วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2953

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิว ทุกคนก็หันสายตาไปมองหรงจิงเทียนพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ส่วนหรงจิงเทียนตัวจริงยืนงงคาอยู่กับที่ทันที

เชี่ยเอ๊ย! ดันให้ท่านถังชางไห่มาฆ่ากู มึงมันไอ้สัตว์!

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อ เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล และท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อล้วนยิ้มมุมปาก สีหน้าดูเหมือนกำลังเพลิดเพลินกับภาพตรงหน้า

ท่านถังชางไห่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเช่นกัน

เขาหันมองหรงจิงเทียน แววตาฉายความรู้สึกซับซ้อนวูบหนึ่ง

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหรงจิงเทียนถือว่าไม่เลว สองตระกูลก็ผูกมิตรต่อกันมาตลอด แต่ตอนนี้กลับถูกบังคับให้ต้องลงมือฆ่าหรงจิงเทียนด้วยมือตัวเอง อย่างไม่ต้องสงสัย นี่คือการตัดสินใจที่โหดร้ายที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต

“คุณชายเย่ นี่...” ท่านถังชางไห่เอ่ยด้วยท่าทางลังเล

เย่ชิวหัวเราะหยันเสียงเย็น “ทำไม หัวหน้าตระกูลถังนี่คิดจะกลับคำรึไง? อย่าลืมสิว่าตอนนี้ชีวิตน้อย ๆ ของเจ้ายังอยู่ในมือข้า”

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวเย่ชิว ท่านถังชางไห่ก็สะท้านเฮือก รีบเอ่ยว่า “คุณชายเย่เข้าใจผิดแล้ว ข้าแค่...แค่ลำบากใจอยู่บ้างเท่านั้น”

“ลำบากใจ?” เย่ชิวเอ่ยเรียบ ๆ “ตอนที่เจ้าลงมือฆ่าข้า ทำไมข้าไม่เห็นเจ้าลำบากใจเลยล่ะ? ตอนนี้แค่ให้เจ้าฆ่าหรงจิงเทียนคนเดียว กลับมาทำเป็นลำบากใจ?”

ท่านถังชางไห่ถูกเย่ชิวสวดจนเงียบกริบ หน้าเขาเขียวบ้างขาวบ้างสลับกันไปมา

“คุณชายเย่ ข้า...”

“พอ เลิกพล่าม” เย่ชิวตัดบท “ข้าให้เวลาเจ้าคิดสามลมหายใจ จะฆ่าหรงจิงเทียนเอง หรือให้ข้าฆ่าเจ้า แล้วค่อยไปฆ่าหรงจิงเทียนต่อ”

พูดจบ เย่ชิวก็เริ่มนับ “หนึ่ง...”

หัวใจท่านถังชางไห่ร้อนรนราวไฟเผา สายตาวิ่งพล่านไปมาระหว่างหรงจิงเทียนกับเย่ชิว

“สอง...”

เสียงของเย่ชิวดุจยันต์เร่งตาย ทำเอาหัวใจท่านถังชางไห่แทบจะกระเด็นออกมาที่ลำคอ

“ข้า...”

“สาม!”

เมื่อเย่ชิวเอ่ยตัวเลขสุดท้าย เสี้ยวตาก็เย็นเยียบลงทันที “หัวหน้าตระกูลถัง เวลาเจ้าหมดแล้ว”

ท่านถังชางไห่กัดฟันแน่น ก้าวเท้าตรงไปยังหรงจิงเทียนอย่างหนักแน่น

“ท่านถัง ท่านหมายความว่ายังไง? หรือว่าคิดจะลงมือกับข้าจริง ๆ?” หรงจิงเทียนพูดร้อนรน “อย่าหลงกลเย่ฉางเซิง เขาชัด ๆ ว่าตั้งใจให้พวกเราฆ่ากันเอง!”

ท่านถังชางไห่ก็ไม่ใช่คนโง่ ย่อมเข้าใจดีว่าเย่ชิวคิดอะไรอยู่ เพียงแต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่น

อีกอย่าง ศาสตราจักรพรรดิยังมอบให้เย่ชิวไปแล้ว ถ้าไม่ฆ่าหรงจิงเทียน เท่ากับมอบศาสตราจักรพรรดิให้ไปฟรี ๆ

ตอนนี้ในสายตาท่านถังชางไห่ หรงจิงเทียนคือฟางเส้นสุดท้ายที่ตัดสินว่าเขาจะมีชีวิตรอดหรือไม่ เขาจำเป็นต้องคว้าเอาไว้

“ท่านหรง ข้าต้องขอโทษด้วย!”

เสียงยังไม่ทันจบ ท่านถังชางไห่ก็ลงมือแล้ว

ใบหน้าหรงจิงเทียนมืดครึบทันที เขาไม่คิดเลยว่าท่านถังชางไห่จะลงมือกับตนจริง ๆ

“ถังชางไห่ เจ้ากล้ารึ!”

หรงจิงเทียนคำรามลั่น รีบสวนมือออกไปต้านรับอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นสองคนปะทะกันจนกลายเป็นก้อนเนื้อสู้กันอยู่บนสนามรบ มุมปากของเย่ชิวก็ยกขึ้นเล็กน้อย

ที่จริงด้วยพลังการต่อสู้ของเขา จะฆ่าท่านถังชางไห่ก่อนแล้วค่อยไปจัดการหรงจิงเทียนทีหลังก็ทำได้ไม่ยาก

เหตุผลที่เขาเลือกทำแบบนี้ มีอยู่สองข้อ

ข้อแรก เพื่อให้ได้คันธนูไท่ซวีมาอย่างปลอดภัย

คันธนูไท่ซวีคืออาวุธจักรพรรดิประจำตระกูลของถังเจีย ใครจะรู้ว่าถังเจียแอบทำอะไรไว้บนศาสตราจักรพรรดิหรือไม่ หากเขาแย่งมาแบบดื้อ ๆ ก็กลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน สุดท้ายเขาไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกับจื่อหยางเทียนจุน

ถ้าฆ่าท่านถังชางไห่ไปแล้วแต่กลับไม่ได้คันธนูไท่ซวีมา นั่นคงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่

ข้อสอง ให้ท่านถังชางไห่กับหรงจิงเทียนห้ำหั่นกันเอง

พวกเจ้าไม่ใช่คิดจะฆ่าข้าหรอกหรือ งั้นก็ปล่อยให้หมากัดกันเองเสียเถอะ

ใครรอดชีวิตมาได้ ค่อยว่ากันทีหลัง

สรุปแล้ว เย่ชิวไม่ได้คิดจะปล่อยให้ท่านถังชางไห่มีชีวิตรอดตั้งแต่แรก อยู่แค่ว่าจะรีดเอาคุณค่าก้อนสุดท้ายจากตัวเขาให้หมดก่อนเท่านั้น

ทันใดนั้น เสียงเย็นเยียบแฝงอำนาจคำรามหนึ่งก็ดังก้องราวฟ้าผ่าจากขอบฟ้า สะเทือนใบหูของทุกคน ทำให้หัวใจของทุกคนหดตัววูบ

ทุกคนที่ยังตกตะลึงอยู่รีบมองไปข้างหน้า ก็เห็นชายชรารูปร่างผอมสูงผู้หนึ่งสวมอาภรณ์ยาวสีทอง สวมมงกุฎหยกบนศีรษะ ทั่วร่างเปล่งรัศมีทอง淡 ๆ เดินออกมาช้า ๆ

ทุกย่างก้าวของเขาราวกับเหยียบอยู่บนสุญญากาศ ให้ความรู้สึกเหนือโลกีย์ ลอยเด่นอยู่เหนือสรรพสิ่งทั้งมวล

“ท่านนักบุญทองคำ!”

ท่านเซวียนหยวนเฮ่ออุทานออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

“อะไรนะ เขานี่แหละคือท่านนักบุญทองคำ?” ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อเบิกตากว้างไปทั้งหน้า

ท่านนักบุญทองคำ นั่นคือผู้แข็งแกร่งสูงสุดในฮวงจินเจียจู๋ บุคคลในตำนานที่มีแต่เรื่องเล่าขาน ไม่คาดคิดว่าวันนี้จะยอมปรากฏตัวด้วยตนเอง

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ก็รู้สึกตะลึงไม่แพ้กัน เอ่ยถามว่า “เขายังไม่ตายอีกเหรอ? ไม่ใช่ว่าพูดกันว่าหกพันปีก่อนเขาถูกท่านผู้สูงศักดิ์废ไปแล้วหรือไง?”

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อสีหน้าขรึม เอ่ยช้า ๆ ว่า “ดูท่าคงไม่ได้ตาย แต่แอบซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง ตอนนี้พลังบำเพ็ญเพียรของเขาแข็งแกร่งกว่าสมัยก่อนเสียอีก”

“คราวนี้แย่แล้วล่ะ” เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลเอ่ยอย่างกังวลหนัก

เพียงชั่วอึดใจที่ท่านนักบุญทองคำปรากฏตัว บรรยากาศทั้งสนามก็หนักอึ้งขึ้นมาทันที จนแม้แต่การหายใจก็ต้องทำอย่างระมัดระวัง กลัวจะเผลอรบกวนผู้ยิ่งใหญ่เบื้องหน้า

สายตาท่านนักบุญทองคำกวาดมาหยุดที่ท่านถังชางไห่ เพียงแค่นั้นดวงตาที่ดูมัวหมองคู่นั้นกลับทำให้ท่านถังชางไห่รู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากอย่างไม่รู้ตัว

“ถังชางไห่ เจ้าฐานะเป็นหัวหน้าตระกูลถังเจีย กลับเพื่อสนองความโลภของตนเอง ยอมทรยศต่อสหาย เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าผิดเพียงใด?”

เสียงของท่านนักบุญทองคำไม่ได้ดังมาก แต่ทุกคำดังก้องราวค้อนเหล็ก ทุบลงบนหัวใจท่านถังชางไห่ทีละดอก

สีหน้าท่านถังชางไห่พลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เขาไม่คิดเลยว่าท่านนักบุญทองคำยังมีชีวิตอยู่ และยิ่งคาดไม่ถึงก็คือ การกระทำของตนจะไปสะดุดตาจนถูกท่านนักบุญทองคำลงมาไต่สวนด้วยตัวเอง

“ท่านผู้เฒ่า เรื่องนี้ข้า...” ท่านถังชางไห่พยายามจะอธิบาย ทว่าถูกตัดบทเสียก่อน

“ไม่ต้องมากความแล้ว รับโทษของเจ้าซะเถอะ!” เพียงสายตาคมกริบของท่านนักบุญทองคำกวาดมาแวบหนึ่ง

ตูม!

ร่างของท่านถังชางไห่ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดในเสี้ยววินาที ตายร่างแตก สูญสิ้นวิถีไปในที่นั้นเอง