สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3394

บริเวณชายแดน

หลินหยางมองผู้คนที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น แล้วพยักหน้าอย่างเงียบๆ

“ที่แท้ประเทศดิควาประกาศให้รางวัลนำจับผมในเว็บมืดนี่เอง ! ผมเข้าใจแล้ว “

“ท่าน พวกเราไม่ได้คิดจะต่อสู้กับท่านอย่างแน่นอน พวกเราแค่เลื่อมใสศรัทธาท่าน ก็เลยอยากมาดูท่านแค่นั้นเอง ท่านไว้ชีวิต และยกโทษให้พวกเราเถอะนะ ! “

นกนางนวลขาวสั่นระริก พูดขอร้องอ้อนวอนหลินหยาง

“วางใจ ผมไม่ใช่คนเชือดสัตว์ พวกคุณไปจากที่นี่ได้แล้ว !”

หลินหยางโบกสะบัดมือแล้วพูดขึ้น

เขาไม่ได้สนใจอะไรพวกนกนางนวลขาวเหล่านี้อยู่แล้ว เขาเลยมองข้ามพวกเขา จากนั้นมุ่งเดินเข้าไปข้างในอย่างต่อเนื่อง

แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เทพคิวปิดก็เหมือนได้รับข้อมูลอะไรบางอย่าง จึงรีบเดินตามมา

“ท่านคะ ท่านไม่ควรเดินเส้นทางนี้แล้วค่ะ ! ท่านต้องเดินอ้อม !”

“ทำไมเหรอ?”

หลินหยางหันไปถามเธอ

สิ่งที่เห็นคือเทพคิวปิดเหลือบตามองมือถือ แล้วรีบพูดว่า : “ฉันเพิ่งจะได้รับข่าวมาค่ะ ว่าทีมสกายชาร์คมาถึงแล้ว ! ตอนนี้พวกเขาทำแนวต้านอยู่ข้างหน้าแล้ว ! ทีมสกายชาร์คเป็นทีมที่สุดยอด พวกเขาต้องมาจัดการท่านอย่างแน่นอน ท่าน ท่านต้องหลบเลี่ยงพวกเขาค่ะ !”

“ทีมสกายชาร์คเหรอ?”

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปมถามขึ้น

คิดไม่ถึงเลยว่าที่จอนพูดนั้นจะเป็นความจริง

กองกำลังของสหรัฐอเมริกามาถึงเร็วจริงๆ

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร ยังคงมุ่งหน้าเดินต่อไป

“ท่าน?”

เทพคิวปิดตะลึงงัน

แต่ถึงแม้จะตะโกนเรียกอยู่สักพักหนึ่ง หลินหยางก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเดินเลย

ทุกคนต่างพากันมึนงงตะลึงงัน

“พระเจ้า บุคคลผู้นี้ คงไม่คิดที่จะท้าทายทีมสกายชาร์คหรอกใช่ไหม?”

นกนางนวลขาวพลั้งปากพูดออกมา

“ทีมสกายชาร์คถือเป็นหนึ่งในไพ่คิงของสหรัฐอเมริกาเลยนะ พลังการต่อสู้ของพวกเขานั้นคนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถจินตนาการได้อย่างแน่นอน พวกเขามีผลงานการสังหารยอดฝีมือระดับ SS เชียวนะ ! ต่อให้ฝีมือของท่านผู้นี้จะน่าทึ่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับทีมสกายชาร์ค แน่นอนว่าเขามีข้อได้เปรียบไม่มากเท่าไหร่หรอก….”

เทพคิวปิดพูดพึมพำออกมา แล้วหันไปมองนกนางนวลขาว

“อยากไปดูไหม ?” นกนางนวลถามอย่างระมัดระวัง

“รอคุณแก่แล้ว เมื่อคุณมองย้อนกลับไปในอดีต คุณจะเสียใจภายหลังไหมที่ไม่ได้ไปดูการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมครั้งนี้ ?”

เทพคิวปิดพูดอย่างอึมครึมขึ้นมา

เมื่อทุกคนได้ยินต่างหัวใจเต้นตุ้บๆ จากนั้นแต่ละคนจึงปลุกความกล้าก้าวเดินไปข้างหน้า

การเดินทางไม่ถึงสิบนาที

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้า

เขาไม่ชอบพูดไร้สาระ เขากวาดสายตามองไปทางสิบสามคนนี้ แล้วพูดขึ้นว่า:“ไม่ต้องเอาการเจราจาไร้สาระมาทำให้เสียเวลา ถ้าพวกคุณเตรียมตัวพร้อมแล้ว งั้นก็รีบลงมือเร็วเข้า ! ไม่เช่นนั้น ถ้าผมลงมือก่อนล่ะก็ พวกคุณก็จะไม่มีโอกาสอะไรอีกทั้งนั้น !”

เมื่อหลินหยางพูดจบ รอยยิ้มบนใบหน้าของทั้งสิบสามคนหายไปทันที

กลิ่นอายความน่ากลัวเดือนพล่านขึ้น

อุณหภูมิในอากาศลดต่ำลงถึงลบห้าสิบองศา

เวลานี้ แม้แต่ลมเย็นยังหยุดลง

นกนางนวลขาวและคนอื่นๆที่เดินตามมาทางด้านหลังหยุดชะงักฝีเท้าลงทันที ทุกคนหัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง และมองมาทางด้านนี้ด้วยความกดดันตึงเครียด

“พวกเราให้โอกาสคุณแล้วนะ!”

ฉลามโลหิตปลดปืนกลบนร่างกายออกมา จากนั้นเล็งเป้าไปที่หลินหยาง พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า :“ในเมื่อคุณไม่ยอมรับข้อเสนอพวกเรา งั้นพวกเราก็จำเป็นต้องส่งคุณไปพบพระเจ้าแล้วล่ะ !”

เมื่อพูดจบ ฉลามโลหิตจึงลั่นไกทันที

ฟิ้ว! ฟิ้ว ! ฟิ้ว ! ฟิ้ว….

ลำแสงพุ่งมาจากปากกระบอกปืนนั้น และพุ่งเข้าใส่หลินหยาง

“หืม?”

หลินหยางตะลึงงัน

ด้านในลำแสงเหล่านี้….คิดไม่ถึงว่าแฝงด้วยพลังแห่งสวรรค์ด้วย?