สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3551

"ว้าว!"

คนทั้งตำหนักคึกคักกันขึ้นมา

สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนต่างเพ่งเล็งมาที่ไข่มุกมังกร สีหน้าของทุกๆ คนเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"สี....สีเขียว?"

"พระเจ้า.....คุณสมบัติชั้นยอด! คุณสมบัติชั้นยอด!"

"สมกับที่เป็นคุณหนูอั้นหมิงเยว่จริงๆ! คุณสมบัตินี้ของเธอ หากเข้ามายังตำหนักมังกร อย่างน้อยๆ ก็ต้องสี่ขั้นขึ้นไป!"

"น่าเกรงขามเหลือเกิน!"

ผู้คนโดยรอบส่งเสียงตื่นตกใจไม่หยุด

"ขอแสดงความยินดีด้วยคุณหนูใหญ่ พรสวรรค์ของคุณหนูใหญ่ไม่มีใครเทียบเทียม การผ่านเข้าไปในตำหนักมังกร คาดว่าจะเป็นจริงในไม่ช้า!"

จอมยุทธ์ท่านหนึ่งเดินเข้ามา คารวะและกล่าวกับอั้นหมิงเยว่

"คุณหนูใหญ่มีอำนาจที่น่าเกรงขามและความสามารถล้ำเลิศ จะต้องได้รับการสืบทอดต่อจากท่านเทพยุทธ์อย่างแน่นอน และสร้างเกียรติภูมิให้กับท่านเทพยุทธ์อีกครั้ง!"

"ยินดีด้วยคุณหนูใหญ่!"

"ยินดีด้วยคุณหนูใหญ่!"

คนจำนวนมากเบียดเสียดออกมาจากฝูงชนเพื่อแสดงความยินดีกับอั้นหมิงเยว่

ผู้คนโดยรอบต่างพากันโค้งคำนับ และกล่าวอวยพร

อั้นหมิงเยว่มองไข่มุกมังกรอย่างสงบนิ่ง ในแววตามีความลำพองใจ

เห็นได้ชัดว่า เธอพึงพอใจอย่างมาก

"ก็แค่สีเขียวเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยไม่ใช่เหรอ?"

ในเวลานี้ เสียงหัวเราะเยาะก็ดังทอดออกมา

ใบหน้าสวยๆ ของอั้นหมิงเยว่แข็งทื่อ

และทุกคนในที่นี้ก็ตกตะลึงเช่นกัน

ใครกันที่ใจกล้าเช่นนี้? คาดไม่ถึงว่าจะไม่ให้เกียรติผู้สืบทอดของเทพยุทธ์?

เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ?

สายตาของทุกๆ คนมองไปยังที่มาของเสียง

ชายผิวขาวซีดผมถักเปียคนหนึ่งเดินเข้ามา

ด้านหลังชายคนนี้ยังมีคนรับใช้ที่มีลมปราณน่าสะพรึงกลัวอีกหกคน ในมือถือพัด จ้องมองไปที่อั้นหมิงเยว่ด้วยรอยยิ้ม ออร่าและท่าทางไม่ได้ด้อยไปกว่าอีกฝ่ายเลย

คนที่อยู่โดยรอบมองไปที่ชายคนนั้น และเข้าใจได้ในทันที

"ที่แท้ก็เป็นคนตระกูลอิ่งนี่เอง? มิน่าล่ะถึงได้กล้าไม่ให้เกียรติคุณหนูอั้นหมิงเยว่!"

คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าหลินหยางพูดกับเพื่อนขึ้นมาทันที

"ตระกูลอิ่ง?"

หลินหยางขมวดคิ้ว จากนั้นหลินหยางก็สะกิดจอมยุทธ์ด้านหน้า และกล่าวว่า : "น้องชาย ตระกูลอิ่งนี้มีความเป็นมาอย่างไรเหรอ?"

"เหตุผลง่ายมาก!"

คนคนนั้นพูดออกมาโดยจิตใต้สำนึก เขากำลังจะพูดถึงสาเหตุ แต่ฉับพลันเพื่อนที่อยู่ข้างๆ ก็กล่าวกระซิบขึ้นมา

"เฉียงจื่อ!"

คนคนนั้นตกตะลึง มองไปที่เพื่อน แต่เพื่อนกลับแอบส่งสายตาให้ เพื่อบอกใบ้ว่าให้เงียบ

ชายที่ชื่อเฉียงจื่อคนนั้นเงียบลงทันที

หลินหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย และยัดยาใส่มือเขาไปอีกสองสามเม็ด และเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม :

"น้องชาย ท้ายที่สุดแล้วมันมีเหตุผลอะไรกัน?"

"สหาย คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ?"

จู่ๆ เพื่อนคนนั้นก็เข้ามาใกล้ๆ และเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"แน่นอน"

"ได้ ตราบใดที่คุณเพิ่มยาให้ฉันอีกห้าเม็ด ฉันจะบอกกับคุณ"

หลินหยางได้ยินเช่นนั้น ก็นำยาออกมาอย่างไม่ลังเล

คนคนนั้นรับยามา มองดูคุณภาพของมัน จากนั้นก็กระซิบว่า : "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเกียรติของตระกูลอิ่งและเทพยุทธ์อั้นเทียน ตามหลักแล้วไม่มีใครสามารถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ แต่ถ้าสหายอยากรู้จริงๆ ฉันจะบอกคุณให้ ว่ามันเป็นเพราะร่างกาย!"

"ร่างกายเหรอ?"

หลินหยางตกตะลึง