ขณะกำลังหลับลึกไม่สนโลกอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่นขึ้นอีก
เธอพยายามเปิดหนังตาอันหนักอึ้งจากความเหนื่อยล้า แล้วยันตัวลุกขึ้นรับโทรศัพท์
"ที่รัก"
เสียงของหลินเจ๋อเฉินดังขึ้นจากปลายสาย "ฉันได้ยินว่าเธอไข้ขึ้น ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?"
ซูหว่านได้ยินเสียงของเขา ความรู้สึกอยากลาโลกก็กลับเข้ามาอีกครั้ง
เธอรู้สึกว่าหลินเจ๋อเฉินแปลกคนจริง คนที่คิดแต่จะปล้ำเธอท่าเดียว ทำไมอยู่ๆก็เป็นห่วงสุขภาพเธอขึ้นมา?
ทั้งส่งข้อความ ทั้งโทรหา คงไม่ได้รู้ว่าเธอใกล้ตาย เลยจะปล่อยเธอไปหรอกนะ?
ในสมองของซูหว่านมีความคิดตีกันไม่หยุด แต่หน้าตาเฉยเมยนั้นตอบกลับไปเรียบๆ "หายแล้ว"
"หายแล้วก็ดี"
หลินเจ๋อเฉินตอบกลับแบบลวกๆ แล้วรีบถามขึ้นอีกอย่างทนไม่ไหว "เมื่อกี้ที่เธอโทรมา จัดการเรื่องนั้นเสร็จแล้วใช่ไหม?"
ซูหว่านรู้อยู่แล้วว่าคนอย่างหลินเจ๋อเฉินหรอจะมาห่วงสุขภาพเธอ แล้วเธอก็เพิ่งเข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา
เธอยืดหลังนั่งตัวตรงบนเตียง มือข้างนึงประคองหน้าผากที่ปวดหัวตึบๆ แล้วพูดเสียงเย็น "ฉันไปหาประธานจี้มาแล้ว เขาบอกว่าขอคิดดูก่อน"
ที่เธอเอาตัวรอดจากวันนั้นได้ ก็เพราะใช้คลิปอนาจารมาข่มขู่จี้ซือหาน เพื่อเอาโปรเจคในมือเขามา
เธอพูดอย่างมีสัจจะสุดๆ ทั้งที่ก็รู้ตัวเองว่าเรื่องทั้งหมดนี้ก็แค่แต่งขึ้นมาเพื่อโกหกหลินเจ๋อเฉิน
เธอไม่มีคลิปอะไรทั้งนั้น และก็ไม่มีทางไปหาจี้ซือหาน ยิ่งบีบเอาโปรเจคจากจี้ซือหานนั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่
เธอคิดเอาไว้แล้วว่าจะใช้ข้ออ้างนี้เพื่อยืดเวลาหลินเจ๋อเฉินไปเรื่อยๆ
รอจนซานซานแต่งงานเรียบร้อย เธอค่อยไปปิดฉากจบเรื่องนี้กับหลินเจ๋อเฉิน
ใช่ เธอวางแผนมาหมดแล้ว เธอจะเอาชีวิตแลกกับความสงบสุขหลังจากนี้ของซานซาน

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว