สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3560

เป็นไปไม่ได้!

ชายหนุ่มตกตะลึง!

ชัดเจนว่าพลังดาบของตนเองนั้นน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด!

นอกจากเทพยุทธ์แล้ว คนธรรมดาทั่วไปย่อมไม่อาจรับดาบนี้ของตนเองได้อย่าง่ายดายเช่นนี้

หรือว่า....คนคนนี้จะมีศักยภาพในระดับขั้นเทพยุทธ์?

ไม่!

เป็นไปไม่ได้!

ดวงตาอันโหดเหี้ยมของชายหนุ่ม จ้องเขม็งมองหลินหยาง

มองซ้ายมองขวา เขาก็มองไม่ออกถึงพลังเทพยุทธ์ที่มีอยู่บนตัวของหลินหยางแม้แต่น้อย

พลังของเขา คล้ายกับไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก เมื่อเทียบกันกับเทพยุทธ์อั้นเทียน เทพยุทธ์ฉางหลานที่อยู่ในระดับขั้นสูงสุดแล้ว ก็ไม่รู้ว่าด้อยกว่าถึงกี่ระดับขั้น

แต่ทว่า....เพราะเหตุใดเขาถึงสามารถรับการโจมตีของตนเองได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ล่ะ?

ชายหนุ่มขนหัวลุก ทำอย่างไรก็คิดไม่ออก

นอกจากนี้ สิ่งที่ทำให้เขาต้องตกใจก็คือ ตอนที่หลินหยางใช้สองนิ้วมือคีบดาบที่ตนเองโจมตีเอาไว้ สายตาของเขากลับไม่ได้มองมาที่ตนเอง แต่เฝ้ามองที่เตาไฟอยู่ตลอดเวลา

ซึ่งนั่นหมายความว่า สำหรับการโจมตีอย่างมั่นอกมั่นใจของตนเองนี้ คนคนนี้กลับไม่ได้จริงจังโดยสิ้นเชิง!

ชายหนุ่มกัดฟันแน่น แล้วหมุนคมดาบทันที พยายามที่จะตัดนิ้วทั้งสองของหลินหยาง

แต่ในวินาทีต่อมา หลินหยางก็สะบัดนิ้วมือทั้งสองนั้นเบาๆ

ชิ้ง!

ดาบนิลถูกสะบัดออกไปโดยตรง

ชายหนุ่มถอยหลังอย่างต่อเนื่อง และแทบจะล้มลง

เขาพยายามที่จะรักษาจุดสมดุลของตัวเองให้มั่นคง แต่หลังจากที่กลับมายืนนิ่งได้อย่างยากลำบากแล้ว กลับพบว่ามือที่ถือดาบของตนเองยังคงสั่นสะท้าน

เดิมทีพลังที่เหลืออยู่ในตัวของดาบนิลยังคงไม่หายไป มันสั่นสะเทือนตัวดาบ และสั่นสะเทือนมาถึงแขนของเขาด้วย

ช่างน่าหวาดกลัวเหลือเกิน!

ชายหนุ่มค่อยๆ ดึงสติกลับมา และมองหลินหยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นจึงคำรามขึ้นว่า: "คุณใช้อุบายอะไรกัน?"

"อุบายอย่างนั้นเหรอ?"

ในเวลานี้ หลินหยางได้ดับเตาไฟ และเริ่มเปิดหม้อไปพลาง และเอ่ยปากอย่างสงบนิ่งไปพลางว่า: "คุณคิดว่าการที่ฉันจัดการคุณ ยังจะต้องใช้อุบายอะไรด้วยเหรอ?"

สีหน้าของชายหนุ่มที่ซีดเผือด ค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้นมา

เขาไม่เคยเผชิญหน้ากับศัตรูที่แปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน

เดิมทีก็คิดว่าเป็นเพียงชายนิรนามที่แกว่งเท้าหาเสี้ยนเท่านั้น

ตอนนี้ดูเหมือนว่า ตนเองจะผิดถนัด!

ตึงตัง!

ในเวลานี้ มีเสียงดังมาจากระเบียงทางเดิน

ชายหนุ่มจึงมองไปทางด้านนั้น ด้วยสีหน้าอันเคร่งขรึม

เห็นเพียงว่าจิ่วอวี้และเถาเฉิงพุ่งออกมาจากประตูใหญ่ ออกมาจากชั้นใต้ดิน และเรียกกองกำลังทหารเข้ามาด้วย

ทางด้านของอวี่ปี้หงก็ถือดาบกลับมา และจ้องเขม็งมองชายหนุ่ม

ชายหนุ่มรู้ดีว่า เวลาของตัวเองเหลือไม่มากแล้ว

"ติดตามเทพยุทธ์อั้นเทียนมาตั้งหลายปีขนาดนี้ ยังไม่เคยมีใครกล้าดูถูกฉันขนาดนี้เลย! คุณเป็นคนแรก วันนี้ ทำให้ฉันได้เห็นสักหน่อยเถอะว่าศักยภาพของคุณเป็นอย่างไร!"

ดวงตาของชายหนุ่มแสดงความโหดเหี้ยม พลังนิลดำจากทั่วทั้งตัวตลบอบอวลขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นก็กระโดดขึ้น และพุ่งเข้าใส่หลินหยาง

แต่ในชั่วพริบตาที่เขาใกล้หลินหยาง พลังนิลดำจากทั่วทั้งตัวของเขาได้เปลี่ยนเป็นหนวดสัตว์จำนวนมาก และม้วนเข้าหาหลินหยางราวกับคมดาบ

คล้ายกับพายุคมดาบ

ทั่วทั้งห้องเกิดลมแรงขึ้นมา

ฮวาเจี้ยนปี่จู่โจมพลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวออกไปทันที ซึ่งผลักไปข้างหน้าทีละชั้นๆ ราวกับคลื่นที่ซ้อนทับกัน

ชายหนุ่มต้องการจะขวาง แต่ในชั่วพริบตาที่ต้านทานกับพลังดาบนี้ ก็ตอบสนองขึ้นมาในทันที

"นี่มัน....ทักษะดาบฉางหลาน?"

เขาตะโกนเสียงหลง

แต่ในเวลานี้การเข้าใจในจุดนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว

เคล้ง!

ตัวดาบของชายหนุ่มได้หักออกเป็นสองท่อน ภายใต้การโจมตีจากพลังดาบชั้นแล้วชั้นเล่าของหลินหยาง

พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวได้โจมตีเข้าที่หน้าอกของชายหนุ่มอย่างรุนแรง

ชายหนุ่มกระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ลอยออกไป และกระแทกเข้ากับโต๊ะอย่างแรง

โต๊ะหนังสือไม้ดอกสาลี่ตัวนั้นแตกกระจาย กองกระดาษต้นฉบับปึกหนาที่วางอยู่บนโต๊ะปลิวว่อนราวกับเกล็ดหิมะ

ร่างของชายหนุ่มนอนอยู่บนพื้น รู้สึกเพียงว่าหน้าอกคล้ายจะระเบิดออก

เขาลืมตาทั้งคู่อย่างยากลำบาก มองเอกสารต้นฉบับที่ค่อยๆ ปลิวตกลงมาอย่างทึ่มทื่อ ในสมองไม่อาจครุ่นคิดอะไรได้

เพราะเหตุใด....คนคนนี้ถึงได้รู้ทักษะดาบฉางหลาน?

อีกทั้งยังประณีตถึงขนาดนี้?

คนคนนี้มีความแค้นกับเทพยุทธ์ฉางหลานไม่ใช่เหรอ?

เขาไม่อาจเข้าใจได้

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาจึงเบิกโพลงขึ้นในทันที

เห็นเพียงแค่ในกระดาษกองสูงที่ปลิวว่อนนั้น มีการวาดทักษะดาบฉางหลานแต่ละกระบวนท่าเอาไว้.....

นอกจากนี้ ยังมีหลักการและสูตรอีกจำนวนมาก.....