่สำนักศึกษาชิงหลงนานแล้ว มิคาดคิดว่าบัณฑิตที่รับเข้ามาใหม่จะมีดีและมิดีปะปนกัน ดูท่าทางคงต้องจัดการให้ดีเสียหน่อยแล้ว!”
“เสี่ยวต่ง ประเดี๋ยวกลับไปสอบสวนให้ละเอียดเถิด พวกที่ศีลธรรมเสื่อมเสียให้ขับไล่ออกไปให้หมด ชื่อเสียงหลายร้อยปีของสำนักศึกษาชิงหลงจะถูกทำลายเพราะคนพวกนี้มิได้!”
ตัวตนของเจ้าสำนักศึกษาจินและหลงเพ่ยเพ่ยต่างก็เป็นตัวแทนของอำนาจ คนที่พูดไร้สาระเหล่านั้นจึงมิกล้าพูดอะไรอีก


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...