สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3704

เทพยุทธ์ฉางหลานพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง แขนด้านหน้าและด้านหลังกางออก และคว้าเข้าไปในอากาศ

พลังอันชั่วร้ายจำนวนมากลอยสูงขึ้น ราวกับพายุที่รวมตัวอยู่ในมือของเขา จากนั้นก็สะบัดเข้าไปทางหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง

ครืน!

ครืน!

ครืน!

ครืน.....

พลังอันโหดเหี้ยมจำนวนนับไม่ถ้วนเยื้องย่างเข้ามา

หลินหยางไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายกดาบมารไร้เทียมทานเข้าไปต่อสู้ด้วย

ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันไปมา ไม่สามารถสลัดหลุดออกมาได้

ต่อให้เทพยุทธ์อั้นเทียนมีสิบกว่ามือ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลินหยาง คาดไม่ถึงว่าเขาจะไม่ได้เปรียบแม้แต่น้อย

ไม่ว่าเขาจะโจมตีไปในทิศทางไหน หลินหยางก็ราวกับทำนายได้ล่วงหน้า เหมือนกับคาดการณ์เอาไว้แล้ว และนพดาบมารไร้เทียมทานมาสกัดกั้นเอาไว้

หลังจากผ่านหลายร้อยกระบวนท่า หลินหยางได้รับบาดแผลแค่ที่ไหล่เท่านั้น

"ดูเหมือนว่าแกจะเข้าใจกระบวนดาบของฉันแล้วใช่ไหม?"

เทพยุทธ์อั้นเทียนตระหนักได้ถึงความผิดปกติ และกล่าวอย่างเย็นชา

"รู้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นแหละ!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา และกระโดดขึ้นมา พร้อมจู่โจมเข้าไปที่เขา

เมื่อเห็นถึงตรงนี้ คนจำนวนนับไม่ถ้วนก็รู้สึกขนหัวลุก

"กระบวนท่าที่เจ้าหมอนั่นใช้ คาดไม่ถึงว่าจะมีเงาทักษะดาบของอั้นเทียนอยู่ด้วย? หรือว่าคนคนนี้จะแอบเรียนรู้ทักษะของอั้นเทียนไว้แล้ว?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนรู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก เขาพลั้งปากกล่าวออกมา

สีหน้าของเทพยุทธ์ฉางหลานเคร่งขรึมเป็นอย่างมาก เขาจ้องมองไปที่หลินหยาง และกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "เขาแอบเรียนรู้จริงๆ!"

"อะไรนะ? แอบเรียนรู้จริงๆ เหรอ? เช่นนี้กล่าวได้ว่า คนคนนี้รู้ที่อยู่ของเทพยุทธ์อั้นเทียนมานานแล้ว แต่กลับไม่บอกเราอย่างนั้นเหรอ?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนรู้สึกโกรธเล็กน้อย

แต่เทพยุทธ์ฉางหลานกลับส่ายหัว : "คนของอั้นเทียนระมัดระวังตัวอย่างมาก และที่อยู่ก็ลึกลับ มันไม่ง่ายเลยที่จะแอบเรียนรู้ทักษะจากเขา!"

"เช่นนั้นคนคนนี้ไปแอบเรียนรู้มาจากไหนล่ะ?"

ไท่เทียนเอ่ยถามอย่างตกตะลึง

"ส่วนมากก็เรียนรู้มาจากลูกน้องของอั้นเทียนนั่นแหละ"

"อะไรนะ?"

ไท่เทียนตกตะลึง

"คนคนนี้มีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา และมีศักยภาพที่ทรงพลัง เขาไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญทักษะการต่อสู้ในระหว่างการต่อสู้เท่านั้น แต่เขายังสามารถปรับแก้จุดอ่อนของมันได้อีกด้วย! การที่อั้นเทียนต่อสู้กับเขา และเสียเปรียบก็เพราะว่าทักษะดาบทั้งหมดที่คนคนนี้ใช้ มันเหนือชั้นกว่าของอั้นเทียนนั่นเอง!"

เทพยุทธ์ฉางหลานกล่าวอย่างเคร่งขรึม

เมื่อพูดคำพูดเหล่านี้ หัวใจของเทพยุทธ์ไท่เทียนก็แทบจะกระโดดออกมา.....

"คนคนนี้.....น่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าวพึมพำ

เขาไม่เคยเห็นใครมีความสามารถเช่นนี้มาก่อนเลย

"ดูเหมือนว่าเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ จะต้องถูกล้างไพ่นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปซะแล้ว"

เทพยุทธ์ฉางหลานถอนหายใจ และกล่าวพึมพำออกมา

อย่างช้าๆ เทพยุทธ์อั้นเทียนก็ตระหนักได้ถึงเคล็ดลับของกระบวนดาบหลินหยาง

เขารู้ว่าการใช้ทักษะของตนเองต่อสู้กับศัตรู มีแต่จะเสียเวลาไปเปล่าเท่านั้น ไม่มีทางเลือกอื่น เขาทำได้เพียงเปลี่ยนยุทธวิธี เขาจึงใช้ความได้เปรียบของตนเอง และเริ่มจู่โจมไปที่หลินหยาง

แต่ในเวลานี้ เย่เหยียนก็รีบเข้ามาอย่างรวดเร็ว และต่อสู้ด้วยกัน

"ท่านอั้นเทียน คุณโจมตีทางซ้าย ฉันจะโจมตีทางขวาเอง!"

เย่เหยียนตะโกนกล่าว และใช้ดาบกระดูกจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง

"ตกลง!"

อั้นเทียนพยักหน้า และโจมตีเข้าทางด้านซ้ายของหลินหยางอย่างดุเดือด

เย่เหยียนเปิดการโจมตี เขาใช้ดาบกระดูกฟาดฟันเข้าไปทางด้านขวาของหลินหยาง

ทั้งสองคนร่วมมือกัน หลินหยางจึงล่าถอยทันที

เมื่อเห็นสถานการณ์ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น อั้นหมิงเยว่และคนอื่นๆ ก็ตื่นเต้นขึ้นมา

หลางหยาและคนอื่นๆ กังวลใจเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตามช่องว่างของศักยภาพที่แข็งแกร่งก็อยู่ที่นี่

ถึงแม้ว่าหลินหยางจะได้เปรียบจากใช้อาวุธที่ชวี่เจิ้งศึกษาและทำการผลิตออกมา แต่มันเป็นเพียงระยะเวลาอันสั้น การฝึกฝนของคนทั้งสองแข็งแกร่งกว่าหลินหยางมาก

ถ้าไม่สามารถทำลายสถานการณ์ได้ จะต้องพ่ายแพ้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เพียงแต่หลินหยางได้เตรียมการเอาไว้ก่อนแล้ว

เขาทั้งสู้ทั้งถอย โดยไม่มีความตื่นตระหนกบนใบหน้าแม้แต่น้อย ในเวลาเดียวกันเขาก็โยนกระเป๋าถือขึ้นไปในอากาศ

"อะไรกัน?"

เย่เหยียนตกตะลึง และตะโกนออกมาทันที : "ทำลายมัน!"

"จัดการง่ายๆ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยความโกรธเคือง และคว้ามือขึ้นไปในอากาศ

พลังอันชั่วร้ายลอยเข้าไป และมัดกระเป๋าถือนั้นไว้ จากนั้นก็มัดจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

โล่ของพลังอันชั่วร้ายต้านทานแสงเลเซอร์เอาไว้

แต่มันต้านทานได้ไม่กี่วินาที

เพล้ง!

โล่พลังอันชั่วร้ายได้ปรากฏรอยแตกร้าว

"อะไรกัน?"

ลมหายใจของเทพยุทธ์อั้นเทียนสั่นสะท้าน และหลบเลี่ยงทันที

ปัง!

โล่พลังอันชั่วร้ายระเบิดออกมาทันที

เลเซอร์ทะลุผ่านมัน และโจมตีเข้าไปบนพื้น

พื้นดินถูกเจาะทะลุลงไปจนเป็นหลุมลึกอย่างไม่เห็นก้นบึ้ง

เมื่อมองที่มีควันสีเขียวลอยออกมา สีหน้าของเทพยุทธ์อั้นเทียนก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที

เขาจึงตระหนักได้ว่าแสงเลเซอร์เหล่านี้น่ากลัวเพียงใด!

ฟรึ่บๆๆๆ .....

แสงเลเซอร์จำนวนมากจู่โจมเข้ามา

เทพยุทธ์อั้นเทียนจะกล้าขัดขวางอีกครั้งได้อย่างไร? เขาหลบหลีกและกระโดดอย่างต่อเนื่อง เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของแสงเลเซอร์อันน่าสะพรึงกลัวนี้

แต่ในเวลานี้ หลินหยางได้โจมตีขึ้นมาอีกครั้ง

เข็มมังกรหงเหมิงหลายสิบเล่มจู่โจมเข้าไปที่เทพยุทธ์อั้นเทียน

เทพยุทธ์อั้นเทียนโมโหขึ้นมาทันที เขาสะบัดมือออกไป ปล่อยเข็มมารจำนวนมากออกมา และในเวลาเดียวกันก็ผลักดันไปที่หลินหยางอย่างต่อเนื่อง จงใจสังหารเข้าไปที่หลินหยาง

แต่ดูเหมือนว่าหลินหยางไม่ได้ตั้งใจที่จะต่อสู้กับเทพยุทธ์อั้นเทียน ล่าถอยและหลบเลี่ยงอย่างต่อเนื่อง ในเวลาเดียวกันก็เปิดใช้งานแสงเลเซอร์เพื่อจู่โจมสังหารไปที่เทพยุทธ์อั้นเทียน

เทพยุทธ์อั้นเทียนไล่ตามเขาอยู่ครู่หนึ่ง และภายใต้การคุกคามของแสงเลเซอร์ เดิมทีไม่สามารถแตกต้องหลินหยางได้เลย แต่ตนเองกลับถูกเข็มมังกรประหลาดนั่นแทงเข้ามาอยู่หลายครั้ง

"ท่านอั้นเทียน มีสิ่งของช่วยเหลืออันแปลกประหลาดนี้ หากต้องการจะฆ่าคนคนนี้ มันจะยากเป็นอย่างยิ่ง สู้มาทำลายมันด้วยกันกับฉัน และค่อยสังหารคนคนนั้น มันจะไม่ง่ายกว่าเหรอ?"

เย่เหยียนตะโกนกล่าว

ถึงแม้ว่าดาบกระดูกจะไม่สามารถแยกกระเป๋าถือออกได้ในทันที แต่ถ้าฟาดฟันอย่างต่อเนื่อง กระเป๋าถือกลับเกิดรอยแตกร้าวขึ้นมาใหม่เช่นกัน

กล่าวได้ว่า ของสิ่งนี้ไม่ใช่จะทำลายไม่ได้ แต่จำเป็นจะต้องใช้เวลา

เทพยุทธ์อั้นเทียนเห็นเช่นนั้น ก็พยักหน้า : "ตกลง ทำตามที่คุณบอก ทำลายของสิ่งนี้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"

เมื่อกล่าวคำพูดนี้จบ เทพยุทธ์อั้นเทียนก็รวบรวมพลังอันชั่วร้าย ต้องการที่จะโจมตีเข้าไปที่กระเป๋าถือ

แต่ในเวลานี้ แสงเลเซอร์ก็จู่โจมเข้ามาทุกทิศทุกทางทันที

เทพยุทธ์อั้นเทียนถูกแสงเลเซอร์บีบบังคับให้ล่าถอย เดิมทีไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย.....