สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3715

"สรุปแล้วนายท่านกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?"

อั้นหมิงเยว่มองอย่างงุนงง

"น้องชายคนนี้ของฉัน ความคิดไม่เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ไม่เช่นนั้นก็คงจะไม่สามารถสังหารเทพยุทธ์สองคนติดต่อกันได้หรอก!"

หลางหยายิ้มแล้วกล่าว ด้วยใบหน้าอันภาคภูมิใจ

เขาเชื่อว่าการที่หลินหยางจะก้าวเข้าสู่ตำแหน่งเทพยุทธ์นั่นคือเรื่องที่จะเป็นจริงในไม่ช้า

การสามารถกลายเป็นพี่น้องของเทพยุทธ์ได้ ในชีพจรมังกรใต้ดินไหนเลยจะไม่ใช่เรื่องที่ทำให้คนภาคภูมิใจ?

แต่ทว่าหลินหยางทำอยู่ได้ไม่นานนัก เขาก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง

อั้นหมิงเยว่ก็ยิ่งงุนงง

หลินหยางไม่ได้เปลี่ยนแปลงวงเวทย์มากนัก เขาเพียงแค่คลายเกลียวนอตสองสามตัว และถอดฟันเฟืองบางส่วนออก จากนั้นก็นำพวกมันไปติดตั้งใหม่อีกครั้งตรงที่อื่น

ซึ่งโครงสร้างภายในวงเวทย์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก

"เรียบร้อย!"

ในแววตาของหลินหยางเต็มไปด้วยความดีอกดีใจ

"นายท่าน นี่คือ?"

อั้นหมิงเยว่กล่าวถามอย่างระมัดระวัง

แต่ก็ได้ยินหลินหยางหัวเราะเล็กน้อย: "อั้นหมิงเยว่ พ่อของคุณสมกับเป็นอัจฉริยะจริงๆ มิน่าล่ะถึงสามารถสร้างฐานที่มั่นใต้ดินหลายต่อหลายแห่งได้ ช่างไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!"

"นายท่าน นี่คือท่านต้องการจะสื่อถึงอะไรเหรอคะ?"

อั้นหมิงเยว่ไม่คิดว่าหลินหยางเพียงแค่ชื่นชมพ่อของตัวเองเพียงอย่างเดียว

หลินหยางยิ้มแต่ไม่พูดอะไร เขาเดินไปยังวงเวทย์ข้างๆ ที่แตกสลาย แล้วหมอบลงไป และนำฟันเฟืองกดเข้าไปในร่องหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง จากนั้นก็ทำการบิดมันเบาๆ

ครืน...

แกนกลางทั้งหมดในวงเวทย์เริ่มทำงานขึ้นมาอีกครั้ง

ฟันเฟืองทั้งหมดเริ่มหมุนขึ้นมา

ในแกนกลางก็ส่องแสงสว่างออกมา

"แย่แล้ว วงเวทย์ถูกกระตุ้นอีกแล้ว!"

"น้องชาย นี่....นี่คุณทำอะไรกัน?"

หลางหยาและทุกคนตกใจจนหน้าถอดสี

"ทุกท่านอย่าตื่นตระหนกไป ถึงแม้ว่าวงเวทย์จะถูกกระตุ้นอีกครั้ง แต่มันจะไม่สร้างผลกระทบอะไรต่อพวกเราหรอก!"

หลินหยางยิ้มอย่างนิ่งๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่สะทกสะท้าน

"ไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเรา? น้องชาย นี่คือ....."

"ฉันเพียงแค่ทำการเปิดจักรกลที่ซ่อนอยู่ของเทพยุทธ์อั้นเทียนก็เท่านั้น!"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"จักรกลที่ซ่อนอยู่?"

ทุกคนต่างก็งุนงง

ในเวลานี้ ทั้งฐานที่มั่นก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง

บนพื้นส่งเสียงดังอึกทึกขึ้นมา

หลังจากนั้น พื้นตรงปลายบันไดนั้นก็แยกออกโดยตรง และปรากฏเป็นอุโมงค์ที่อยู่ใต้ดินออกมา

"เป็นไปตามคาดจริงๆ!"

หลินหยางดีใจเป็นอย่างมาก และวิ่งไปยังอุโมงค์นั้นทันที

"นี่มันคือ?"

อั้นหมิงเยว่ตกตะลึงตาค้าง

นี่คือห้องลับที่ซ่อนอยู่ของพ่อของคุณ ในนี้ ถือเป็นสถานที่ที่ซ่อนสมบัติที่แท้จริงของพ่อของคุณ!

หลินหยางกล่าวด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็ลงไปยังด้านล่างทันที

อุโมงค์แคบและยาวมาก ทุกคนต่างก็วิ่งเข้าไปยังด้านใน

ไม่นาน ที่ปลายอุโมงค์ก็ปรากฏประตูบางหนึ่งสู่สายตาของทุกคน

"มันถูกล็อก"

หลางหยากล่าว

"นั่นไม่ใช่ปัญหา"

หลินหยางใช้พลังแห่งสวรรค์ เจาะผ่านรูกุญแจ และขยับไปมาอยู่พักหนึ่ง

แกร็ก!

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

"ประตูเปิดแล้ว!"

หลินหยางเปิดประตูและเข้าไปทันที

ในชั่วพริบตาที่ประตูเปิดออก แสงอันสว่างจ้าก็ส่องออกมาจากรอยแยกของประตู

ทุกคนต่างก็ปิดตาด้วยจิตสำนึก

พอปรับตัวเข้ากับแสงได้แล้ว หลังจากที่เดินเข้าไปในประตู ทุกคนต่างก็ทึ่มทื่อไป

ด้านในประตูล้วนเป็นที่ดินผืนหนึ่ง

"น้องชาย คุณเป็นผู้ค้นพบสถานที่แห่งนี้ มันก็ควรจะเป็นของคุณทั้งหมด นอกจากนี้ทักษะทางการแพทย์ของพวกเราก็สู้คุณไม่ได้ หากาสมุนไพรเหล่านี้อยู่ในมือของคุณก็จะต้องมีมูลค่าที่สูงกว่าอยู่กับพวกเราอย่างแน่นอน!"

หลางหยาเอ่ยปากกล่าว

อั้นหมิงเยว่พยักหน้า แล้วมองพืชพรรณเหล่านั้นที่บ่มเพาะด้วยความใส่ใจเป็นพิเศษ จากนั้นในดวงตาก็ปรากฏแสงอันซับซ้อนขึ้นมา

"ท่านหลิน ทักษะทางการแพทย์ของคุณพ่อก็เป็นคนเอ่ยปากยอมรับด้วยตัวเอง เขาคาดหวังว่าคุณจะเป็นทายาทของเขา ถ้าหากเขารับรู้ว่าคุณเป็นคนรับยาสมุนไพรเหล่านี้ไป เขาก็คงจะดีใจเป็นอย่างมากเลยนะคะ!"

อั้นหมิงเยว่ยิ้มแล้วกล่าว

หลินหยางลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า: "เช่นนั้นก็ได้! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันก็จะเก็บสมุนไพรเหล่านี้เอาไว้ พอฉันเอากลับไปกลั่นเป็นยาอายุวัฒนะแล้ว ก็จะนำเอามาแบ่งให้กับพวกคุณก็แล้วกัน!"

"ตกลง!"

ทุกคนพยักหน้าตามๆ กัน แสดงเจตนาว่าเห็นด้วย

"น้องชาย สมุนไพรเหล่านี้น่าจะมีกว่าร้อยชนิด คุณวางแผนที่จะเอากลับไปอย่างไรเหรอ?"

หลางหยาเอ่ยปากกล่าวถาม

"สมุนไพรจำนวนมากที่อยู่ที่นี่หากเอาออกจากดิน ก็จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน หากต้องการเอากลับไปก็เป็นเรื่องที่ยากเป็นอย่างมาก อีกทั้งตอนนี้ด้านนอกก็เกิดความวุ่นวาย ฉะนั้นหากสมุนไพรอยู่ที่นี่ก็จะปลอดภัยกว่าอยู่ด้านนอกอย่างแน่นอน"

หลินหยางครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วเอ่ยปากว่า: "ฉันจะทำการปิดสถานที่แห่งนี้เอาไว้ก่อน เมื่อผ่านช่วงเวลานี้ไปฉันก็จะพาทีมผู้เชี่ยวชาญมายังที่นี่ และเคลื่อนย้ายสิ่งเหล่านี้ไปอีกที"

"ทีมผู้เชี่ยวชาญ?"

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา

แต่เห็นเพียงหลินหยางเดินปาในที่ดิน และทำการเก็บพืชสมุนไพรหลายสิบชนิดเอาไว้ที่ตัว จากนั้นก็วิ่งออกไป และกลับไปยังพื้นที่โล่งอีกครั้ง จากนั้นก็เข้าไปยังวงเวย์จักรกลและเริ่มดำเนินการอีกครั้ง

ทุกคนก็ยิ่งไม่เข้าใจ

หลังจากนั้นไม่นาน หลินหยางก็เดินกระหืดกระหอบออกมาจากในวงเวทย์จักรกล

"ฉันได้เสริมจักรกลนี้ให้แข็งแรงขึ้นแล้ว! คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถเปิดเส้นทางลับนี้ได้อย่างแน่นอน ด้านนอกไม่มีการเคลื่อนไหว พวกเรากลับไปที่เมืองหลงซินกันก่อนเถอะ"

หลินหยางเหงื่อโทรมกาย จากนั้นก็ทอดถอนใจอย่างแรงและกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ท่านหลิน "แล้วฐานที่มั่นเกาะศิลาละคะ ท่านไม่ไปดูสักหน่อยเหรอ?

อั้นหมิงเยว่กล่าว

"ถ้าหากฐานที่มั่นเกาะศิลามีเพียงแค่คุณกับเทพยุทธ์อั้นเทียนที่รู้ เช่นนั้นด้านในก็ไม่น่าจะมีของวิเศษอะไรหรอก"

หลินหยางส่ายหน้า จากนั้นจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า: "สถานที่แห่งนั้น น่าจะเป็นสถานที่หลบภัยที่พ่อของคุณสร้างขึ้น! นอกจากนี้ปริมาณยาสมุนไพรของที่นี่ก็มากเกินกว่าการคาดเดาของฉันแล้ว ที่นั่นคงไม่อาจมีสมุนไพรจำนวนมากได้อีกแล้ว เช่นนั้นฉันจึงไม่ไป!"

เมื่อเห็นจักรกลและที่ดินเทพที่อยู่ที่นี่ หลินหยางก็คาดเดาสถานการณ์ของเกาะศิลาได้อย่างคร่าวๆ

อั้นหมิงเยว่พยักหน้าอย่างเงียบๆ

หลินหยางเดินไปถึงด้านหน้าขั้นบันได แล้วแอบฟังการเคลื่อนไหวด้านบน

ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงเปิดจักรกลออกโดยตรง: "น่าจะโอเคแล้วล่ะ ไปกันเถอะ ออกไปดูกัน!"