ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 101

“ข้ามองเห็นท่าทีคนถ่อยลำพองใจของเฉียนเหว่ยแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าอยากจะเหยียบมันให้จมดิน!”

“ท่านเป็นญาติผู้พี่ของข้า เป็นคุณชายของตระกูลอวิ๋น อีกทั้งยังเปี่ยมด้วยความสามารถ การสอบประจำฤดูใบไม้ผลิครั้งนี้ ชื่อของท่านต้องติดอยู่ในรายชื่อผู้สอบผ่านเป็นแน่!”

อวิ๋นเนี่ยนชูโกรธเกรี้ยว นางรู้ดีว่าญาติผู้พี่ของตนนั้นขยันหมั่นเพียรในการทบทวนตำราเพียงใด เทียบกับพวกที่ใช้เล่ห์กลแล้ว เขาเหนือกว่ามากนัก

“ข้าเห็นกับตาว่าคุณชายฉินเป็นคนเขียนบทกวีออกมาเอง หรือว่ามีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือไม่?” อวิ๋นซีหว่านอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น

นางเห็นจ้าวซูหว่านยังคงตามติดฉินเซี่ยงเหิงอยู่ไม่ห่าง ในใจรู้สึกขุ่นเคืองยิ่งนัก

หญิงผู้นั้นโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อที่ได้หมั้นหมายกับซ่งอี้อัน แต่บัดนี้พอเพิ่งถอนหมั้นเสร็จ ก็มาเกาะติดกับคุณชายฉินอีก คนอย่างนางก็คู่ควรงั้นหรือ?

อวิ๋นเนี่ยนชูเหลือบมองอวิ๋นซีหว่านแวบหนึ่ง “เจ้าไม่ได้มีใจให้ฉินเซี่ยงเหิงหรอกหรือ? เหตุใดไม่ไปอยู่กับพวกเขา แต่กลับมานั่งกับพวกเราที่นี่เล่า?”

อวิ๋นซีหว่านถึงกับพูดไม่ออก ที่จริงแล้วนางก็อยากไปอยู่เหมือนกัน แต่จะทำอย่างไรได้เล่า บาดแผลบนใบหน้ายังไม่หายดี นางกลัวว่าจะทิ้งภาพลักษณ์ที่ไม่ดีไว้กับคุณชายฉิน ทว่าอยู่ที่บ้านนางก็อึดอัดใจ จึงตั้งใจตามมาด้วย

นางเผลอหันไปมองสวีเฮ่ออันอย่างไม่ตั้งใจ ความจริงแล้วเขาดูดีกว่าฉินเซี่ยงเหิงมาก ทั้งยังมีความสามารถมากกว่าเสียอีก

เพียงแต่น่าเสียดายที่ตระกูลสวีนั้นมีมาตรฐานสูงเกินไป จึงไม่เคยชายตามองนางเลยแม้แต่น้อย

“ข้า...ข้าอยากอยู่ที่นี่ไม่ได้หรือ?”

เมื่อเทียบกับความสงบของกลุ่มซ่งรั่วเจินและคนอื่น ๆ กลุ่มของฉินเซี่ยงเหิงบนเรือนั้นกลับเต็มไปด้วยความอึกทึกและวุ่นวาย

“เซี่ยงเหิง เจ้านี่ช่างมีน้ำใจเกินไปแล้ว ไยต้องเกรงใจซ่งอี้อันด้วยเล่า?”

“เมื่อก่อนเขาอาจจะยิ่งใหญ่ แต่บัดนี้เขานับเป็นตัวอะไรกันเล่า? ชิงเอาหน้าแถมยังกล้าว่าร้ายเจ้าอีก หากเป็นข้านะ ข้าจะทำให้เรื่องนี้ใหญ่โตขึ้น ดูซิว่าเขาจะมีหน้าไปพบใครได้อีก!”

“แต่ก่อนใคร ๆ ต่างก็ชื่นชมเขา แต่บัดนี้เมื่อเสียอำนาจ แล้วยังเห็นสหายได้ความโดดเด่นไปต่อหน้าต่อตา เลยเกิดความคิดในทางที่ผิดกระมัง?”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน