ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 234

“ท่านอย่าเพิ่งกังวลไป อย่างไรท่านก็ท่องเรียงความนั้นจนขึ้นใจแล้ว คุณภาพของเรียงความท่านเองก็รู้ดี ผลสอบย่อมไม่ออกมาแย่แน่นอน”

“ช่วงเวลานี้ซ่งอี้อันหาได้มีเวลาท่องตำราเรียนรู้ ท่านจะกลัวไปไย?”

“หากท่านสอบได้อันดับหนึ่ง ผู้คนก็ต่างยอมรับว่าท่านมีความสามารถโดยแท้จริง ท่านย่อมเป็นอันดับหนึ่งของเมืองหลวงได้อย่างไร้ข้อกังขา!”

ฉินเซี่ยงเหิงเริ่มสงบลงบ้าง “หากเขาเขียนเหมือนกันกับข้า…”

“เช่นนั้นแล้วอย่างไร? เขาไม่มีทางท่องจำได้ทุกตัวอักษรหรอก ข้าเคยได้ยินว่าการเขียนเรียงความนั้น รอบแรกมักจะดีที่สุด"

“พี่ชายรอง มีโอกาสสูงที่ฉินเซี่ยงเหิงจะนำเรียงความที่พี่เคยเขียนมาใช้ในการสอบฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ พี่ได้เตรียมเรียงความที่ดีกว่าไว้หรือไม่?”

ซ่งรั่วเจินเหลือบมอง ก่อนหน้านี้นางเคยได้เตือนพี่ชายรองเรื่องนี้แล้ว หัวข้อการสอบฤดูใบไม้ผลิไม่ใช่สิ่งที่นางคาดการณ์ได้ แต่เป็นสิ่งที่ระบุเอาไว้ในหนังสือ ยิ่งได้รู้แล้วก็ยิ่งบังเอิญยิ่ง ที่ก่อนนี้ซ่งอี้อันก็ได้เขียนเรียงความเกี่ยวกับข้อคิดเห็นในทำนองเดียวกันไว้

และฉินเซี่ยงเหิงก็ใช้เรียงความนั้นในการสอบทิ้งห่างบรรดาบัณฑิตทั้งหลายมาได้ จนกลายเป็นอันดับหนึ่ง

“น้องหญิงห้า เรียงความที่ข้าเขียนข้าย่อมรู้ดี บัดนี้ข้ามีประสบการณ์มากกว่าเดิมแล้ว เรียงความที่ข้าเขียนมีแต่จะออกมาดีขึ้น เจ้าวางใจเถิด”

คิ้วตางดงามของซ่งอี้อันสะท้อนประกายและความมุ่งมั่น ตั้งแต่เยาวว์วัยเขาตั้งใจศึกษาค้นคว้า ไม่เคยแม้แต่

แม้ผู้คนจะคิดว่าเขาเป็นอัจฉริยะ ทว่าหารู้ไม่ว่าเบื้องหลังเขาต้องมานะบากบั่นเพียงใด เขาไม่ใช่เจียงหลางสิ้นสามารถ[1] การเขียนเรียงความที่ดีกว่าของเดิมไม่ใช่เรื่องยากแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซ่งรั่วเจินก็ยิ้มออกมา “พี่ชายรอง ข้าเชื่อมั่นในตัวท่านเสมอ”

“แปลกเสียจริง น้องหญิงห้า ข้าเดินมองดูรอบๆ แล้ว ทว่ายังไม่เห็นคนสกุลอวิ๋นเลย”

ซ่งจืออวี้กวาดสายตามองไปรอบๆ ยามนี้ใกล้เวลาเริ่มการสอบฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทว่าอวิ๋นเฉิงเจ๋อยังไม่ปรากฏตัวเสียที ไม่ใช่ว่ามาไม่ทันหรอกหรือ?

“เมื่อวานข้าส่งข่าวไปแล้ว เนี่ยนชูก็น่าจะรู้ดี น่าจะไม่มีปัญหาอันใดถึงจะถูก” เรือนคิ้วซ่งรั่วเจินขมวดมุ่น

“น้องหญิงห้า อวิ๋นเฉิงเจ๋อเกิดเรื่องขึ้นแล้วหรือ?” ซ่งอี้อันถามด้วยความเป็นห่วง

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “มีปัญหาเพียงเล็กน้อย หาได้มีสิ่งใดร้ายแรง ข้าเพียงกังวลว่าเขาจะพลาดการสอบฤดูใบไม้ผลิ หากเป็นเช่นนั้นก็น่าเสียดาย”

ซ่งอี้อันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล “การสอบฤดูใบไม้ผลิวันนี้สำคัญมากสำหรับเหล่าบัณฑิต หากถูกขัดขวาง เกรงว่าจะไม่ใช่...”

“แน่นอนว่าผิดปกติ ทว่าสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือทำให้คุณชายอวิ๋นมาทันการสอบ”

ซ่งรั่วเจินและซ่งอี้อันที่รูปโฉมโดดเด่นสะดุดตา ยามนี้กำลังเป็นที่สนใจของคนจำนวนมาก เกิดเสียงกระซิบกระซาบมากมายไม่ขาดสาย

---------------------------------------------------

[1] เจียงหลางสิ้นสามารถ หมายถึง คนมีความรู้สูง หากขาดการฝึกฝนก็จะหยุดนิ่งหรือด้อยถอยลง