ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 142

เธอหันกลับมามองผู้ชายที่กอดเธอแน่น

สีหน้าของเขาเย็นยะเยือกและมืดครึ้ม ริมฝีปากบาง ๆ เม้มให้แน่น

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ เผยให้เห็นสิ่งที่พวกเขาเพิ่งพูดถูดเขาได้ยินทั้งหมดแล้ว

เขาคิดว่าเขาต้องเดินกับกู้จิ่งเซิน นี่ถึงจะรีบออกมาห้ามมั้ง

เขาทําเรื่องมากเกินไปกับเธอต่อหน้าที่กู้จิ่งเซินแล้ว ทําไมยังไม่ยอมปล่อยเธอไปล่ะ

ซูหว่านลดขนตาลง ใช้ขนตายาวเพื่อปกปิดอารมณ์ที่ซับซ้อนของฐานตา

จี้ซือหานเห็นว่าเธอไม่ได้ต่อต้าน สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่น้ำค้างแข็งเต็มตา แต่มองบนร่างกายของกู้จิ่งเซิน

"สินค้าที่ผมเคยเล่น ประธานกู้ยังต้องรับต่อ ความรักลึกจริงๆ..."

คําพูดที่น่าอับอายเช่นนี้ทําให้กู้จิ่งเซินโกรธอย่างกะทันหัน

เขากําหมัดแน่น วิ่งขึ้นไปก็อยากหมัดจี้ซือหานอย่างรุนแรง

แต่กู้จิ่งเซินที่ท้ายทอยได้รับบาดเจ็บสาหัสและฝนตกหนัก คู่ต่อสู้ของจี้ซือหานคือที่ไหน

กำปั้นไม่ไปแตะมุมเสื้อของจี้ซือหาน ก็ถูกเขายกเท้าขึ้นและเตะจนล้มลงกับพื้น

"ไม่เจียมตัว!"

ผู้ชายยกมือขึ้นและดีดแขนเสื้อของเขา หยิ่งยโสมาก พร้อมพูดจาเยาะเย้ยผู้ชายที่นอนอยู่บนพื้น

เขาไม่เอาความเป็นความตายของกู้จิ่งเซินอยู่ในสายตาเลย ทําให้ซูหว่านผิดหวังกับเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

เธอผลักจี้ซือหานออกไปด้วยสีหน้าเย็นชา รีบวิ่งไปหากู้จิ่งเซิน นั่งยอง ๆ และจับเขาขึ้น

"ซือเยว่ คุณเป็นอย่างไรบ้าง ได้รับบาดเจ็บที่ไหนบ้างไหม"

เมื่อเห็นเธอกังวลเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่น ๆ ความเกลียดชังในสายตาของจี้ซือหานก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ครับ"

เขาพยักหน้าอย่างเชื่อฟังเหมือนตอนเด็ก ๆ ตราบใดที่เธอพูดอะไรเขาก็จะเชื่อและเห็นด้วย

หลังจากซูหว่านยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยนแล้ว ก็หันไปหาจี้ซือหาน "โประธานจี้ คุณน่าจะได้ยินสิ่งที่เราพูดเมื่อเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม"

เขาเจิมริมฝีปากบาง ๆ แน่นโดยไม่พูดอะไรสักคํา แสดงว่าเขาได้ยินแล้วจริง ๆ ซูหว่านก็พูดต่อ

"ฉันกับเขาโตมาด้วยกันจริง ๆ รู้จักกันว่า รักกันจริง ๆ เราตกลงกันว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต แต่ฉันถูกเขาตามใจจนเอาแต่ใจและชินแล้ว คาดไม่ถึงว่าจะโกรธเขาบนถนน ทําให้เขาถูกรถชน

"และสิ่งเดียวที่ฉันทําได้คือขายตัวรวบรวมค่าผ่าตัดให้เขา สิ่งที่เกิดขึ้นในภายหลัง คุณก็ได้ยินแล้ว เพราะความจําเสื่อมของเขาและพี่ชายคนโตของเขา ทําให้ฉันเข้าใจเขาผิด นี่จึงโกรธที่เซ็นสัญญานั้นกับคุณ..."

จี้ซือหานขัดจังหวะคําพูดยาว ๆ ของเธอด้วยเสียงที่หนาวเย็น"คุณหมายความว่าคุณตามผมอย่างไม่เต็มใจเหรอ"

ซูหว่านพยักหน้า"ใช่ ฉันไม่เต็มใจ ดังนั้นห้าปีที่ผ่านมา ฉันไม่ได้ใช้เงินของคุณ ฉันแค่ไม่อยากเป็นหนี้คุณ ตอนนี้ซ่งซือเยว่ของฉันกลับมาแล้ว ความเข้าใจผิดก็ถูกยกเลิกแล้ว ฉันอยากกลับไปหาเขา อยากอยู่กับเขา ประธานจี้ คุณปล่อยฉันไปใด้ไหม"