สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3696

"อะไรกัน?"

ไท่เทียนตกตะลึง จ้องมองไปยังเทพยุทธ์ฉางหลานทันที

แต่กลับเห็นเทพยุทธ์ฉางหลานไม่สามารถยืนหยัดได้อีกต่อไป งอทั้งสองงอลง และคุกเข่าอยู่กับพื้น แขนทั้งสองข้างค้ำพื้น ในปากกระอักของเหลวสีดำกลิ่นเหม็นคาวออกมาไม่หยุด

ก็ไม่รู้ว่ามันคือเลือดหรืออะไรกันแน่

แต่ที่ไม่ต้องสงสัย ใครก็รู้ว่าเขาถูกพิษ

อีกทั้ง.....นี่ไม่ใช่พิษธรรมดาทั่วไป!

"นายท่าน!"

"ท่านเทพยุทธ์ ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

"ทำไมถึงเป็นอย่างนี้?"

คนของตำหนักฉางหลานรีบพุ่งเข้าไปประคองเทพยุทธ์ฉางหลาน และนำยาถอนพิษจำนวนหนึ่งใส่ปากของเขาไป

แต่เทพยุทธ์ฉางหลานกลับไอและคายยาเหล่านี้ออกมา

"อย่าใช้ยามั่วซั่ว!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนพุ่งเข้ามา มือข้างหนึ่งรวบรวมพลังแห่งสวรรค์อันบริสุทธิ์ และโจมตีเข้าไปที่หัวใจของเขา พร้อมกับกล่าวอย่างเยือกเย็น : "เขาถูกพิษปีศาจสวรรค์! หากเดาไม่ผิด พิษนี้คงได้มาจากเทพยุทธ์อั้นเทียน!"

"อะไรนะ?"

ทุกๆ คนตกตะลึง

พิษปีศาจสวรรค์?

นั่นคือพิษที่มีชื่อเสียงของเทพยุทธ์อั้นเทียน!

"คนคนนี้เก็บพิษปีศาจสวรรค์ของเทพยุทธ์อั้นเทียนเอาไว้ในมือ จากนั้นก็โจมตีเข้าไปในร่างกายของฉางหลาน! เช่นนี้ฉางหลานจึงทนไม่ไหว ไม่อย่างนั้นถ้าเป็นพิษปกติธรรมดา! เขาจะเกรงกลัวได้อย่างไร? นอกจากนี้พิษปีศาจสวรรค์จะต้องมียาถอนพิษโดยเฉพาะ การกินยาอื่นๆ เข้าไปจะทำให้พิษรุนแรงขึ้นกว่าเดิม!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าว

คนของตำหนักฉางหลานมีสีหน้าเปลี่ยนไป และไม่กล้ากระทำการใดๆ อีก

"นี่....ทำไมมันถึงกลายเป็นอย่างนี้ไปได้ล่ะ?"

ลิ่งหูหยู่ที่อยู่ไม่ไกลเบิกตาโพลง จ้องมองฉากนี้อย่างตกตะลึง ในสมองว่างเปล่าขาวโพลน

หญิงชุดแดงมีสีหน้าเคร่งขรึม จับจ้องไปยังเนินเขาที่อยู่ไม่ไกล

แต่กลับเห็นเย่เหยียนค่อยๆ ลุกขึ้นมา

"ห๊ะ?"

ทุกคนต่างตกตะลึง

"นี่.....นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง?"

"เขาถูกดาบของท่านเทพยุทธ์ คาดไม่ถึงว่ายังจะไม่ตาย"

"ท้ายที่สุดแล้วทันเกิดอะไรขึ้นกับคนคนนี้?"

คนในที่นั่นต่างตื่นตระหนกตกใจ

ดวงตาของลิ่งหูหยู่แทบจะถลนออกจากเบ้า

"เขา....ทำไมเขายังไม่ตาย? เห็นได้ชัดว่าดาบนั้นแทงทะลุหัวใจของเขา!"

"ไม่ ดาบนั้นน่าจะไม่ได้แทงทะลุหัวใจของเขา!"

หญิงชุดแดงจ้องมองเย่เหยียน และกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม : "ถึงแม้ว่าท่านฉางหลานจะแทงทะลุหน้าอกของเขา แต่ในนั้นน่าจะไม่มีหัวใจของเขา ฉะนั้นจึงกล่าวได้ว่า ดาบนั้นไร้ประโยชน์"

"ไร้ประโยชน์?"

ลมหายใจของลิ่งหูหยู่สั่นสะท้าน และมีปฏิกิริยาตอบกลับทันที

ทุกคนมองเห็นเย่เหยียนที่ค่อยๆ ลุกขึ้นมา โดยมีแขนที่ยื่นออกมาจากไหล่และหน้าอก ลิ่งหูหยู่ที่รู้ว่า เย่เหยียนคนนี้ โครงสร้างในร่างกายไม่สามารถเทียบได้กับคนธรรมดาทั่วไป

เขาไม่ถือว่าเป็นมนุษย์อีกต่อไป

จุดสำคัญที่คนปกติทั่วไปมีอยู่ในครอบครอง เกรงว่าจะไม่สามารถนำไปใช้กับเขาได้อีกแล้ว

"ถ้าคนคนนี้ชี้แนะเทพยุทธ์อั้นเทียนให้ปรับเปลี่ยนร่างกาย เช่นนั้นตัวของเขาเอง ก็จะถูกปรับเปลี่ยนสิ่งที่มีอยู่อย่างเกินความเหมาะสม คนประเภทนี้จะไม่นำจุดอ่อนของตนเองมาเปิดเผยสู่ภายนอกอย่างแน่นอน ดังนั้นหน้าอกและช่องท้องของเขา เกรงว่าจะไม่มีอวัยวะภายในเหลืออยู่เท่าไหร่แล้ว อวัยวะภายในของเขาจะต้องถูกย้ายไปที่อื่นๆ และหัวใจสิ่งที่สำคัญเช่นนี้จะคงอยู่ที่เดิมได้ยังไง?"

หญิงชุดแดงกล่าวอย่างเย็นชา

เมื่อลิ่งหูหยู่ได้ฟังทั้งหมดนี้ เขาก็สูดลมหายใจเข้า ฟันของเขาก็สั่นระริก

"ตอนนี้เราควรจะทำอย่างไรดี?"

ลิ่งหูหยู่เอ่ยถามอย่างตัวสั่นงันงก

"มองดูก็รู้แล้ว เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะเข้าไปช่วย ถ้าคุณไป คุณก็จะต้องตาย!"

หญิงชุดแดงตะคอกอย่างเย็นชา

ลิ่งหูหยู่ไม่พูดจา

ในขณะนี้ เทพยุทธ์ไท่เทียนกับเทพยุทธ์ฉางหลานอับจนหนทางแล้ว.....

เทพยุทธ์อั้นเทียนราวกับเครื่องจักรสังหารที่ไร้ความปรานี เขาเข่นฆ่ามาตลอดทาง

คนของตำหนักฉางหลานกับเทพยุทธ์ไท่เทียนไม่สามารถต้านทานได้

เทพยุทธ์ไท่เทียนประคองเทพยุทธ์ฉางหลานเพื่อต้องการหลบหนี แต่เย่เหยียนทางด้านนั้นก็จู่โจมเข้ามาอีกครั้ง

เหมือนกับที่หญิงชุดแดงบอก ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เป็นอะไร ถึงแม้ว่าที่หน้าอกเขาจะมีรูของดาบ และมีเลือดไหลทะลักออกมา แต่คนทั้งคนราวกับว่าไม่เป็นอะไรเลย

แม้แต่อั้นหมิงเยว่ที่อยู่ข้างๆ ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เย่เหยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาถือดาบกระดูกตรงไปที่เทพยุทธ์ฉางหลานโดยตรง

เทพยุทธ์ฉางหลานถูกพิษปีศาจสวรรค์อยู่จึงไม่สามารถรวบรวมพลังแห่งสวรรค์ได้อีกต่อไป เขาทำได้เพียงตายไปเท่านั้น

"เจ้าหนุ่ม! แกกล้าดียังไง?"

เทพยุทธ์ไท่เทียนโกรธเกรี้ยว และใช้แขนที่เหลือเพียงข้างเดียวจู่โจมเข้ามา

คนที่เหลือก็ไร้พลังต้านทานเช่นกัน ทั้งหมดหดหัวอยู่ข้างๆ เทพยุทธ์ทั้งสองท่าน และมองเย่เหยียนกับเทพยุทธ์อั้นเทียนที่เดินเข้ามาด้วยความหวาดกลัว

"ไท่เทียน แกยอมแพ้แล้วเหรอ?"

เทพยุทธ์ฉางหลานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ยอมแพ้? จะยอมแพ้ได้ยังไง? แต่ในเวลานี้ ฉันไร้พลังที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้ว"

ในแววตาของเทพยุทธ์ไท่เทียนมีความโกรธแค้นและอาฆาต

"ในเมื่อเป็นเข่นนี้ ก็จงทำลายร่างกายของตนเอง เพื่อไม่ให้แผนชั่วของพวกเขาสำเร็จด้วยเถอะ!"

เทพยุทธ์ฉางหลานคำรามออกมา

"ฮ่าๆๆ ฉันก็มีความคิดนี้เช่นกัน!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนหัวเราะเสียงดัง

เมื่อพูดคำนี้จบ พลังอันบ้าคลั่งก็พรั่งพรูออกมาจากร่างกายของทั้งสองคนทันที

สีหน้าของเย่เหยียนเคร่งขรึม และตะโกนอย่างกระตือรือร้น : "ท่านอั้นเทียน ขัดขวางพวกเขา!"

"วางใจเถอะ มีฉันอยู่ พวกเขาไม่สามารถระเบิดตนเองได้หรอก!"

เทพยุทธ์อันเทียนกล่าวอย่างเย็นชา จากนั้นลมอันชั่วร้ายก็พัดโหมขึ้นมา พลังอันมืดมิดพัดเข้ามาที่คนทั้งสอง

"แย่แล้ว มันคือเข็มอิน!"

"ขัดขวางเข็มอินเหล่านี้ไว้!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนร้องคำราม

ทุกคนยกดาบขึ้น และกวัดแกว่งอยู่ในสายลมอันชั่วร้าย

แต่มันก็ไร้ผล

ในสายลมอันชั่วร้าย มีเข็มสีดำสนิทควบแน่นพลังนิลดำเจาะทะลุร่างกายของพวกเขา

ในชั่วพริบตา เลือดเนื้อของคนเหล่านี้ก็กลายเป็นน้ำ และหายไปในทันที

เทพยุทธ์ฉางหลานกับเทพยุทธ์ไท่เทียนก็ถูกโจมตีด้วยเข็มเงินเหล่านี้เช่นกัน ร่างกายของพวกเขาเริ่มแข็งทื่อ และสูญเสียความรู้สึกไปโดยตรง พวกเขาล้มลงอยู่บนพื้น ไม่สามารถขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวได้

"ดีมาก ฉีดยาชาให้แล้ว!"

เย่เหยียนยิ้ม เขาหยิบดาบกระดูกสีขาวออกมา และกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "ท่านอั้นเทียน เช่นนั้น พวกเรามาเริ่มกันเลยเถอะ!"

พูดจบ ก็เดินเข้าไปทางเทพยุทธ์ฉางหลาน

แต่วินาทีต่อมา ลมพายุหมุนอันมืดมิดก็พัดตรงมาที่เขา

เย่เหยียนหยุดฝีเท้าทันที เขาขมวดคิ้วแน่น และมองไปที่เทพยุทธ์อั้นเทียน

"พวกเราเหรอ? ใครคือพวกเรากับคุณล่ะ?"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวได้สีหน้าเย็นชา