สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3828

“ถ้ำมังกร?”

ทุกคนต่างพากันหอบหายใจถี่กระชั้นและค่อยสอดสายตามองไปที่ขั้นบันได

“ไปกันเถอะ！”

เหอเหล่าพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ จากนั้นเขาก็เดินไปที่ขั้นบันได

และไม่นาน ร่างของเหอเหล่าก็หายไปจากขั้นบันได

คนอื่นที่เหลือก็ำากันมองหน้ากัน และสุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปด้านใน

และทันทีที่ขาก้าวถึงขั้นบันได ความรู้สึกที่แสนคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกก็พุ่งเข้ามาในใจทันที

หลินหยางจับเข้าที่หน้าอกของตัวเองโดยอัตโนมัติ

หัวใจของมังกร!

หรือเป็นไปได้ว่าสิ่งที่ถูกฝังไว้ที่สุสานมังกรแห่งนี้จะเป็นศพของมังกรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ

แล้วศพของมังกรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้มีความเกี่ยวพันธ์กับหัวใจของเขาหรือไม่?

แววตาของหลินหยางขรึมขึ้นแต่ก็ยังแอบรู้สึกตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย แต่ทว่าหัวใจของเขากลับเต้นแรงอย่างช่วยไม่ได้

แต่เดินๆไป หลินหยางรู้สึกถึงความผิดปกติ

“เอ๊ะ? ข้างล่างเท้าพวกเรา…”

ไม่รู้ว่าเเหล่งที่มาของเสียงนั้นเป็นใคร

หลินหยางรีบก้มลงไปมองที่เท้าของตัวเอง

แต่กลับเห็นเพียงเท้าที่อยู่ขั้นบันไดเพียงเท่านั้น ไม่รู้เมื่อไหร่จากหินสีดำกลับกลายเป็ณกระดูกสีขาว

“เหมือนว่านี่จะเป็น…กระดูก?”

“กระดูกอะไรน่ะ? ทำไมใหญ่ขนาดนี้?”

“เอ่อ…เหมือนว่าจะเป็นกระดูกมังกรไหม?”

“อะไรนะ? กระดูกมังกร?”

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงเเละไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง

โดยเฉพาะคนตระกูลมังกรท่พากันตาเบิกโพลงกันถ้วนหน้า

มีอีหลายคนที่ไม่เคยเห็นสิ่งที่เรียกว่ามังกรมาก่อนตั้งแต่เกิดมา

แต่วันนี้ พวกเขาได้มาเห็นศพของมังกรด้วยตาของตัวเอง

พรึ่บ！

และในขณะนั้นเอง จู่ๆก็มีเปลวไฟลุกพรึบขึ้นจนทำให้สว่างไปทั่วสุสานมังกร

ทุกคนในโลกต่าพากันตะลึงและตกใจ จากนั้นก็ค่อยๆหันไปมอง

และภาพที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าก็ปรากฏแก่สายตาของทุกคน

สิ่งที่เห็นคือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ตรงหน้าเขา

อีกทั้งในพื้นที่โล่งและใหญ่ก็ปรากฏให้เห็นศพของมังกรที่ลอยอยู่เหนือพื้นดิน

ทุกคนเดินลงมาจากหางของศพมังกร ค่อยๆไต่กรดูกสีขาวนั้นลงมาอย่างระมัดระวัง

และกระดูกส่วนหัวของศพมังกรก็ปรากฏแก่สายตาของทุกคนบนโลก

“บนโลกนี้…มีเทพมังกรจริงๆเหรอ?”

จิ่วอวี้ที่เดินตามหลังพูดออกมาพูดด้วยน้ำเสียงที่เลื่อนลอย

หลินหยางเองก็ไม่อยากจะเชื่อ

แต่ทว่ากลับรู้สึกไม่ปกติอย่างรวดเร็ว

ศพของมังกรตัวนี้ ใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

หากจะบอกว่าหัวใจมังกรของตัวเองเป็นหัวใจของศพมังกรตัวนี้ งั้นถ้าลองคำนวนดู หัวใจที่อยู่ในร่างกายของเขานั้นก็คงจะเล็กเกินไป…

ในตอนนี้เอง จู่ๆก็มีชายชราคนหนึ่งกระโดดลงมาจากกระดูกของมังกรแล้วไปยืนอยู่ตรงตำเเหน่งส่วนหัวของมังกรแทน

ดวงตาทั้งคู่ของเขานั้นแดงก่ำ และมีน้ำตารื้นออกมาจากดวงตาที่แดงก่ำทั้งสอง จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงและก้มลงกราบศพของมังกรตัวใหญ่นี้ด้วยความเคารพ

และการกระทำของชายชรานั้นก็ทำให้คนอื่นๆเกิดความประหลาดใจ

“คุณเป็นคนตระกูลมังกร เมื่อได้เห็นบรรพบุรุษทำไมไม่พากันคุกเข่าลงแล้วทำความเคารพต่อบรรพบุรุษ?”

เหอเหล่าเอี้ยวหน้ามาพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

คนตระกูลมังกรถึงกับตกตะลึง จากนั้นก็พากันวิ่งเข้ามาพร้อมกับกราบหัวมังกร

“พวกเรา…พวกเราเป็นลูกหลานเทพมังกรจริงเหรอ?”

“ฮ่าๆๆ ฉันว่าแล้ว พวกเราคนตระกูลมังกรไม่ธรรมดา!”

“ที่แท้เรื่องก็เป็นจริง!”

“ในร่างกายของพวกเราต้องมีพลังมังกรอยู่แน่ๆ!”

ทุกคนพากันตื่นเต้น

วิธีการของหลินหยางในตอนนี้สามารถฆ่าหลงเสี้ยวคนนี้ได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเหอเหล่าได้ยินที่หลินหยางถามดังนั้น เขาก็มองไปที่หลินยหยางพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ก่อนหน้านี้ฉันก็พูดอยู่ไม่ใช่เหรอ? คุณคือผู้สืบทอดของมังกรศักดิ์สิทธิ์ หัวใจมังกรที่อยู่ในร่างกายของคุณก็คือของขวัญที่เทพมังกรมอบให้ อยู่ที่นี่ หัวใจมังกรที่อยู่ในตัวของคุณจะได้รับการซ่อมแซมและเติบโตในเวลาเดียวกัน อีกทั้งพลังของคุณก็จะเเข็งแกร่งยิ่งขึ้น แน่นอนว่าพลังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆนี้มันเกิดจากธรรมชาติ!”

“ผู้สืบทอดมังกรศักดิ์สิทธิ์?”

หลินหยางมองไปที่กระดูกของมังกรที่มีขนาดใหญ่จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ต่ำออกมาว่า “หรือหัวใจมังกรของฉันจะมาจากมังกรตัวนี้จริงๆ?”

“ไม่ใช่ หัวใจมังกรของคุณไม่ได้มาจากเทพมังกรตัวนี้! แต่มาจากมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นลูกหลานของของเทพมังกรตัวนี้!”

“ลูกหลาน？”

“ถูกต้อง หรือพูดตามที่พวกเราพูดติดปากก็คือ…ลูกหลานมังกร!”

เหอเหล่าพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

“อะไรน่ะ?”

คนตระกูลมังกรกลายเป็นหินอีกครั้ง

“มังกรตัวนี้เป็นบรรพบุรุษของมังกร ต้นกำเนิดของมังกรตัวนี้ถูกบันทึกไว้ในหน้าแรกของหนังสือโบราณของตระกูลมังกรของเรา มันคือผู้ก่อตั้งแดนมังกรและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์มังกรตัวเเรกเมื่อพันปีที่เเล้ว หรือก็คือมังกรบรรพบุรุษที่พวกเราพูดกัน! ทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน ความจริงแล้วก็คือสุสานของบรรพบุรุษของเทพมังกร!”

เหอเหล่าพูดเสียงเรียบ

หลินหยางเองก็ตกใจเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากเหอเหล่า

“สุสาน…บรรพบุรุษมังกร?”

“ใช่ ดังนั้นสถานที่แห่งนี้จึงเต็มไปด้วยพลังและออร่าที่เหมาะเเก่การฝึกฝน มีผู้คนอย฿่ไม่น้อยที่รออยากจะเข้ามาที่นี่เพื่อตามหาความเป็นอายุวัฒนะ เพราะว่าเลืดเนื้อของมังกรบรรพบุรุษนั้นทำให้เกิดชีพจรมังกรใต้ดินขึ้นมา ทุกคนที่มาที่นี่เพื่ออยากจะมีอายุที่ยืนยาวนั้นล้วนได้รับการบำรุงเลี้ยงดูจากบรรพบุรุษมังกรโดยตลอด…”

“งั้นทำไมบรรบุรุษมังกรถึงได้ล้มได้ล่ะ? อายุก็น่าจะอยู่ได้ยาวนานไม่ใช่เหรอเพราะเป็นถึงเทพมังกร?”

หลินหยางยังคงจี้ถาม

“อันนี้ฉันไม่รู้หรอกนะ ฉันรู้เพียงแค่ว่าเทพมังกรเลือกที่นี่เพื่อเป็นสุสานของตัวเอง ส่วนจุดประสงค์อื่นๆดูเหมือนว่าเพื่อที่จะควบคุมหรือผนึกอะไร! อีกทั้งการตายของบุตรแห่งมังกรก็เป็นเพราะการผนึกที่คลายไปแล้ว!”

เหอเหล่าจ้องมองหลินหยางเเละพูดต่อด้วยน้ำเสียงขรึมต่ำว่า “ตอนนี้ ตัวคุณได้หลอมรวมเข้ากับหัวใจมังกรนี้เเล้ว และคุรก็ได้รับสายเลือดจากมังกรบรรพบุรุษแล้ว คุณก็คือลูกหลานมังกรของตระกูลมังกรตัวจริง!”

คำพูดนี้เหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมายังคนตระกูลมังกร

โดยเฉพาะหลงเสี้ยว มองไปที่หลินหยางด้วยแววตาว่างเปล่าและเหมือนกับร่างที่ไร้วิญญาณ

“ลูกหลานมังกร…ตัวจริง?”

หลงฉีเองก็จ้องมองไปที่หลินหยางอย่างว่างเปล่า ตอนนี้สมองของเขาขาวโพลนและคิดตรึกตรองอะไรไม่ออกทั้งนั้น

“ดังนั้น ฉันจะไม่ช่วยคนตระกูลมังกรโจมตีพวกคุณ เพราะฉันรู้ คุณมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอยที่สำคัญยิ่งกว่า!”

เหอเหล่าพูดด้วยเสียงที่แหบพร่า