ท่านเทพอัคคีไม่ใช่ว่าเข้าฌานเหรอ? ทำไมจู่ๆถึงได้ออกจากฌานมา?
แล้ว….ทำไมเขาถึงรู้ได้เร็วขนาดนี้ว่าทั้งสองคนมาที่คุก?
“จบละ! ถ้าท่านอาจารย์รู้ว่าฉันพาคุณมาที่นี่ เขาจะต้องเริ่มสงสัย! หมอเทวดาหลิน เร็ว เร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่!”
ธิดาศักดิ์สิทธิ์รีบดึงหลินหยางออกมาจากด้านในคุก
“เกรงว่าตอนนี้ท่านเทพอัคคีได้สงสัยไปแล้วล่ะ”
หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าสบายใจพูดว่า“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ผมว่าคุณรู้จักเทพอัคคีดีกว่าผม ถึงแม้บางครั้งท่านอาจารย์ของคุณจะรักความชอบธรรม แต่ความเป็นจริงเขาคิดมาก ขี้สงสัย และเป็นคนดื้อรั้นด้วย สิ่งที่เขาต้องการไม่มีทางที่จะเปลี่ยนแปลงได้ และในใจของเขาเมื่อเกิดความสงสัย ก็ยากที่จะลบเลือนออกไปได้!”
“ฉัน….รู้ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก! คุณรีบไปเจอท่านอาจารย์กับฉันเถอะ ฟังนะ รอตอนอยู่ตรงหน้าท่านอาจารย์ คุณไม่ต้องพูดอะไร ให้ฉันกับท่านอาจารย์เจรจาหารือกัน ไม่อย่างนั้นชีวิตของฉันกับคุณจะไม่สามารถรักษาไว้ได้เลย!”
ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดขึ้นอย่างเคร่งเครียด
หลินหยางพยักหน้า
ทั้งสองคนรีบมุ่งหน้าไปทางตำหนักของเทพอัคคี
เวลานี้ เทพอัคคีอยู่ด้านในตำหนัก เทพอัคคีกำลังนั่งดื่มน้ำชาอยู่ด้านบน
เขาสีหน้าราบเรียบ แววตาแฉลบมอง รอทั้งสองคนเข้ามาด้านใน เขาไม่ได้เหลือบสายตามองโดยตรง
“น้อมเคารพท่านอาจารย์!”
ธิดาศักดิ์สิทธิ์เดินมาด้านหน้า แล้วทำความเคารพ
“คุกเข่าลง!”
เมื่อพูดจบ
ฮู!
กลิ่นอายพลังความน่ากลัวก็ถาโถมมา กดล้อมหลินหยางไว้
ร่างกายของหลินหยางหนักอึ้งอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้ ฝ่าเท้าทั้งสองข้างเหยียบกระแทกพื้น
แต่ตัวเขายังคงตรงนิ่ง ไม่ยอมให้ตัวอ่อนลงเลย
พอได้ฟังถึงตรงนี้ เทพอัคคีแววตาอึมครึม แต่เขาไม่ได้ปลดพลังออก พูดอย่างต่อเนื่องว่า“หมอเทวดาหลิน คุณอย่ามาอ้อมค้อมเสแสร้งอยู่ที่นี่! ผมได้ทำการตรวจสอบแล้ว การสืบทอดสุสานหลิวเหยียน อยู่บนตัวคุณ คุณรับเอาเชื้อไฟ กลืนกินไฟประหลาด คุณยังมาพูดจาเสแสร้งที่นี่เหรอ? คุณเห็นผมโง่เหรอ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...