ขณะที่ฉินเหยี่ยนเย่ว์คิดว่าเขาจะดื่มมันทั้งหมดรวดเดียว จู่ ๆ เขาก็วางชามยาลงข้าง ๆ และดึงนางมาตรงหน้า
ไม่รอให้นางได้โต้ตอบ เขาก็พลิกตัวขึ้น
ความหวานของผลไม้หวานในปากทำให้ได้กลิ่นเต็มจมูกและลำคอ มันยาวนานจนหายใจไม่ออก
เป็นเวลาที่เนิ่นนาน ในที่สุดตงฟางหลีก็ปล่อยนางไปอย่างพึงพอใจ หมุนตัวไปดื่มยาจนหมดเกลี้ยง
“ท่าน!” ฉินเหยี่ยนเย่ว์มองดูท่าทางสงบนิ่งของเขา เส้นเลือดบนหน้าผากก็กระตุกตุบ ๆ
ผู้ชายคนนี้ล้อนางเล่นอีกแล้ว
“ท่านเล่นเช่นนี้บ่อย ๆ ไม่เบื่อหรือ? พักผ่อนให้เต็มที่ หม่อมฉันจะไปปรุงยาที่เรือนนวลเสียหน่อย” นางอับจนคำพูด
“ข้าไม่ง่วง” เมื่อตงฟางหลีลุกขึ้นยืน จึงรู้สึกเวียนหัว ร่างกายไร้เรี่ยวแรง
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าทำอะไร?”
“ฆ่าคนปิดปาก ทำลายศพกลบร่องรอย” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยิงฟันขาว และเลียนแบบน้ำเสียงของเขา “กลัวรึ?”
“โอ้?” ตงฟางหลีฝืนความง่วงงุนแล้วรีบวิ่งเข้ามา “เช่นนั้นข้าท่านอ๋องและพระชายาคลุมผ้าห่มผืนเดียวกันยามอยู่ ฝังอยู่ในหลุมเดียวกันยามตายดีหรือไม่?”
“ไม่ดี” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เตะเขาออกไป “รีบไปพักผ่อนเถอะเพคะ หม่อมฉันเพิ่มยานอนหลับลงในชามยาแล้ว”
หลังจากที่ยาออกฤทธิ์ ตงฟางหลีก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว
การนอนหลับนี้กินเวลาจนถึงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น
ในเช้าตรู่ของวันถัดมา ดังที่อ๋องหลูหยางกล่าว ฮ่องเต้ประกาศว่าองค์หญิงเย่ว์ลู่จะแต่งงานกับอ๋องสามในฐานะภรรยาคู่ที่ชอบด้วยกฎหมาย จากนั้นก็ออกพระราชโองการ
ยกเว้นไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้แล้ว ทุกคนล้วนตกตะลึงยกใหญ่
เสียงคัดค้านของผู้ให้คำแนะนำยังคงไม่ขาดสาย ทว่าฮ่องเต้หาได้ฟังคำพูดไร้สาระของพวกเขาอย่างน่าประหลาดใจไม่ ทำหน้ามืดมนตลอดกระบวนการ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน