ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 90

90 /2072

ซ่งเยี่ยนโจวงีบไปครู่หนึ่ง เมื่อเขาลืมตาขึ้นก็เห็นน้องชายคนรองเดินเข้ามาด้วยท่าทีห่วงใย

“พี่ใหญ่ ตอนนี้ท่านรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

ซ่งเยี่ยนโจวบีบตัวเองเบา ๆ เมื่อไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด ใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็เผยให้เห็นความประหลาดใจ

“น้องรอง ดวงตาของเจ้ามองเห็นแล้วจริงหรือ?”

“ใช่แล้ว” ซ่งอี้อันพูดด้วยความสงสัย “ก่อนหน้านี้ข้าก็บอกแล้วมิใช่หรือ? เพราะน้องหญิงห้ามีฝีมือการแพทย์สูงส่ง ข้าจึงหายได้”

“พี่ใหญ่ ท่านอย่าเพิ่งหมดหวังเพราะอาการที่ขาเลย น้องหญิงห้าบอกว่าท่านยังสามารถยืนขึ้นได้อีกครั้ง”

ซ่งเยี่ยนโจวจ้องมองซ่งอี้อันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอดถามไม่ได้ว่า “น้องรอง หรือว่าข้าจะสับสนไปเพราะบาดเจ็บ น้องหญิงห้าเรียนรู้วิชาแพทย์ตั้งแต่เมื่อใด?”

ซ่งอี้อันนึกขึ้นได้ “มิน่าเล่าพี่ใหญ่จึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ตอนข้าได้ยินว่าน้องหญิงห้าจะรักษาอาการป่วยของข้า ข้าก็คิดว่านางพูดไปเพื่อปลอบใจข้าเท่านั้น”

“เมื่อไม่นานมานี้น้องหญิงห้าเพิ่งเข้าพิธีมงคล แต่หลินจือเยว่กลับรับภรรยาเอกอีกคนเข้ามาพร้อมกัน แล้วยังทำให้นางต้องอับอายที่หน้าประตูจวนสกุลหลิน น้องหญิงห้าจึงโกรธจนเป็นลมไป”

“หลังจากนั้นนางก็พลันมีความรู้บางอย่างที่ไม่เคยได้ร่ำเรียนมาก่อน ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญในวิชาแพทย์เพียงอย่างเดียว นางยังแตกฉานในศาสตร์ลี้ลับต่าง ๆ อีกด้วย”

“ท่านแม่กล่าวว่าน้องหญิงห้าเป็นผู้มีบุญวาสนาใหญ่หลวง อาจเป็นเทพเซียนกลับชาติมาเกิด การสลบไปครั้งนี้อาจทำให้นางระลึกถึงความสามารถในอดีตชาติได้”

เมื่อวานนี้ซ่งอี้อันเองก็ได้ยินคำพูดนี้จากท่านแม่ แม้ในคราแรกจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ แต่เมื่อได้พินิจพิเคราะห์ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องหญิงห้าแล้ว สิ่งที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้ก็ดูจะไม่ใช่สิ่งที่เหลือเชื่ออีกต่อไป

“เจ้าว่าอย่างไรนะ?”

ซ่งเยี่ยนโจวสีหน้ามืดครึ้มลง พูดด้วยเสียงเข้มว่า “หลินจือเยว่กล้ารับภรรยาเอกอีกคนเข้ามาพร้อมกัน? แล้วคิดจะให้น้องหญิงห้าไปอยู่ในฐานะอะไร?”

ซ่งอี้อันพยักหน้า พวกเขารู้ว่าพี่ใหญ่กำลังมีสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ จึงไม่ได้บอกเรื่องที่น่าขุ่นเคืองใจนี้ให้เขาทราบ

ในเมื่อบัดนี้มีความหวังที่จะรักษาได้ ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป

“พวกเราไม่เคยปฏิบัติต่อเขาไม่ดี หลายคราที่ข้ากับท่านพ่อต้องเสี่ยงชีวิตเข้าช่วยเหลือเขาในสนามรบ แต่เขากลับตอบแทนบุญคุณด้วยวิธีนี้หรือ?”