สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3567

ได้ฟังคำพูดของหลวนเฟิง ชิงไห่เหมือนเหม่อลอยไปเลย

เขาคิ้วขมวดเป็นปม พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “คุณหลวนเฟิง คุณพูดอะไรนะ?”

เขาวิ่งแจ้นมาช่วยหลวนเฟิง หลวนเฟิงไม่ดีใจเหรอ?

คนผู้นี้ไม่สงบเสงี่ยมเจียมตัวหรือ?

ถ้าระดับชั้นของหลวนเฟิงต่ำกว่าชิงไห่ ชิงไห่ด่าไปนานแล้ว

หลวนเฟิงอารมณ์คุกรุ่น เดิมยังอยากพูดบางอย่างออกมาอีก แต่หลังจากเห็นชิงไห่ ก็เลือกที่จะเงียบลง

ชิงไห่ปรากฎตัวอยู่ที่นี่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือคำสั่งของเทพยุทธ์อั้นเทียน

ด่าชิงไห่ก็เท่ากับด่าเทพยุทธ์อั้นเทียน

แต่ปัญหาคือใครจะสามารถเข้าใจอารมณ์ของเขาได้?

ต้องรู้ว่า เขาจัดการหุ่นจักรกลไม่กี่ตัวที่เหลือเสร็จ ก็จะสามารถเดินออกมาจากห้องจักรกลได้อย่างสง่าผ่าเผยแล้ว

เพื่อการนี้ เขาพักผ่อนอย่างเพียงพออยู่หนึ่งชั่วโมงเต็ม และเตรียมตัวไว้อย่างดีแล้ว

แต่ตอนที่เขาจะลงมือ ห้องจักรกลกลับถูกคนปิดเสียแล้ว หลังจากนั้นก็มีคนพาเขาออกมาจากห้องจักรกล

ความรู้สึกแบบนี้มันก็เหมือนตัวเองกำลังจะทะลายได้ แต่วินาทีสุดท้ายของการเล่นเกมส์กลับมีคนมาลากออกไปอย่างไรอย่างนั้น!

ถึงแม้จะบอกว่าผลลัพธ์ไม่แย่ แต่มันก็อึดอัดมาก…

“คุณหลวนเฟิง ถ้าคุณไม่เป็นไร พวกเราก็กลับกันก่อนเถอะ เจ้านายต้องการพบคุณ!”

ชิงไห่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เขาไม่สนใจความคิดของหลวนเฟิงอย่างชัดเจน เขาพยักหน้าให้เสวียฉงมิ่ง แล้วมองหลินหยาง จากนั้นก็พาหลวนเฟิงเดินออกไปจากห้อง

“คือ…”

อวี่ปี้หงที่อยู่ด้านหลังรีบร้อน เธอเหลือบมองทั้งสองคนที่ออกไป จากนั้นพุ่งมาอยู่ตรงหน้าหลินหยาง แล้วพูดด้วยความตื่นตะหนกว่า: “ผู้นำพันธมิตร พวกเราจะปล่อยพวกเขาไปแบบนี้เหรอ?”

“ไม่อย่างนั้นล่ะ?”

“แต่….ท่านแค่เอายากับพวกเขาแค่สามเม็ด? ฉันว่ายาที่คนคนนั้นให้เป็นยาคุณภาพต่ำแน่นอน…คือ…นี่มันจะคุ้มค่าได้ยังไง?”

อวี่ปี้หงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกพูดขึ้น

“ไม่ มันคุ้มค่า มันคุ้มค่าที่จะซื้อขาย”

หลินหยางมองยาสามเม็ดนี้ จากนั้นก็เก็บไว้อย่างระมัดระวัง

อวี่ปี้หงชะงักงัน

จิ่วอวี้ เถาเฉิงทั้งหมดต่างสีหน้าสับสนมึนงง

จะมีเพียงแค่เสวียฉงมิ่งที่ดวงตากระพริบเปล่งประกาย ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

“คุณเสวีย ห้องนั้นผมยังจะเช่าต่อ แต่ไม่ทราบว่าคุณจะชดเชยให้ผมยังไง?”

หลินหยางเอียงหน้าถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“วางใจ เป็นของดีทั้งหมด ผมรับประกันเลยว่าคุณหลินจะต้องชอบ”

“ยาสามเม็ดนั้นแม้ว่าจะมาจากมือของเทพยุทธ์อั้นเทียน แต่คุณภาพวัตถุดิบไม่สูง ระดับชั้นธรรมดา เป็นยาใช้ทั่วไป ว่ากันตามหลักการ ช่วยหมอเทวดาหลินได้ไม่มาก แต่เขากลับจะเอายาสามเม็ดนี้…แบบนี้แสดงว่าไม่ได้กินแน่นอน!”

“งั้นเขาเขาเอามา….”

“บางที เขาอาจจะต้องการวิจัย!”

เสวียฉงมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“วิจัยเหรอ?”

เถาเฉิงหัวใจเต้นแรง พูดขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า: “หรือว่า….หมอเทวดาหลินอยากจะเอามาศึกษาวิจัยวิธีการกลั่นยาของเทพยุทธ์อั้นเทียน?”

“อาจจะ….ก็เป็นไปได้….ที่อยากจะแอบดูทักษะทางการแพทย์ของเทพยุทธ์อั้นเทียน!”

เสวียฉงมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“เป็นไปไม่ได้! นั่นมันแค่ยาเม็ดเดียวเท่านั้นเอง!”

เถาเฉิงไม่กล้าเชื่อ

“ที่เรียกกันว่ารู้แค่บางส่วนก็สามารถเดาได้หมดทุกอย่างแล้วไง! อีกอย่างยาตัวนี้ ถือเป็นตัวแทนทักษะทางการแพทย์ของเทพยุทธ์อั้นเทียน….”

เสวียฉงมิ่งส่ายหน้าไปมาพูดว่า:”แต่พอพูดแล้ว มันก็ไร้สาระเกินไป…คุณถือซะว่าผมพูดซี้ซั้วละกัน! ไม่ต้องใส่ใจ”

เถาเฉิงพยักหน้า แม้ว่าในใจยังไม่อยากจะเชื่อ แต่ไม่รู้เพราะอะไร เขามักจะรู้สึกว่ามันแปลกประหลาด….

ถ้าสามารถทำได้

งั้น….พรสวรรค์กับสติปัญญาของหมอเทวดาหลิน จะต้องถึงระดับอะไรเหรอ?