ตึง! ตึง! ตึง! ตึง! ตึง....
เสียงระเบิดอันรุนแรงที่รวมตัวกันดังสนั่นหวั่นไหว
พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวได้กวาดไปทั่วทุกทิศอีกครั้ง ราวกับเคียวของพญายม ซึ่งมันสามารถทำลายทุกสิ่งอย่างที่อยู่ในเมืองหลงซิน
เมืองใหญ่ที่ครั้งหนึ่งเคยเจริญรุ่งเรือง บัดนี้ได้กลายเป็นที่รกร้าง และเหลือเพียงซากปรักหักพังไปแล้ว
หญิงผมขาวหายใจหอบเล็กน้อย เธอจ้องเขม็งมองศูนย์กลางของระเบิดนั้น
ระเบิดอันรุนแรงทำให้ฝุ่นตลบอบอวล
เธอเชื่อว่าทักษะนี้จะสามารถทำให้ไม่เหลือซากได้อย่างแน่นอน
ถึงแม้จะไม่ตาย ก็สามารถทำให้เขาสูญเสียพลังในการต่อสู้ทั้งหมด
"นานแล้วนะที่ไม่ได้เห็นน้องเก้าใช้มังกรหยกทำลายยุทธจักร!"
ชายร่างสูงใหญ่คนนั้นยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว: "คาดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เห็นที่เมืองหลงซิน"
"ฉันประเมินวิธีการของคนคนนี้ต่ำไป ดูเหมือนว่าที่เย่เหยียนเล่ามาจะไม่ได้ไร้สาระ! หลินหยางผู้นี้ ค่อนข้างมีความสามารถจริงๆ!"
หญิงผมขาวกล่าวอย่างเคร่งขรึม: "เพียงแค่โชคดีที่ยังจัดการได้"
"คุณผู้หญิง ถ้าหากคุณไม่เห็นศพของหลินหยาง ก็อย่าได้แน่ใจเป็นอันขาดว่าเขาได้ตายไปแล้ว"
เย่เหยียนกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม: "ความแข็งแกร่งของคนคนนี้คุณไม่อาจที่จะจินตนาการได้ และคนคนนี้มีจุดหนึ่งที่เหนือกว่าสิ่งใดในโลก ซึ่งไม่มีใครสัมผัสได้ถึง และแม้แต่ฉันเองก็ยังต้องยอมพ่ายแพ้!"
"จุดไหนกัน?"
หญิงผมขาวขมวดคิ้ว แล้วซักถามอย่างเย็นชา
"ทักษะทางการแพทย์!"
เย่เหยียนกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า
"ทักษะทางการแพทย์?"
ทุกคนมองหน้ากัน และรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ
ผ่านไปครู่หนึ่ง
"ฮ่าๆๆๆๆ ...."
เสียงหัวเราะอันครื้นเครงก็ดังขึ้นมา
"เย่เหยียน คุณคิดว่าที่พวกเราใช้คือพลังอะไรกัน? พลังแห่งสวรรค์เหรอ? พวกเราใช้พลังมังกรนะ!"
"การโจมตีด้วยระดับความแข็งแกร่งเช่นนี้ กล้ามเนื้อก็โดนจู่โจมจนไม่มีเหลือแล้ว ต่อให้ทักษะทางการแพทย์จะสูงส่งสักแค่ไหนก็จะรักษาให้หายได้อย่างไรกัน?"
"คุณช่างไร้เดียงสาเสียจริงๆ!"
ทุกคนมองหลินหยางอย่างหยอกเย้า บนใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความตลกขบขัน
"มังกรหยกทำลายยุทธจักรนี้ของฉัน ถึงแม้เทพยุทธ์จะได้รับ ร่างก็จะต้องระเบิดและตายไป นี่ไม่ใช่สิ่งที่พลังแห่งสวรรค์จะสามารถต้านทานได้ มีเพียงแค่พลังมังกรเท่านั้นที่จะสามารถต้านทานได้ หากเขาต้องการต้านทานพลังนี้ของฉัน ก็ง่ายมาก เพียงแค่พลังมังกรของเขาแข็งแกร่งกว่าฉันเท่านั้นเอง แต่คุณคิดว่า พลังมังกรของเขาจะสามารถแข็งแกร่งกว่าฉันได้เหรอ?"
หญิงผมขาวกล่าวอย่างหยอกเย้า
เย่เหยียนเงียบไม่พูดจา
"เอาล่ะ เก็บข้าวของ แล้วกลับกันเถอะ เสียเวลามามากพอแล้ว!"
หญิงผมขาวหันหลังกลับ แล้วเตรียมที่จะจากไป
คนที่เหลือก็หมดอารมณ์สนุกแล้ว จึงต้องการที่จะออกไปตามๆ กัน
แต่ทว่าในเวลานี้ จู่ๆ เย่เหยียนก็เอ่ยปากขึ้นว่า: "คุณผู้หญิง เกรงว่าคุณจะยังไม่อาจจากไปได้!"
"หืม?"
หญิงผมขาวตกตะลึงเล็กน้อย แล้วหันหน้าไปมอง
เห็นเพียงฝุ่นอันตลบอบอวลที่จางลง ได้มีลำแสงจางๆ สาดส่องมาจากในหมอกอันหนาทึบนั้น
"หลินหยาง?"
หญิงผมขาวตกตะลึง
ทุกคนต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อ
เห็นเพียงหลินหยางยืนอยู่ทางด้านนั้นอย่างสงบนิ่ง เขายกมือขึ้นข้างหนึ่ง และกลางฝ่ามือก็มีพลังมังกรอันหนาแน่นรวมอยู่
พลังมังกรกลายเป็นเกราะพลัง และปกคลุมตัวเขาโดยสมบูรณ์
กระบวนท่าเมื่อครู่นี้ไม่ได้ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง แต่ถูกขัดขวางด้วยพลังมังกรของหลินหยางอย่างสมบูรณ์แบบ
"นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?"
หญิงผมขาวราวกับถูกฟ้าผ่า ดวงตาของเธอเบิกโพลง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็น
หลินหยางต้านทานได้!
นี่ก็หมายความว่า พลังมังกรของคนคนนี้ เหนือชั้นกว่าเธอโดยสิ้นเชิง!
"เป็นไปไม่ได้....เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด...."
"พลังมังกรของคนคนนี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไรกัน?"
คนที่เหลือต่างก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
หลินหยางหยุดใช้พลังมังกร และจ้องมองหญิงผมขาวอย่างเย็นชา
"พวกคุณเป็นพวกเดียวกันกับเย่เหยียนเหรอ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นฉันก็ไม่ต้องออมมืออีกแล้ว!"
"ไอ้สารเลว แกอย่าลำพองใจไปเลย! เดี๋ยวฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ!"
หญิงผมขาวคำรามออกมา และการจู่โจมที่ราวกับสายฝนก็ได้โจมตีเข้าไปอีกครั้ง วางแผนที่จะทำให้หลินหยางหายใจไม่ทัน
เธอเชื่อว่าต่อให้หลินหยางป้องกันตัวดีสักแค่ไหน สุดท้ายก็ย่อมมีการพลาดพลั้ง
อีกทั้งด้านหลังของตนเองก็ยังมีเพื่อนร่วมทีมอีก แต่หลินหยางตัวคนเดียว
ด้วยเหตุนี้ตนเองจึงสามารถใช้พลังมังกรได้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หากเธอใช้พลังพลังมังกรจนหมด เพื่อนร่วมทีมของตนเองก็จะช่วยหนุนหลัง แต่หลินหยางไม่มี
ถ้าหากเขาสูญเสียพลัง จนไม่มีเหลือ เช่นนั้นก็มีเพียงแค่ความตายที่รอเขาอยู่
เพียงแต่หลินหยางก็ตระหนักได้ถึงจุดจุดนี้อย่างชัดเจน หลังจากที่เผชิญกับหญิงผมขาวนับร้อยกระบวนท่าแล้ว ทันใดสายตาของหลินหยางก็เยือกเย็น และยกฝ่ามือขึ้นมาทันที จากนั้นก็จู่โจมไปที่หน้าอกของหญิงผมขาว
การโจมตีนี้รวดเร็วไม่ธรรมดา กระทั่งไม่ทิ้งร่องรอย
หญิงผมขาวคาดไม่ถึง เธอต้องการจะป้องกันและหลบเลี่ยง แต่ก็ไม่อาจทำได้
ตึง!
หญิงผมขาวถูกโจมตีจนลอยกระเด็นออกไป และล้มลงกับพื้นอย่างแรง และมุมปากก็กระอักเลือดออกมา
"น้องเก้า!"
ชายร่างสูงใหญ่และคนอื่นๆ ต่างก็พุ่งเข้ามา
"พวกเราบุกเข้าโจมตีพร้อมกัน สังหารเขาให้สิ้นซาก!"
เย่เหยียนกล่าวขึ้นมาทันที
"ไร้สาระ!"
หญิงผมขาวโมโหเดือดดาล และกล่าวตำหนิหลินหยางทันที: "ถ้าหากเรื่องนี้ถูกคนในทีมรู้เข้า ฉันจะไม่เสียหน้าเป็นอย่างมากเหรอ?"
"คุณผู้หญิง?"
เย่เหยียนขมวดคิ้ว
"ไสหัวออกไปให้หมด วันนี้ฉันจะต้องสังหารคนคนนี้ด้วยตัวเอง!"
หญิงผมขาวกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
พูดจบ เธอก็พุ่งเข้าใส่หลินหยางอีกครั้ง
แต่ดูเหมือนว่าหลินหยางจะไม่เต็มใจที่จะล้อเล่นอีกต่อไป
เขายกฝ่ามือขึ้น แล้วรวบรวมพลังมังกรจำนวนมากที่แขนทันที ซึ่งราวกับแม่น้ำที่เชี่ยวกราก มารวมตัวกันในฝ่ามือของเขา
หญิงผมขาวเบิกตาโพลง มองไปยังหลินหยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ
แต่เห็นเพียงแค่หลินหยางเล็งไปที่หญิงผมขาว และกำนิ้วทั้งห้าเล็กน้อย จากนั้นก็บดพลังนั้นในฝ่ามือ และตะโกนออกมาอย่างช้าๆ :
"มังกรหยก ทำลายยุทธจักร!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...