ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 23

หลังจากที่ซูหว่านวิ่งตากฝนกลับบ้าน เธอก็ถอดชุดราตรี และสร้อยเพชรที่ประดับบนคอออก แล้วโยนมันลงกล่อง

พรุ่งนี้เธอจะส่งมันคืนให้หลินเจ๋อเฉิน ของของเขาน่าขยะแขยงเกินทน เธอจะไม่เก็บมันไว้เด็ดขาด

เมื่อปิดฝากล่อง เธอก็เดินเข้าห้องอาบน้ำ เปิดก็อกด้านบนอ่าง แล้วลงไปนอนแช่

เธอหยิบที่ขัดตัวมาถูกหลังของตัวเองอย่างแรงจนเกิดเป็นสีแดงเปื้อน จากนั้นก็มองดูตัวเองในกระจก

เมื่อลบเครื่องสำอางออก จึงเหลือเพียงใบหน้าซีดเซียวที่เกิดจากอาการป่วย ไม่มีหลงเหลือความสดใสอีก โดยเฉพาะขอบใต้ตาที่ดำคล้ำเหมือนคนไม่มีชีวิต

เธอมองไม่เห็นแสงแห่งความหวัง สัมผัสไม่ถึงความอบอุ่น

ไม่ต่างอะไรกับมดตัวนึงที่ใครจะเหยียบย่ำเมื่อไหร่ก็ได้

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นมนุษย์ที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี...

"ศักดิ์ศรี"

ซูหว่านพึมพำคำนั้นออกมา แล้วก็หัวเราะเยาะตัวเอง นับตั้งแต่วินาทีที่เขาขายตัวให้จี้ซือหาน เธอก็ไม่หลงเหลือศักดิ์ศรีอีกแล้ว

เธอเช็ดผมให้แห้ง แล้วทิ้งตัวนอนบนเตียง เนื่องจากเหนื่อยล้ามาก จึงผล็อยหลับไปไม่รู้ตัว

เพราะตากฝนกลับบ้าน อาการป่วยก็ซูหว่านหนักขึ้นตามไปด้วย ซูหว่านสลบยาวจนถึงช่วงบ่ายของวันต่อมา

ซานซานทำงานกะดึกมาทั้งคืน เธอหลับตั้งแต่เช้าตื่นมาอีกทีตอนบ่าย ลุกขึ้นมาทำกับข้าวจนเสร็จ แต่ซูหว่านก็ยังไม่ตื่น

เธอจึงต้องไปเคาะห้องซูหว่าน ตะโกนเรียกหว่านหว่านอยู่สองสามที แต่ไม่มีการตอบรับจากในห้อง เธอจึงสังเกตได้ถึงความผิดปกติ

ซานซานรีบผลักประตูปล้วเดินเข้าไป เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่บนเตียงมีสีหน้าแดงก่ำ ก็รีบยื่นมือไปแตะหน้าผาก

ร้อนมาก...

เธอรีบเลิกผ้าห่มออกแล้วพยุงร่างของซูหว่านให้ลุกขึ้น "หว่านหว่าน เธอไข้ขึ้นสูงมาก ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล"

ซูหว่านสติเลอะเลือนเพราะไข้สูง ได้ยินคำว่าโรงพยาบาลก็รีบขัดขืนโดยอัตโนมัติ "ไม่ไปโรงพยาบาล..."

"เธอไข้สูงขนาดนี้ จะไม่ไปโรงพยาบาลได้ยังไง?"

ซานซานไม่สนคำทัดท้านของซูหว่าน แบกเธอขึ้นหลัง แล้วขับรถไปโรงพยาบาล

เมื่อมาถึงห้องฉุกเฉิน หมอก็ให้น้ำเกลือ และใส่เครื่องช่วยหายใจ

ซูหว่านมีโรคหัวใจพิการตั้งแต่กำเนิด ซานซานรู้ดี

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน