สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3526

จู่ๆก็มีเงาร่างคล้ายลมมาหยุดอยู่หน้าเนินเขา

นั่นก็คือหลินหยาง อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี้

“ท่าน ข้างหน้าคือเมืองหลงซินแล้ว”

อวี่ปี้หงที่อยู่บนหลังม้าทอดถอนหายใจออกมา พูดขึ้นด้วยสีหน้าซีดเผือด

ส่วนจิ่วอวี้กระโดดลงมาจากม้า จากนั้นอ้วกอาเจียนออกมาอย่างหนัก

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

หลินหยางกวาดสายตามองจิ่วอวี้ ถามขึ้นอย่างราบเรียบ

“ไม่เป็นไร…ไม่เป็นไร ท่าน คือ…ผมแค่เมาม้า….”

จิ่วอวี้พูดอย่างยากลำบาก เขาอ้วกอาเจียนออกมาอยู่สักพักหนึ่ง

อวี่ปี้หงขมวดคิ้วมอง แต่ไม่ได้พูดอะไร

ถึงยังไงแม้แต่เธอเองก็ไม่สามารถรับความเร็วของม้าสวรรค์นี้ได้ แบบนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจิ่วอวี้ที่เสียทักษะการฝึกฝนเลย

หลินหยางกวาดสายตามองเมืองหลงซินหรือใจกลางแดนมังกรที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นขมวดคิ้วเป็นปม

ด้านหน้าเป็นคูเมืองที่ใหญ่มาก มองจากด้านนอก อย่างน้อยก็ใหญ่กว่าเมืองเพียวเมี่ยวสิบเท่า

ด้านในเมืองมีอาคารสูงขนาดใหญ่หลายแห่ง ออกแบบที่ทันสมัยมากเหมือนกับอาคารสำนักงาน หลินหยางสามารถมองเห็นป้ายโฆษณาจำนวนหนึ่งด้วย

นอกเหนือจากนี้ ยังมีปล่องไฟขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ด้านในเมือง แถมยังมีควันลอยพวยพุ่งออกมา

เมื่อเบนสายตามองไปทางประตูของเมืองหลงซิน หลินหยางยิ่งลุ่มหลง

เขามองเห็นคนขับรถยนต์เข้าออกอย่างชัดเจน จนกระทั่งเห็นคนขี่จักรยานไฟฟ้าหย่าตี๋ผ่านกลุ่ม

คนด้วย

ภาพนี้แปลกประหลาดมาก…..

อวี่ปี้หงที่อยู่ด้านข้างเห็น จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า“จากที่ฟังจิ่วอวี้พูด ท่านเป็นคนดินแดนแห่งความเงียบและความตายใช่ไหม?”

“ความจริงผมเป็นคนนอกดินแดน?”หลินหยางพูดขึ้น

“คนนอกดินแดน? “อวี่ปี้หงชะงักงัน จากนั้นคิดอยู่สักพัก ถึงได้นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอพูดว่า“มิน่าล่ะ ท่านจะต้องแปลกใจมาก ว่าทำไมเมืองหลงซินถึงได้มีภาพแบบนี้ปรากฏขึ้น?”

“พวกเขาเอาสิ่งของเหล่านี้มาได้ยังไง?”

“สำหรับผู้มีอำนาจของดินแดนชีพจรมังกรใต้ดิน เอาของพวกนี้มาไม่ยากหรอก แค่ยินยอม พวกเขาก็สามารถเอาทีมดำเนินการก่อสร้างมาที่เมืองหลงซินได้! และยังสร้างตึกสูงให้ที่นี่ได้ด้วยนะ!”

อวี่ปี้หงยิ้มพูดขึ้นว่า“เมืองหลงซินเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ของดินแดนชีพจรมังกรใต้ดิน ด้านในมีเสือหมอบ มังกรแอบ ยอดฝีมือเยอะ สถานที่แบบนี้เมืองเล็กๆอย่างเมืองเพียวเมี่ยวเทียบไม่ได้หรอก คนของที่นี่ไม่เพียงแค่ให้ความสนใจกับการฝึก ให้ความสนใจแก่การเสพสุขเพลิดเพลินนะ ของไฮเทคของยุคปัจจุบัน ก็ถูกพวกเขาเคลื่อนย้ายมาได้ เพราะฉะนั้นท่านหลินเห็นแล้วไม่ต้องแปลกใจ”

“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง”

หลินหยางพยักหน้า แต่ก้นบึ้งหัวใจกลับตึงเครียด

เมืองเพียวเมี่ยวไม่มีสิ่งของเหล่านี้ ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากไปทำ แต่ไม่มีความสามารถแค่นั้นเอง

การส่งรถเข้ามาในดินแดนชีพจรมังกรใต้ดิน จะต้องมีกำลังแข็งแกร่งล้อมรอบรถผ่านประตูวิญญาณชั่วร้ายมาให้ได้

ฝีมือแบบนี้ ต่อให้เป็นหลินหยางก็ไม่พร้อม

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเอาทีมดำเนินการก่อสร้างเข้ามาในดินแดนชีพจรมังกรใต้ดินเลย

ดูอย่างนี้แล้วคนมีความสามารถในดินแดนชีพจรมังกรใต้ดินนับไม่ถ้วนจริงๆ

ก่อนหน้านี้ที่หลินหยางเจอ ก็แค่ส่วนเล็กๆเท่านั้นเอง….

“ท่าน พวกเราเข้าไปกันเถอะ”

“โอเค!”ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปเมืองหลงซินทันที

แต่ตอนที่ทั้งสามคนเดินมาหน้าประตูเมืองหลงซิน

เคร้ง!

เคร้ง!

เคร้ง!

เคร้ง!

อวี่ปี้หงมองไปทางประตูใหญ่

เวลานี้ทหารเหล่านั้นได้ทำการตรวจสอบผู้คนแล้ว จนกระทั่งใช้ทักษะทางการแพทย์แบบทันสมัยตรวจสอบใบหน้าของพวกเขาด้วยว่าได้ทำการแปลงโฉมมาหรือไม่

ไม่เพียงเท่านี้ ภาพเหมือนของหลินหยาง อวี่ปี้หง จิ่วอวี้ก็ถูกแปะไว้บริเวณประตูด้วย

ภาพเหมือนของหลินหยางมีสองแผ่น แผ่นหนึ่งคือใบหน้าเดิม อีกแผ่นหนึ่งคือใบหน้าที่แปลงโฉม…..

พอเห็นตรงนี้ อวี่ปี้หงก็หายใจติดขัด

“การตรวจสอบของเทพยุทธ์ไท่เทียนน่ากลัวมาก คิดไม่ถึงว่าใบหน้าของท่านหลังจากแปลงโฉมแล้วยังพรรณนาหามาได้ ….”

“เขาเป็นเทพยุทธ์ แน่นอนว่าฝีมือจะต้องเหนือจินตนาการของพวกเราอยู่แล้ว”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“ในเมื่อคำสั่งของเขาแพร่กระจายมาถึงที่นี่ได้แล้ว ต่อให้พวกเรามาถึงเมืองหลงซินแล้วก็ต้องรีบหาแหล่งกบดานของเย่เหยียน และรีบจัดการเย่เหยียนให้สิ้นซาก จากนั้นก็รีบออกไปจากที่นี่กัน!”

“รับทราบ!”

ทั้งสองคนพยักหน้า รีบไปที่ศูนย์กลางเมืองทันที

“จุดแลกเปลี่ยนข้อมูลของเมืองหลงซินมีอยู่สองจุด หนึ่งคืออาคารมอบรางวัลนำจับที่อยู่ตรงใจกลาง อาคารนี้รวบรวมภารกิจล่าค่าหัวของดินแดนชีพจรมังกรใต้ดิน เป็นจุดมอบรางวัลที่ใหญ่ที่สุดของชีพจรมังกรใต้ดิน! ตึกนี้มีคนเข้าออกมากมาย มาจากทั่วสารทิศ มีคนทุกรูปแบบ แน่นอน วิธีที่ง่ายสุดคือจ่ายเงินถาม ถ้าเงินถึง อยากจะถามอะไรก็ได้”

“วิธีที่สองคือไปโรงเตี๊ยมแต่ละที่ ข่าวสารที่เอาจากที่นี่อาจจะไม่แม่นยำ แต่ก็มีข่าวมากมายที่ไม่ได้บันทึกไว้ในอาคารมอบรางวัลนำจับ”

“ท่านคะ พวกเราจะไปไหนกันก่อน?”

อวี่ปี้หงถามขึ้น

“อาคารมอบรางวัลนำจับละกัน”

“ได้!”

หลังจากปรึกษาหารือกันแล้ว ทั้งสามคนก็ออกจากถนนที่มีความครึกครื้น เดินมาได้ประมาณสี่สิบนาที ทั้งสามคนก็มาถึงหน้าประตูอาคารมอบรางวัลนำจับ

“คุณผู้ชาย เชิญคุณลงทะเบียนก่อน!”

พนักงานที่อยู่ด้านหน้าขวางพวกหลินหยางไว้ จากนั้นยิ้มและพูดขึ้น