สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3411

เมื่อหลินหยางและคนอื่นๆ เดินทางกลับเมืองศักดิ์สิทธิ์ ก็เป็นเวลาดึกดื่นแล้ว

ถึงแม้ว่าตามถนนหนทางยังมีคนที่ยังสนุกครึกครื้นอยู่ แต่คนจำนวนมากก็รู้สึกเหนื่อยล้ากับเทศกาลรื่นเริง และกลับบ้านไปพักผ่อนกันแล้ว

ณ หน้าประตูบาร์เหล้า

ไฮลีย์และคนอื่นๆ เบิกตาโพลง มองหลินหยางและคนอื่นๆ เดินเข้ามาด้วยความตกตะลึง แต่ละคนขนหัวลุก จ้องมองอย่างตกตะลึงตาค้าง

"ไฮลีย์ คุณยังจะนิ่งอึ้งทำอะไรอยู่อีก? รีบเชิญให้ผู้นำสูงสุดเข้าไปนั่งสิ!"

หงส์ดำตะโกนด้วยเสียงเคร่งขรึม

เสียงนี้ทำให้ไฮลีย์ได้สติ

ไฮลีย์ตัวสั่นงันงก รีบฉีกยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ผู้นำสูงสุด เรียนเชิญท่าน เรียนเชิญท่านทางด้านนี้เลยครับ!"

เขากล่าวไปพลาง พาคนไปยังที่วางในบาร์เหล้าไปพลาง

แขกทุกคนถูกเชิญให้ออกไป

ทำให้ทุกคนไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์ไฮลีย์ค่อนข้างมีเพาเวอร์ จึงไม่มีใครกล้าบ่น

ไม่นาน บาร์เหล้าก็ว่างในทันที

ทุกคนนั่งลงบนที่นั่งที่ไฮลีย์จัดให้

ไฮลีย์เสิร์ฟเครื่องดื่มและผลไม้ไปพลาง มองพิจารณาเด็กผู้ชายที่อยู่ข้างๆ หลินหยางไปพลาง หัวใจก็เต้นระรัวขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

เขาคาดเดาได้ถึงสถานะของเด็กผู้ชายอย่างเลือนราง แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อ

นั่นคือการมีอยู่อันลึกลับคาดเดาไม่ได้ นั่นก็คือราชาแห่งโลกอิเล็กทรอนิกส์!

แล้วทำไมภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน ถึงถูกคนคนนี้จับตัวได้แล้วล่ะ?

เรื่องโกหก!

จะต้องเป็นเรื่องโกหกอย่างแน่นอน!

"ไฮลีย์ใช่ไหม คุณมานี่ซิ!"

ในเวลานี้ หลินหยางได้เอ่ยปากเรียก

"ผู้นำสูงสุด มีอะไรต้องการกำชับสั่งเหรอครับ?"

ไฮลีย์กล่าวถามอย่างเคารพนบนอบ

"คนคนนี้คือเฮยหวง"

หลินหยางชี้เด็กผู้ชายที่อยู่ข้างๆ แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่ง

หัวใจของไฮลีย์แทบจะกระโดดออกมาจากลำคอ แต่ก็ยังพยายามทำให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ จากนั้นจึงยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า: "ท่านเฮยหวง สวัสดีครับ!"

"ส่วนหงส์ดำก็คงจะไม่ต้องแนะนำแล้วใช่ไหม?"

"แน่นอนครับ ผู้นำสูงสุด ฉันกับท่านหงส์ดำมีความคุ้นเคยกันมาโดยตลอด!"

"เช่นนั้นก็ดี"

หลินหยางพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า: "หยงเย่ได้ถูกฉันทำลายล้างแล้ว แต่ฉันมีความสนใจต่อระบบข่าวกรองของหยงเย่เป็นอย่างมาก หงส์ดำเคยบอกกับฉันว่า คุณเป็นบุคคลที่มีประสบการณ์ของเมืองศักดิ์สิทธิ์ และเป็นส่วนสำคัญของระบบข่าวกรอง นับตั้งแต่วันนี้ไป คุณกับหงส์ดำรวมทั้งเฮยหวงจะต้องสร้างระบบข่าวกรองใหม่ขึ้นมา ที่รับผิดชอบโดยหยางหัว นับจากวันนี้ไป พวกเราทั้งหมดล้วนเป็นคนของหยางหัวแล้ว เข้าใจไหม?"

"ครับ ผู้นำสูงสุด

ไฮลีย์โค้งคำนับทันที และไม่มีความลังเลใจแต่อย่างใด

เขาเป็นคนที่เข้าใจในสถานการณ์เป็นอย่างดี

"เด็กน้อย คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ คุณหลินมีวิธีการฟื้นคืนชีพจริงๆ ฉันเห็นกับตาว่าเขาสามารถชิงตัวเด็กสองสามคนของตระกูลเหวยทัวของพวกเรากลับมาจากเงื้อมมือของพญายมได้จริงๆ! นี่คือสิ่งที่น่าเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง!"

เหล่าเหวยทัวกล่าวทันที

เฮยหวงตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็จมดิ่งอยู่ในความเงียบ

"เฮยหวง ในภายหลังฉันมีภารกิจที่จะมอบหมายให้กับคุณ โปรดติดตามข้อความจากฉันอยู่เสมอ! ฉันไปก่อนล่ะ!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ หันหลังกลับและเดินขึ้นเครื่อง

"เดี๋ยวก่อน!"

จู่ๆ เฮยหวงก็ตะโกนเรียก

"ยังมีธุระอะไรอีกเหรอ?"

หลินหยางมองเขา

"คุณสามารถฟื้นคืนชีพคนตายเหล่านั้นได้ เช่นนั้นคุณ.....สามารถฟื้นคืนชีพแม่ของฉันได้ไหม?"

เฮยหวงกล่าวถามอย่างเฝ้ารอ

หลินหยางเงียบไม่พูดจา ผ่านไปครู่หนึ่งจึงส่ายหน้า: "ฉันจะโกหกคุณก็ได้ แต่ฉันคิดว่าไม่จำเป็น ซากกระดูกของแม่ของคุณได้ถูกดอกวิญญาณวีรชนกลืนกินไปแล้ว หากต้องการจะฟื้นคืนชีพก็ต้องบอกตามตรงเลยว่า มันเป็นไปไม่ได้......"

เพียงเฮยหวงได้ฟัง ดวงตาทั้งคู่ก็เศร้าหมองลงไปทันที

"แต่ในอนาคตใครจะบอกได้ล่ะ? อย่าละทิ้งความหวัง! เพียงแต่ยังมีความหวังอยู่ ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ และเดินขึ้นเครื่องบินไปโดยตรง

เฮยหวงมองอย่างเงียบๆ บนใบหน้าอันอ่อนเยาว์มีน้ำตาคลอ