ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 261
บทที่261
หลังจากที่ซือเทียนฉีฟังคำพูดของเฉินเสี่ยวจาวเสร็จแล้ว หวาดผวาจนตาค้างปากค้าง!
เขาถามด้วยความประหลาดใจว่า： “คุณบอกว่า อี้เชียนล่วงเกินอาจารย์เย่?!”
“ใช่！”เฉินเสี่ยวจาวพยักหน้าติดต่อกัน พูดว่า： “และดูเหมือนจะล่วงเกินร้ายแรงเลยทีเดียว เขายังพูดคำหยาบคายกับภรรยาของอาจารย์เย่ พูดว่าจะให้ภรรยาอาจารย์เย่10ล้านแลกกับการร่วมหลับนอนกับเขา！”
ซือเทียนฉีจู่ๆก็โมโหขึ้นมา เซียวอี้เชียนคนนี้กินหัวใจหมีดีเสือมาหรือไง ถึงได้กล้าไปล่วงเกินอาจารย์เย่?
อาจารย์เย่มีพระคุณกับตัวเองมาก เทียบกับเขาแล้ว แกเซียวอี้เชียนถือว่าเป็นตัวอะไร?
ใช่ ปีนั้นพ่อของนายเคยช่วยฉันไว้ แต่หลายปีมานี้ฉันช่วยรักษาพ่อของนาย ฉันได้ตอบแทนบุญคุณในครั้งนั้นไปหลายพันเท่าแล้ว！
ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของนายไม่อยู่แล้ว ฉันยิ่งรู้สึกว่าไม่มีอะไรติดค้างกับนายอีก
ถ้าหากว่าตัวนายเองก่อปัญหาขึ้น ฉันสามารถช่วยนาย และแน่นอนว่าช่วยนายเพราะหน้าที่！
แต่นายล่วงเกินอาจารย์เย่ งั้นก็ต้องขอโทษด้วย！ ศัตรูของอาจารย์เย่ ก็คือศัตรูของฉัน！
คิดมาถึงจุดนี้ ซือเทียนฉีหน้าดำ เดินเข้ามาตรงหน้าเซียวอี้เชียน
เซียวอี้เชียนเห็นหน้าเขาจมลงแล้วเดินเข้ามา อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย
ไม่รอให้เขาเอ่ยปากถาม ซือเทียนฉีชิงเอ่ยปากถามก่อน ถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา： “ฉันขอถามนายหน่อย วันนี้นายได้ล่วงเกินคนที่ชื่อเย่เฉินหรือเปล่า?”
ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ ถ้าหากว่าตัวเองบาดหมางกับเขา นั่นก็หมายความว่าจะไม่ให้ยาวิเศษอีกครึ่งเม็ดกับตัวเองแล้ว?
แล้วโรคของตัวเองจะทำยังไงดี?
ร่างกายส่วนล่างของตัวเอง ความสุขครึ่งชีวิตที่เหลือของตัวเองจะทำยังไง?！
ดังนั้น เขารีบถามไปว่า： “คุณลุงซือ นี่ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่ามีเรื่องอะไรที่คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า??”
ซือเทียนฉียิ้มเยาะ แล้วพูดว่า： “ฉันจะบอกนายให้！อาจารย์เย่ไม่เพียงแต่เป็นผู้ที่มีพระคุณของฉัน ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นเทพมังกรตัวจริงเพียงตัวเดียวในโลกนี้! คุณกล้าที่จะดูหมิ่นอาจารย์เย่！เห็นแก่หน้าของพ่อนาย วันนี้ฉันจะไม่จัดการนาย รีบไสหัวไปสะ！ต่อไปไม่ต้องโผล่มาให้ฉันเห็นหน้าอีก！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...