สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3708

แฮ่ก!

แฮ่ก!

แฮ่ก!

.....

เส้นทางเล็กๆ บนภูเขาที่มีหินประหลาดขรุขระ

อั้นหมิงเยว่แบกเทพยุทธ์อั้นเทียนที่ไร้เรี่ยวแรงรีบมุ่งตรงไปข้างหน้า

"พ่อคะ คุณอดทนหน่อยนะ ไม่นานเราก็จะไปถึงฐานที่มั่นแล้ว เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะต้องรักษาคุณให้หายอย่างแน่นอน คุณอดทนหน่อยนะ!"

อั้นหมิงเยว่หายใจเหนื่อยหอบและรีบวิ่งอย่างรวดเร็ว

เทพยุทธ์อั้นเทียนที่อยู่ข้างหลังลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก

"อวัยวะและแขนขาที่ฉันปลูกถ่ายเอาไว้บนร่างกายก็ถูกหลินหยางทำลายไปแล้ว ทำให้เส้นเลือดในร่างกายของฉันแตกสลาย พลังแห่งสวรรค์จึงรั่วไหลออกไปมาก อย่างน้อยๆ ฉันก็ต้องเข้าฌานหนึ่งปี....ฉันจำเป็นจะต้องใช้สถานที่ที่ปลอดภัย....ลูกสาว อย่าไปยังฐานที่มั่นตงหนาน คุณจะต้องไปยังฐานที่มั่นเกาะศิลา...."

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ฐานที่มั่นเกาะศิลา?"

อั้นหมิงเยว่สั่นสะท้าน จากนั้นก็พยักหน้า : "พ่อคะ เช่นนั้นฉันจะรอพี่เย่หน่อยนะ เพื่อให้เขาไปด้วยกันกับเรา ฐานที่มั่นเกาะศิลา เขาไม่รู้จัก! และจะต้องหาเราไม่เจออย่างแน่นอน!"

"ไม่!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวออกมา : "ไม่สามารถบอกเขาได้....."

พูดจบ เขาก็ไอออกมาอย่างรุนแรง ในปากกระอักเลือดออกมา ย้อมเสื้อด้านหลังของอั้นหมิงเยว่จนเป็นสีแดง

"ไม่สามารถบอกเขาได้งั้นเหรอ?"

อั้นหมิงเยว่ตกตะลึง : "พ่อ นี่มันเป็นเพราะอะไรกัน?"

แต่ไม่รอให้เทพยุทธ์ได้พูดอะไรมากมาย ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาราวกับสายฟ้า และตกลงตรงหน้าอั้นหมิงเยว่โดยตรง

อั้นหมิงเยว่ตกใจ แต่หลังจากมองดูคนที่มาอย่างชัดๆ ก็ดีใจเป็นอย่างมาก

"พี่เย่!"

"พวกคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

เย่เหยียนกล่าวอย่างนิ่งๆ

"พี่เย่ เราไม่เป็นอะไร คุณจัดการคนพวกนั้นได้แล้วเหรอ?"

อั้นหมิงเยว่รีบเอ่ยถาม

"ท่านอั้นเทียนมอบม่านความมืดให้แก่ฉัน ฉันจึงใช้ของสิ่งนั้นขัดขวางพวกเขาไว้ พวกเขาจึงไม่สามารถไล่ตามเราได้ชั่วคราว"

เย่เหยียนกล่าวอย่างเรียบๆ จากนั้นก็เดินไปทางอั้นหมิงเยว่ : "หมิงเยว่ คุณแบกท่านอั้นเทียนหนีมาจนถึงที่นี่ น่าจะเหนื่อยล้าแล้ว นำท่านอั้นเทียนส่งต่อให้ฉันเถอะ"

"ตกลง"

อั้นหมิงเยว่ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงต้องการวางเทพยุทธ์อั้นเทียนลง

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ เทพยุทธ์อั้นเทียนก็จับไหล่ของอั้นหมิงเยว่เอาไว้แน่น และไม่ยอมปล่อย

"พ่อคะ คุณเป็นอะไรไป?"

คิ้วสวยๆ ของอั้นหมิงเยว่ขมวดแน่น และกล่าวด้วยความเจ็บปวดเล็กน้อย : "พ่อคะ คุณจับฉันจนเจ็บแล้วนะ....."

เทพยุทธ์อั้นเทียนกัดฟันแน่น ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ จ้องมองไปที่เย่เหยียน ดูเหมือนว่าต้องการจะพูดอะไร

ในเวลานี้

ฮูๆๆๆ ....

เสียงเจาะทะลุอากาศได้ดังทอดเข้ามา

จากนั้นร่างจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาที่นี่ และโอบล้อมคนทั้งสามเอาไว้ทันที

"หื๊ม?"

เย่เหยียนเลิกคิ้ว และมองไปยังคนที่มา

นั่นคือกลุ่มของลิ่งหูหยู่

"ลิ่งหูหยู่ ไอ้พวกหนูสกปรกพวกแกคิดจะทำอะไร?"

อั้นหมิงเยว่กัดฟันและด่าทอออกมา

"ทำอะไรน่ะเหรอ?"

ลิ่งหูหยู่หรี่ตามองไปที่อั้นหมิงเยว่ และหัวเราะเยาะ : "อั้นหมิงเยว่ นี่คุณโง่หรือคุณแกล้งโง่กันแน่? ไม่รู้เลยเหรอว่าฉันต้องการจะทำอะไร? ทายาทเทพยุทธ์มาอยู่ตรงหน้า และโอกาสในการสังหารเทพยุทธ์ที่มีชื่อเสียงก็อยู่ที่นี่แล้วเช่นกัน คุณยังจะถามอีกเหรอว่าฉันจะทำอะไร?"

"แก...รนหาที่ตายแล้ว!"

อั้นหมิงเยว่โกรธมาก และต้องการจะชักดาบออกมา

แต่เย่เหยียนทางด้านนี้ไม่รีรอ เขาถือดาบกระดูกตรงเข้าไปที่คนตระกูลลิ่งหูทันที

ดาบกระดูกแทงทะลุแม้กระทั่งเส้นเลือดตื้นๆ บนหลังของอั้นหมิงเยว่ด้วยเข่นกัน

อั้นหมิงเยว่หันหลังกลับทันที และเบิกตาโพลงจ้องมองพ่อของตนเอง

แต่เธอกลับเห็นว่าข้างหลังของพ่อตนเองนั้น มีเย่เหยียนถือดาบกระดูกด้วยสีหน้าเย็นชา และมองมาที่ตนเอง

"พี่.....เย่?"

อั้นหมิงเยว่รำพันออกมา คนทั้งคนแทบจะทรุดลง ราวกับว่าจะเป็นบ้า

แต่เย่เหยียนไม่พูดอะไร เขาดึงดาบออกมาทันที และยกดาบกระดูกขึ้นมาอีกครั้ง และฟาดฟันเข้าไปทางอั้นหมิงเยว่

อั้นหมิงเยว่ตกตะลึง

"ไสหัวไป!"

เทพยุทธ์อันเทียนคำราม พลังอันชั่วร้ายจำนวนไม่มากนักระเบิดออกมาทันที มันโจมตีไปที่หน้าอกของเย่เหยียนอย่างรุนแรง สั่นสะเทือนจนเขาลอยออกไป

เย่เหยียนชนเข้ากับภูเขาที่อยู่ด้านข้าง และล้มลงมา แต่คนเพียงแค่หายใจเหนื่อยหอบ แต่ไม่ได้มีอะไรร้ายแรง เขาจึงถือดาบกระดูกเดินเข้ามาทางด้านนี้อีกครั้ง

"ดูเหมือนว่าคุณจะตระหนักได้ถึงแผนการแล้วนะ"

เย่เหยียนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

"ฉันรู้จักคนมานับไม่ถ้วน แต่บางครั้งฉันก็มองพลาดไป....."

เทพยุทธ์อั้นเทียนกระอักเลือดออกมา ร่างกายสั่นเทา และพูดด้วยความยากลำบากและโกรธแค้น

"อั้นเทียน คุณมันไร้ความสามารถเกินไป ฉันได้สอนทักษะการปลูกถ่ายให้คุณแล้ว แต่คุณกลับถูกหลินหยางจัดการได้อย่างง่ายดาย เช่นนี้ สู้เอาเนื้อหนังมังสาของคุณมาให้ฉันจะดีกว่า หลอมรวมกันกับฉัน เช่นนี้ ฉันจะเป็นผู้ไร้เทียมทานในโลกใบนี้ มันไม่ดีกว่าเหรอ?"

เย่เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จากนั้นระเบิดการสังหาร เข้าไปที่เทพยุทธ์อั้นเทียน

"ไอ้สารเลว แกกล้าดียังไงมาเมินเฉยต่อฉัน?"

ลิ่งหูหยู่กับหญิงชุดแดงพุ่งเข้ามาพร้อมๆ กัน

เย่เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เขาถูกบีบบังคับไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงเปลี่ยนทิศทางของดาบ สั่นสะเทือนไปยังคนทั้งสอง

"ฉวยโอกาสในตอนนี้ หนีเร็ว! นำศีรษะของฉันไปด้วย ไปสิ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนร้องคำราม และใช้ปราณดาบ มาตัดศีรษะของตนเอง

ศีรษะหลุดออกจากคอร่วงหล่นลงพื้น และกลิ้งมาอยู่ตรงหน้าอั้นหมิงเยว่

อั้นหมิงเยว่เบิกตาโพลง และทรุดตัวลงไป....