ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 25

เธอเข็นเสาน้ำเกลือเดินกลับห้องผู้ป่วยของตัวเอง ซานซานซื้อข้าวต้มกลับมา พอเห็นเธอก็รีบลุกขึ้นเดินเข้ามาหา

"ไข้เพิ่งลดก็ซี้ซั้วเดินออกไปนู่นนี่ อยากตายหรือไง?"

ซานซานกดให้เธอนั่งลงบนเตียง แล้วทำหน้าดุอบรมเธอ "ตัวเองก็เป็นโรคหัวใจอยู่ ยังไม่รู้จักระวังให้ดีอีก"

ซูหว่านรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอเม้มปากยิ้มๆ "ฉันไปเอาผลตรวจมา"

ซานซานเปิดถ้วยข้าวต้ม พร้อมกับพูดขึ้น "ฉันไปเอาให้เธอได้หน่า ซี้ซั้วเดินออกไปทำไม"

พูดจบ เธอก็ยื่นมือออกมาอย่างเป็นห่วง "ผลตรวจอยู่ไหน? เอามาให้ฉันดูซิ"

ซูหว่านกระพริบตาปริบๆ ไม่อยากโกหกซานซาน แต่ก็ต้องจำใจ "ฉันหยิบไปให้หมอช่วยดู แล้วลืมไว้ที่ห้องตรวจน่ะ"

ซานซานได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเยอะ เพียงแต่เป็นห่วงสภาพร่างกายของเธอ "แล้วผลตรวจว่ายังไง?"

ซูหว่านตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ "ก็แค่ผลตรวจเลือด ไม่ได้เป็นอะไร"

มือของซานซานที่กำลังคีบตะเกียบอยู่ก็ชะงัก เธอหันไปมองซูหว่านด้วยสีหน้าจริงจัง "เธอไม่เหมือนคนทั่วไป เธอมีโรคหัวใจอยู่ ผลตรวจเลือดคือส่วนสำคัญที่สุดในการตรวจร่างกาย"

ซูหว่านยิ้มแห้งๆ "รู้แล้วหน่า หมอบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร หัวใจอะไรก็ปกติ เธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

ได้ยินแบบนั้นซานซานถึงได้สบายใจ เธอคนข้าวต้มจนหายร้อนแล้วส่งให้ซูหว่าน "ฉันซื้อข้าวต้มไข่เยี่ยวม้าของโปรดของเธอมา กินก่อนสิ"

ซูหว่านรับมาถือ แล้วใช้ช้อนตักเข้าปากทีละคำ

ซานซานมองใบหน้าซีดเซียวของซูหว่าน เธออยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดออกมา

เมื่อกี้นี้ถ้าได้ยินไม่ผิด คนที่ซูหว่านตะโกนเรียกก็คือซ่งซือเยว่

เด็กหนุ่มเป็นข้อต้องห้ามของซูหว่านมาโดยตลอด ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเธอละเมอเรียกชื่อซ่งซือเยว่

ซานซานอยากถามซูหว่าน ว่าในความทรงจำลึกๆแล้ว เธอไม่ได้ลืมซ่งซือเยว่ใช่ไหม แต่เธอก็ไม่อยากไปขุดบาดแผลของซูหว่าน

ซานซานใช้ความคิดอยู่นาน สุดท้ายก็เลือกที่จะหุบปาก ซ่งซือเยว่ตายไปตั้งนานแล้ว พูดขึ้นมาก็มีแต่จะทำให้ปวดหัวเปล่าๆ

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน