สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3435

หลินหยางตกตะลึง เอียงหัวมองไป

แต่สิ่งที่เห็นคือชายหญิงหลายคนสวมใส่ชุดลายดอกไม้เดินเข้ามา

คนที่พูดคือผู้หญิงที่สวมเสื้อกันหนาวคุมไหล่ขนมิ้งค์ ใบหน้าของเธองดงามเฉิดฉาย เครื่องสำอางอยู่บนหน้าเธอทำให้ดูสวยสะดุดตามากขึ้น

ด้านข้างคือผู้ชายสวมเสื้อสูทแต่รูปร่างอ้วนตุต้ะ

ในปากของผู้ชายยังคาบบุหรี่อยู่ เขากวาดสายตามองหลินหยางด้วยสายตาดูถูก

“อาฮวา! คนนี้คือพี่เขยที่ไม่ได้เรื่องคนนั้นของเสี่ยวหยูเหรอ?”

“อ้อ? ดูเหมือนว่าไม่ได้น่าเกลียดอย่างที่คุณพูดนะ ดูเหมือน….หล่อนิดหน่อย….”

“รู้สึกว่าเหมือนทากูยะ คิมูระเลย….”

ผู้หญิงหลายคนที่อยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของหลินหยาง

แต่หลินหยางแค่เหลือบมองพวกเธอแวบหนึ่ง จากนั้นหมุนตัวเดินออกไป

“ไอ้หยา? หลินหยาง! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

ผู้หญิงที่สวมเสื้อกันหนาวขนมิ้งค์โกรธมาก เธอรีบตะโกนเรียก แต่หลินหยางก็ไม่หันกลับมา

“ไอ้คนสารเลว! เสแสร้งอะไรกันเหรอ?”

ผู้หญิงสวมเสื้อกันหนาวขนมิ้งค์เดือดดาลเป็นอย่างมาก

“ที่รัก นั่นคือเพื่อนของคุณเหรอ?”ผู้ชายที่อยู่ข้างๆถามขึ้น

“เพื่อนอะไร? นั่นคือพี่เขยของเสี่ยวหยูเพื่อนสนิทของฉัน! ก็คือลูกเขยที่แต่งเข้ามา คนที่ฉันพูดถึงกับคุณบ่อยๆไง ! แม่ง ก็ยังกล้ามาท่าทางแบบนี้ต่อหน้าฉันอีกนะ! น่าเกลียดมาก!”ผู้หญิงสวมเสื้อกันหนาวขนมิ้งค์พูดด้วยความโกรธ

“อ้อ ที่แท้คือเขานี่เอง ผมนึกว่าเป็นคนใหญ่โตอะไรซะอีก! แค่คนเกาะผู้หญิงกินคนหนึ่ง เสแสร้งอะไร!”

ผู้ชายก็โกรธด้วย จากนั้นโบกมือแล้วพูดว่า: “ไปกัน พวกเราไปดูกัน”

คนกลุ่มนี้พากันเดินกรูเสียงดังขึ้นไปข้างบน

แน่นอนว่าหลินหยางรู้จักผู้หญิงคนนั้น

ผู้หญิงคนนั้นชื่อหยางเหอฮวา เคยเป็นเพื่อนสนิทของซูหยู ตอนช่วงที่ซูหยูต่อต้านก็มักจะไปคลุกคลีอยู่กับเธอเสมอ แต่ต่อมาซูหยูพบว่าหยางเห่อฮัวทัศนคติไม่ดี ก็ค่อยๆห่างจากเธอทีละนิด

หลังจากหยางเหอฮวาได้ยินข่าวว่าซูหยูโด่งดัง ก็มักจะมาหาซูหยูบ่อยๆ แต่ถูกซูหยูปฏิเสธด้วยหลายเหตุผล

เรื่องอาการบาดเจ็บของซูหยูในครั้งนี้มีการปิดบังไว้ดีมาก แล้วหยางเหอฮวารู้ได้ยังไง?

คาดว่าเธอคงไปบ้านซูหยูแล้วสืบจนรู้ข่าวแน่นอน

หลินหยางเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย ซูเหยียนกำลังนั่งข้างเตียงพูดกับซูหยูอยู่

ซูไท่พาซูเสี่ยวชิงกลับบ้านไปแล้ว

“หลินหยาง คุณมาแล้วเหรอ?”

“พี่เขย!”

เธอดวงตาเปล่งประกาย พูดขึ้นทันที

“เสี่ยวหยู เป็นยังไงบ้างเหรอ? อาการเป็นยังไง?”

หลินหยางยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น

“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว”ซูหยูยิ้มแล้วพูดขึ้น

“เฮ้อ ก็แค่กลัวทิ้งรอยแผลเป็น ถ้ามีรอยถลอกบนใบหน้าของเสี่ยวหยู งั้นจะกระทบกับเส้นทางการเป็นดาราของเธออย่างมากเลย”

ซูเหยียนทอดถอนหายใจพูดขึ้น

“รอยแผลเป็น?”

หลินหยางส่ายหน้า อดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วพูดว่า: “ถึงแม้จะมีรอยแผลเป็นแล้วยังไง? ไปหาหมอเทวดาหลินก็ได้ จากทักษะทางการแพทย์ของหมอเทวดาหลิน จะจัดการกับรอยแผลเป็นเล็กๆนี้ไม่ได้เหรอ? ”

พอพูดคำนี้ออกมา ซูเหยียนก็ตอบกลับมาทันทีว่า: “ใช่สิ!ทำไมฉันลืมหมอเทวดาหลินไปได้? เจ้านายของเสี่ยวหยูคือหมอเทวดาหลิน หมอเทวดาหลินจะมองดูเสี่ยวหยูถูกทำลายโดยไม่สนใจได้ยังไง? เขาต้องออกมืออย่างแน่นอน!”

“พอพูดแล้ว วันนี้ตอนกลางวันจินซ่าวหลงของตระกูลจินยังพาเพื่อนร่วมชั้นเหล่านั้นมาถึงโรงพยาบาลเพื่อขอโทษเสี่ยวหยูเลย ฉันยังแปลกใจอยู่เลยว่าพวกเขารู้บาปบุญคุณโทษแล้วเหรอ คุณว่าเรื่องนี้หมอเทวดาหลินจัดการหรือเปล่า?”

ซูเหยียนพูดถามขึ้น

“เอ่อ….ผมก็ไม่แน่ใจ”

หลินหยางยักไหล่พูดขึ้น

ทว่าซูหยูเม้มปากและยิ้ม แอบมองไปทางหลินหยางตาปริบๆ

หลินหยางพูดคุยกับซูเหยียน ซูหยูด้วยเรื่องทั่วไป ขณะเดียวกันเขาก็บอกว่าลั่วเฉียนจะให้เขาออกนอกสถานที่ และเขาเตรียมจะออกนอกเมืองเจียงเฉินสักระยะหนึ่ง

ถึงแม้ซูเหยียนจะบอกว่าคุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้แล้ว แต่เธอก็ยังทำใจไม่ได้

และเวลานี้ กลุ่มชายหญิงที่เห็นตอนอยู่ชั้นล่างก่อนหน้านี้ก็เดินเข้ามา

“เสี่ยวหยู! ฉันมาเยี่ยมเธอแล้ว!”

หยางเหอฮวาผลักเปิดประตู พูดแล้วฉีกยิ้มขึ้น

รอยยิ้มของซูหยูชะงักงัน

หลินหยางกับซูเหยียนก็ทยอยมองไป

ซูเหยียนเป็นภรรยาของหลินหยาง การที่จะปกป้องนั้นถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ทำไมซูหยูเองก็ปกป้องด้วย?

เธอจำได้ว่าเมื่อก่อนซูหยูไม่ชอบหลินหยางมาก

“เสี่ยวหยู เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” หยางเห่อฮวาขมวดคิ้วถามขึ้น

“ฉันสบายดี ขอบคุณพี่มากนะคะที่มาเยี่ยม สิ่งของของพี่ที่เอามา เอากลับไปเถอะ ไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็เชิญกลับไปเถอะค่ะ ฉันอยากพักผ่อน” ซูหยูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอพูดคำนี้ออกมา หยางเหอฮวาสีหน้าดูไม่ได้ทันที

เธอคิดไม่ถึงว่าซูหยูจะมีท่าทีเย็นชากับตัวเองแบบนี้

แต่เธอไม่กล้าโกรธ ทำได้เพียงเก็บกดความโกรธไว้ ฝืนยิ้มออกมา แล้วพูดว่า: “เสี่ยวหยู ยังไงพวกเราก็เป็นพี่น้องกัน ทำไมเธอรีบไล่พี่ไปด้านนอก ถ้าพี่พูดผิดตรงไหน พี่ขอโทษเธอก็ได้ไหม?”

ซูหยูมองหยางเห่อฮวาด้วยความประหลาดใจ: “พี่ฮวา พี่มาเยี่ยมฉัน หรือว่ามาหาเพราะมีธุระเหรอ?”

“ไอ้หยา เสี่ยวหยูของพี่ฉลาดจริงๆ คืออย่างนี้นะตอนนี้เธอเป็นดาราดังไม่ใช่เหรอ ฉันก็เลยพาพวกน้องสาวของพี่มาเยี่ยมเธอ พวกเธออยากรู้จักดาราดังอย่างเธอคนนี้มาตลอดเลย”หยางเห่อฮวายิ้มแล้วพูดขึ้น

ซูหยูขมวดคิ้ว ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร

หยางเหอฮวานิสัยแบบนี้ เล่นคบหากับเธอได้ อย่างมากก็งั้นๆแหละ

“นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง อยากจะให้น้องรักช่วยเหลือ”

หยางเหอฮวาอ้าปากเผยอ แล้วถูมือไปมา จากนั้นยิ้มพูดขึ้น

“เรื่องอะไรล่ะ?”

ซูหยูไม่อยากจะถาม แต่เนื่องด้วยสถานการณ์แบบนี้ ก็เลยจำใจถามขึ้น

“คือแบบนี้นะ สามีของพี่มีโครงการหนึ่ง อยากหาคนมาลงทุน ก็คือท้องที่ชานเมืองเฉิงหนานนั่นแหละ ได้ยินว่าเธอรู้จักกันกับหมอเทวดาหลินแห่งเมืองเจียงเฉิน ก็อยากเลยอยากให้เธอช่วยติดต่อให้ เพื่อให้สามีพี่รู้จักกับหมอเทวดาหลิน แล้วจากนั้นก็เชิญหยางหัวมาลงทุนโครงการนี้ เธอว่ายังไงบ้างล่ะ?”

หยางเหอฮวาพูดขึ้นอย่างระมัดระวัง

“โครงการของชานเมืองเฉิงหนานเหรอ?”

ซูหยูมึนงงเล็กน้อย

ซูเหยียนเองก็มึนงงเช่นกัน

แต่หลินหยางนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากพูดขึ้นว่า: “ชานเมืองเฉิงหนานเหรอ? ตึกนั้นอยู่บริเวณใกล้เคียงเสินเจียจวงใช่ไหม?”

หยางเหอฮวาตกตะลึง เธอมองหลินหยางด้วยความตกใจและพูดขึ้นว่า: “ใช่…ใช่….”

“ผมจำได้….นั่นดูเหมือนว่าเป็นตึกร้างไม่ใช่เหรอ?” หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

พอได้ยินคำพูดนี้ หยางเหอฮวากับผู้ชายสีหน้าเปลี่ยนทันที