สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3761

การต่อสู้อันบ้าคลั่งยังคงดำเนินต่อไปในเมืองหลงซิน

ในเมืองมีเลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ บนพื้นเต็มไปด้วยศพ

คนของอาคารมอบรางวัลนำจับกับค่ายเสี้ยวเทียนถ้าไม่ตาย ก็วิ่งหลบหนี

คนที่เหลือไม่กล้าต่อต่อสู้อีกแล้ว พวกเขาต่างพากันถอยออกไปไกลๆ และมองฉากการต่อสู้ของคนทั้งสองอย่างหวาดกลัว

การต่อสู้กันต่อไปไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว

การแพ้ชนะที่แท้จริง มันขึ้นอยู่กับการแพ้ชนะระหว่างมู่หรงซงกับเสี้ยวเทียนเท่านั้น

ตราบใดที่หนึ่งในสองคนนี้ได้รับชัยชนะ ที่เหลือก็ไม่จำเป็นจะต้องต่อสู้อีกต่อไปแล้ว

แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือ เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนในขณะนี้กำลังจะต้านทานไม่ไหวแล้ว

มู่หรงซงได้เข้าใจการสืบทอดของเทพยุทธ์หลายๆ ท่านอย่างลึกซึ้งแล้ว บวกกับการดูดซับพลังมังกรเพียงเล็กน้อย ในด้านของศักยภาพ เขาแข็งแกร่งกว่าเสี้ยวเทียนแล้ว

ในเวลานี้ร่างกายของเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนเต็มไปด้วยแผลถลอกรอยฟกช้ำ พลังแห่งสวรรค์ในร่างกายก็แทบจะหมดลงแล้ว จึงไม่เพียงพอที่จะฟื้นฟูเนื้อหนังมังสาของเขาอีกต่อไป

ถึงแม้ว่ามู่หรงซงจะไม่ได้ดีไปกว่านี้มากนัก แต่สภาพร่างกายโดยรวมแล้วก็ยังดูแข็งแกร่งกว่าเทพยุทธ์เสี้ยวเทียน

ปัง!

จากนั้นเสียงระเบิดอย่างรุนแรงก็ดังทอดออกมา

ทั้งสองคนลอยออกไปอีกครั้ง

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนล้มลงบนพื้นอย่างแรง ในปากกระอักเลือดสดๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง สีหน้าซีดเผือดน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง

"แกชนะได้ยังไง?"

มู่หรงซงหลังจากลงมาบนพื้นก็หายใจหอบเหนื่อยอย่างรุนแรง เขาจ้องมองไปที่เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนและยิ้มเบาๆ

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนลุกขึ้นอย่างยากลำบาก

เขาในขณะนี้แม้แต่ลุกขึ้นยืนก็เป็นเรื่องยากแล้ว

เขาจ้องมองมู่หรงซงอย่างเคียดแค้น สีหน้าดูย่ำแย่อย่างมาก แต่เขาคิดถึงการถอนทัพเอาไว้แล้ว

การที่จะสู้ต่อไปนั้น เดิมทีไม่มีโอกาสแล้ว!

ทำได้เพียงวางแผนที่จะกลับมาอีกครั้งเท่านั้น!

"มู่หรงซง แกอย่าลำพองใจไปเลย! แกอาจจะไม่ได้หัวเราะทีหลังก็ได้นะ!"

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกล่าวอย่างโกรธแค้น

"ฉันจะได้หัวเราะทีหลังหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้ว่าฉันจะได้หัวเราะนานกว่าแกอย่างแน่นอน!"

มู่หรงซงยักไหล่ รอยยิ้มบนใบหน้าชัดเจนมากยิ่งขึ้น

เขารู้ดีว่า เขาชนะแล้ว

เขากำลังจะกลายเป็นนายท่านของชีพจรมังกรใต้ดิน และเขาจะได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง

เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว สีหน้าของมู่หรงซงก็ตื่นเต้นดีใจขึ้นมา

อันที่จริงเขาเตรียมพร้อมสำหรับวันนี้มาตลอด

เขาหวังที่จะใช้ทรัพยากรของอาคารมอบรางวัลนำจับมาช่วยดูดซับพลังมังกรในพื้นที่ต้องห้าม จากนั้นก็สังหารเจ็ดเทพยุทธ์ และเป็นมหาอำนาจในชีพจรมังกรใต้ดิน

แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่จะสังหารกันเอง

"ฉันจะมีทุกสิ่งทุกอย่างของชีพจรมังกรใต้ดินอยู่ในครอบครอง ฉัน จะเป็นเทพของที่นี่!"

"เทพยุทธ์เสี้ยวเทียน แกจงเป็นก้อนหินที่ฉันใช้เหยียบข้ามไปสู่จุดสูงสุดอย่างเชื่อฟังเถอะ!"

"ทุกสิ่งทุกอย่าง มันจบแล้ว!"

มู่หรงซงยิ้มเบาๆ และเดินเข้าไปทางเทพยุทธ์เสี้ยวเทียน

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนถอยหลังไม่หยุด สีหน้าบึ้งตึง พลังแห่งสวรรค์ครั้งสุดท้ายได้ไหลลงมาที่เท้าทั้งคู่ของเขา

เห็นได้ชัดว่า เขาวางแผนที่จะวิ่งหนี

แต่มู่หรงซงราวกับรู้ถึงเจตนาของเทพยุทธ์เสี้ยวเทียน เขาหัวเราะเสียงดัง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปทันที

"ไสหัวไป!"

เทพยุทธ์คำรามออกมา และไม่รู้ว่าโยนของวิเศษอะไรออกมา เขาเห็นของทรงกลมคล้ายอัญมณีลอยออกมา และระเบิดออกในอากาศ จากนั้นก็กลายเป็นจากนั้นก็กลายเป็นคลื่นพลัง และผลักไปทางมู่หรงซง

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนพยายามใช้วิธีการนี้มาบีบบังคับให้มู่หรงซงถอยหลัง

อย่างไรก็ตามมู่หรงซงได้เตรียมพร้อมไว้นานแล้ว เขาได้กระตุ้นพลังมังกรอีกครั้ง และกลายเป็นโล่ตรงหน้าเขา มันสั่นสะเทือนจนคลื่นพลังงานเหล่านี้แตกออกเป็นชิ้นๆ จากนั้นก็เข้าไปประชิดเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เข้าไปใกล้ สองมือก็ยื่นออกมา และเปิดใช้พลังแห่งสวรรค์ โจมตีเข้าไปที่สองเท้าของเขาทันที

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนเดิมทีไม่มีพลังมากพอที่จะต่อต้านได้

อย่างรวดเร็ว

กร๊วบ!

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

แต่ไม่ว่าจะออกแรงอย่างไร มันก็ไม่เป็นผลแม้แต่น้อย

เขาในตอนนี้ ก็แค่เนื้อปลาบนเขียงเท่านั้น

และถูกรุกรานโดยมู่หรงซง

แต่ในขณะที่มู่หรงซงกำลังเตรียมที่จะลงมีด ฉับพลันเสียงฝีเท้าก็ดังทอดเข้ามา

มู่หรงซงตกตะลึงเล็กน้อย และเงยหน้าขึ้นมอง

เขาเห็นร่างเงาสองสามร่างเดินเข้ามาทางด้านนี้

และคนที่นำหน้า ก็คือเย่เหยียน

"หื๊ม? คาดไม่ถึงว่าแกจะยังไม่หนีไปอีก?"

มู่หรงซงมองเย่เหยียนและยิ้มเล็กน้อย แต่ในใจกลับเตรียมการป้องกันอย่างเงียบๆ

ก่อนหน้านี้เรื่องที่เย่เหยียนบุกเข้ามาที่เมืองหลงซินเขาได้ทราบแล้ว และเขาก็เข้าใจดีว่าในช่วงเวลานี้ศักยภาพของคนคนนี้เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก จึงไม่ง่ายที่จะจัดการ

เดิมทีเขาคิดว่าคนคนนี้จากไปแล้ว ไม่เคยคิดเลยว่าจะย้อนกลับมาอีกครั้ง

"นกกับหอยกาบทะเลาะกันชาวประมงย่อมได้ประโยชน์ พวกคุณต่อสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง ตอนนี้ฉันจึงออกมาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ ไม่ใช่ว่าดีอย่างมากหรอกเหรอ?"

เย่เหยียนกล่าวอย่างเย็นชา

"เช่นนั้นแกก็ต้องตายด้วย!"

มู่หรงซงกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็โบกมือ

ทันใดนั้น ยอดฝีมือจำนวนมากก็พุ่งเข้ามาอยู่ด้านหลังของเขา

เมื่อมองดูแล้ว มันเต็มไปด้วยเงาร่างอันหนาแน่น

คนเหล่านี้เห็นว่ามู่หรงซงชนะเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนได้แล้ว จึงคิดว่าสถานการณ์โดยรวมคงที่แล้ว พวกเขาจึงกลับมา

ผู้คนมากกว่าหนึ่งพันคนได้พุ่งเข้ามา และโอบล้อมเย่เหยียนเอาไว้อย่างหนาแน่น

"เจ้าหนุ่ม แกกล้าเข้ามาที่นี่เพื่อเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ? แกคิดว่าแกคู่ควรหรือยังไง?"

มู่หรงซงกล่าวด้วยรอยยิ้ม