ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1959

เมื่อหลิงอวี๋เห็นว่าเย่หรงเห็นด้วย จึงมิได้คัดค้านเช่นกัน

ผู้รอบรู้ได้สืบเรื่องภูเขาหมางหลิ่งมาแล้ว มันอันตรายมากจริง ๆ พวกเขามาสำรวจที่นี่เป็นครั้งแรก ดังนั้นหากมีผู้ช่วยเพิ่มก็คงจะปลอดภัยกว่า

“ศิษย์พี่หญิง ข้าได้ยินมาว่า เหมียวหยางมีตุ่มน้ำขึ้นตามตัวหนักมาก ส่วนอาจารย์ของเขาก็หมดหนทางจัดการกับพิษนั้นแล้วเช่นกัน ข้าว่ามิต้องถึงสิบวันเขาจะต้องมาขอร้องเจ้าอย่างแน่นอน!”

เถาจื่อกับหลิงอวี๋เป็นสตรีเพียงสองคนในกลุ่ม ดังนั้นจึงเดินตามแล้วเดินไปพูดคุยกันไป

เซียวหลินเทียนก็กำลังคุยกับเย่หรงอยู่เช่นกัน

เมื่อคืนนี้เซียวหลินเทียนได้รับข้อมูลของสิงอวี๋มาแล้ว

จากที่คนของสือหรงไปสืบมาจากหลาย ๆ ทาง ก็พบข้อมูลเกี่ยวกับสิงอวี๋มามิน้อย

ตัวอย่างเช่นสิงอวี๋กับสิงจั๋วมิใช่พี่น้องกัน!

สิงจั๋วเป็นศิษย์ของตำหนักปีกเงินที่ถูกไล่ออกจากตำหนักไป เมื่อสือหรงมั่นใจเรื่องตัวตนของเขาแล้ว จึงมาบอกกับเซียวหลินเทียน

“ก่อนหน้านี้เจ้าตำหนักคนก่อนมีศิษย์ที่เป็นเด็กกำพร้าอยู่หลายคนขอรับ เจ้าตำหนักรับเลี้ยงสิงจั๋วผู้นี้มาตั้งแต่เขาอายุได้หกเจ็ดขวบ จวบจนกระทั่งตอนที่เขาจากไปก็มิเคยมีครอบครัวมาตามหาเขาเลย!”

“ข้าได้ไปถามข้อมูลมาจากสหายของสิงจั๋วแล้ว สิงจั๋วเองก็มิเคยเอ่ยถึงว่าเขามีครอบครัวเช่นกัน! ดังนั้น ข้าจึงคิดว่าสิงอวี๋มิใช่น้องสาวแท้ ๆ ของเขาขอรับ!”

“เจ้าตำหนัก ก่อนหน้านี้สิงจั๋วเคยทำงานให้กับตำหนักปีกเงินอย่างขยันขันแข็ง เรื่องที่เขาทำผิดจนถูกไล่ออกจากตำหนักไปเมื่อครั้งที่แล้วนั้น ก็มิใช่ความผิดของเขาทั้งหมดขอรับ ข้าสงสัยว่า เจี่ยงหัวคิดจะกำจัดคนที่เห็นต่างจึงได้ไล่เขาออกไป”

“เจ้าตำหนัก ถ้าเช่นนั้นข้าหาโอกาสไปคุยกับเขาดีหรือไม่ขอรับ ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องยินดีที่จะกลับมาแน่นอน!”

เซียวหลินเทียนพยักหน้า แต่ความสนใจของเขากลับอยู่ที่สิงอวี๋

สิงอวี๋เป็นน้องสาวของสิงจั๋วหรือไม่กันแน่?

คนของสือหรงหาที่มาของสิงอวี๋มิพบ ราวกับว่านางปรากฏตัวขึ้นมาในอากาศ จากนั้นก็ขึ้นเรือของฮูหยินเว่ยมาที่เมืองหลวงแดนเทพพร้อมกับสิงจั๋วโดยมิรู้เหตุผล

ยิ่งไปกว่านั้น ฮูหยินเว่ยก็ป่วยเป็นโรคตา และสิงอวี๋กับสิงจั๋วก็ใช้ข้ออ้างเรื่องการรักษาโรคตาของฮูหยินเว่ย พวกเขาจึงได้รับอนุญาตให้ขึ้นเรือมา

มีความเป็นไปได้ถึงแปดส่วนที่สิงอวี๋จะเป็นหลิงอวี๋!

เมื่อเซียวหลินเทียนนึกถึงความเป็นไปได้นี้ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นจนนอนมิหลับ รอมิไหวอยากจะพุ่งไปหาสิงอวี๋เพื่อพิสูจน์การคาดเดาของตนว่าถูกต้องหรือไม่

แต่เซียวหลินเทียนก็ยังคงระงับความตื่นเต้นของตนไว้

ตอนนี้หลิงอวี๋ลืมตนไปแล้ว และนางก็ถูกจ้าวหรุ่ยหรุ่ยและตระกูลเฉียวตามล่าอยู่ หากตนมิสามารถโน้มน้าวนางได้ หลิงอวี๋จะต้องหาโอกาสหนีไปอย่างแน่นอน

เขาต้องลำบากลำบนกว่าจะได้เบาะแสของนาง หากทำให้นางหนีไปในฝูงชนจำนวนมากอีก เช่นนั้นหากคิดจะตามหานางให้พบก็จะยิ่งยาก

ถึงอย่างไรเมื่อไปถึงภูเขาหมางหลิ่งในวันพรุ่งก็สามารถหาโอกาสอยู่กับนางตามลำพังได้อยู่แล้ว ถึงเวลานั้นค่อยดูไปตามสถานการณ์ก็แล้วกัน!

ดังนั้นแม้ว่าเซียวหลินเทียนจะเดินไปคุยกับเย่หรงไป แต่หูกลับคอยฟังเถาจื่อกับหลิงอวี๋คุยกันอยู่

เซียวหลินเทียนยังมิได้บอกเรื่องความสงสัยของเขาให้พวกเถาจื่อรู้ และเถาจื่อเองก็มิรู้ว่าศิษย์พี่หญิงที่อยู่ตรงหน้าก็คือฮองเฮาหลิงอวี๋ที่ตนใจจดใจจ่อตามหาอยู่...