ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 349

ตงฟางหลีมองดูท่าทางฮึกเหิมของนาง พลางเลิกคิ้วขึ้น “เจ้าทำสีหน้าเช่นนี้ ข้าก็รู้แล้วว่าจะต้องมีคนซวย”

“มันชัดเจนมากเลยหรือ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์หาว

ในห้องอบอุ่นเกินไป นางจึงรู้สึกง่วงนอนเล็กน้อย เอนตัวบนตั่งหญิงงามอย่างเกียจคร้าน “นี่ หม่อมฉันอยากนอนสักงีบแล้ว แต่ทำไมนางยังไม่มาเล่า?”

“เจ้านัดคนไว้รึ?”

“เปล่า ก็แค่เดาว่าฮูหยินรองควรจะมาที่นี่ได้แล้ว”

“โอ้?”

“ด้วยนิสัยที่ฉินเสวี่ยเย่ว์ถูกตามใจจนเหลิง นี่เพิ่งแต่งงานกับอ๋องสามเดือนเดียวก็ต้องไปแต่งงานกับภรรยาคู่ที่ชอบด้วยกฎหมายแล้ว นางย่อมรับไม่ได้อย่างแน่นอน” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว “นางอาจจะทะเลาะกับอ๋องสาม และวิธีทะเลาะกันที่ได้ผลที่สุดคือกลับบ้านแม่”

“ฮูหยินรองเอาสมบัติล้ำค่าไปจากข้าไม่น้อย นางระมัดระวัง และจะต้องหาคนมาถามเรื่องวันมงคลอย่างแน่นอน ข้าช่วยเย่ว์ลู่ย่อมไม่ใช่เรื่องยากที่จะรู้ นางรู้ว่าข้ามีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับเย่ว์ลู่ บวกกับสงสารบุตรสาวสุดที่รัก จึงต้องมาไต่สวนเป็นแน่แท้”

ตงฟางหลีกินตัวเบี้ยของเจ้าสิบไปแล้วเกินครึ่งอย่างใจเย็น “เจ้าวางแผนจะทำอะไร?”

“ไม่ว่าจะพูดอย่างไร หม่อมฉันก็เป็นพี่สาวของฉินเสวี่ยเย่ว์ แน่นอนว่าพี่สาวเช่นหม่อมฉันต้องการส่งเสริมสันติไม่ส่งเสริมการแยกจาก” ฉินเหยี่ยนเย่ว์บิขนมดอกเหมย แล้วยัดมันเข้าไปในปากของตงฟางจิ่ว

ตงฟางจิ่วดูมีความสุข

ตงฟางอิงไม่พอใจ “พี่สะใภ้เจ็ด ท่านลำเอียง ข้าก็อยากได้เหมือนกัน”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์หยิบอีกชิ้นหนึ่งให้เขา ครั้นเห็นตงฟางหลีแสดงความไม่พอใจ จึงยัดหนึ่งชิ้นเข้าไปในปากของเขาด้วย

“ถ้าฉินเสวี่ยเย่ว์และอ๋องสามคืนดีกัน มันจะไม่สนุกหรอกหรือ? พวกเขาทั้งคู่เหนื่อยกันทุกฝ่าย สูญเสียจิตสำนึกทั้งหมด ต้องให้พวกเขารักใคร่ซึ่งกันและกันจนถึงที่สุดถึงจะใช่เรื่อง” นางพูดอย่างเย็นชา

“พี่สะใภ้เจ็ดเกลียดพี่สะใภ้สามหรือ?” ตงฟางอิงไตร่ตรอง “ข้าเองก็เกลียดนางมากเช่นกัน”

“เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าเข้าไปยุ่ง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์หาวอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าอย่าทำตัวเฉกเช่นคนอื่นว่าอย่างไรก็ว่าตามนั้นสิ ต้องเรียนรู้ที่จะแยกแยะด้วยตัวเอง”

“เมื่อก่อนข้าก็เกลียดนางมากอยู่แล้ว” ตงฟางอิงพูด “ตอนที่ข้ายังเด็ก คณะทูตจากซีลู่มาถึง ข้าเห็นว่ามีสาวใช้คนหนึ่งในหมู่คณะทูตที่ดูคล้ายนาง จึงวิ่งไปบอกนาง แต่ใครจะรู้ว่านางจ้องเขม็งข้าอย่างชั่วร้าย ท่าทีเช่นนั้นดูน่ากลัวมาก”