ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 132

"พี่ซานซาน..."

เขาสะอึกสะอื้นพูดคําสามคํานี้ออกมา ทําให้ซานซานใจสั่น

เธอไม่ยอมรับว่าเขาคือกู้จิ่งเซิน คิดเสมอว่าเขาคือซ่งซือเยว่

จึงเขาเรียกตนเหมือนเมื่อก่อนทั้งนี้ ซานซานกล่าวว่าไม่ตกใจเป็นเรื่องเท็จ

แต่เธอไม่ได้ตอบสนองใด ๆ เพียงแค่มองดวงตาสีแดงเข้มของเขาอย่างเย็นชา

ในปีนั้นเธอก็พาซูหว่านไปหาเขาที่เมืองหลวง แต่ถูกบอดี้การ์ดของเขาไล่ออกไป

ต่อมาเธอถูกซูหว่านชักชวนให้กลับไปที่เมืองเอและถูกตระกูลกู้คว้ารูปถ่ายไปแล้ว

ในเวลานั้นบ้านเช่าเลอะเทอะและเฟอร์นิเจอร์ที่เก็บเงินซื้อก็ถูกทําลายทั้งหมด

และสิ่งที่ทําให้ซานซานผิดหวังกับเขามากขึ้นก็คือเขายังอยากฆ่าซูหว่านตาย

สิ่งเหล่านี้ก็ค้างคาใจอยู่ในใจของซานซานเหมือนกัน แม้กระทั่งหลังจากพบกันอีกครั้งก็ทําให้เธอรู้สึกโกรธมาก

"ขอโทษครับ..."

ดูเหมือนว่าเขาจะรวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดก่อนที่จะพูดประโยคนี้

คําขอโทษนี้ ช้าไปห้าปี ก็ทําให้เขาพลาดพวกเขาไปห้าปี

"คนที่คุณควรพูดว่าขอโทษคือซูหว่าน"

คนที่เขาเสียใจที่สุดในชีวิต มีแค่ซูหว่าน ไม่ใช่เธอ

"ผมขอโทษคุณ ขอโทษเธอมากกว่า..."

หลังจากเขาพึมพําแล้ว จิตใต้สํานึกของเขาก็ค่อย ๆจับมือของซานซานไว้

ในดวงตาที่แดงก่ำเต็มไปด้วยคําวิงวอน "ได้โปรดบอกผมว่าเธออยู่ที่ไหนและผมมีคําพูดที่สําคัญมากที่จะพูดกับเธอนะ"

แม้ว่าซานซานจะรู้สึกว่ากู้จิ่งเซินผิดปกติมาก แต่เธอก็ไม่อยากคิดอย่างลึกซึ้งว่าเขาผิดปกติตรงไหน เธอจึงผลักมือเขาออกไป

"เธอบอกว่าอีกไม่กี่วันจะมาหาคุณ มีอะไรรอให้เธอมาหาคุณค่อยว่ากันเถอะ"

"ไม่มีทาง เธอถูกจี้ซือหานพาไป ผู้ชายคนนั้นจะไม่ยอมให้เธอมาหาผมแล้ว..."

ซานซานเห็นว่าเขากล้าทำไม่กล้ายอมรับ และเธอก็ถอนความเห็นอกเห็นใจออกไปทันที“ห้าปีที่แล้ว ครั้งสุดท้ายที่เธอไปตระกูลกู้ตามหาคุณ คุณเตะเธอแรง เตะเข้าที่ใจ ถ้าไม่มีใครเห็นเธอคงตายอยู่ข้างถนน อย่าบอกนะว่าคุณไม่ยอมรับ?”

ไม่แปลกใจเลยที่ซูหว่านไม่เคยมาหาเขาอีกเลยตั้งแต่นั้นมา จริง ๆแล้วเป็นว่า 'เขา' เกือบจะเตะเธอจนตาย

เขาเการิมฝีปากและยิ้มเล็กน้อย ความขมขื่นและความจนใจในรอยยิ้มทําให้เขาเจ็บปวดมากขึ้น

เขาค่อย ๆ คลายมือของซานซาน จับกรอบประตู นั่งยอง ๆ และเจ็บจนเหงื่อออก

ซานซานเห็นเขาแบบนี้ คิ้วของเธอก็บิดลึกขึ้น "คุณน่าจะนั่งยอง ๆ อยู่ที่นี่รอให้เธอกลับมาใช่ไหม"

กู้จิ่งเซินดูเหมือนจะไม่มีแรงพูดแล้ว แค่พยักหน้าเบา ๆ

ซานซานรู้ว่าเขาดื้อรั้นตั้งแต่เด็กและไม่มีประโยชน์ที่จะชักชวนให้เขาจากไป ดังนั้นเธอจึงบอกความจริงกับเขาอย่างดุร้าย

"หว่านหว่านก็ถูกจี้ซือหานพาตัวไปทุกครั้ง ไม่มีสองสามวันที่จะกลับมาไม่ได้ คุณไม่สามารถนั่งยอง ๆ อยู่ที่นี่ได้ตลอดไปใช่ไหม?"

ดูท่าทางของเขาแล้ว ดูเหมือนจะรู้แล้วว่าซูหว่านขายตัวให้ใครในปีนั้น

งั้นบอกเขาก็ไม่เป็นไร ยังไงเขาก็ไม่มีทางสู้ผู้ชายคนนั้นได้