โชคชะตาตื้นมาก แต่ความรักนั้นลึกซึ้ง นิยาย บท 403

รองประธานคนที่สองก้าวลงจากตำแหน่ง หลี่ชานซานถูกไล่ออก และการย้ายบุคลากรที่เกี่ยวข้องจำนวนมากที่ปรากฏบนบอร์ดแสดงผลของบริษัทชั้นล่างในวันรุ่งขึ้น

ทุกคนตกตะลึง เพราะนี่เป็นการทำความสะอาดครั้งเดียว และครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้ง Yang's Entertainment

รู้ไหมว่า สายสัมพันธ์ที่อยู่เบื้องหลังรองประธานคนที่สองนั้น รวมถึงทรัพยากรภายในของบริษัทบันเทิงที่รวมกันก่อนหน้านี้ด้วย

ในการย้าย เขาต้องมีหลักฐานเพียงพอ และแม้ว่าจะมีหลักฐานเพียงพอ ความสูญเสียทางเศรษฐกิจก็จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ดังนั้นการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ของ Yang's Entertainment นี้ ทำให้ผู้คนที่พองตัวลอยบางคนก่อนหน้านี้ เก็บอาการเยอะมาก

และข่าวลือบางส่วน แพร่กระจายโดยไม่ได้ตั้งใจ

เรื่องไล่ออกของหลี่ชานซาน ทุกคนรู้อย่างคลุมเครือ เพราะเรื่องงานเลี้ยง

ว่ากันว่าในงาน เธอสั่งให้พนักงานใหม่สองคนทำเรื่องเลวร้าย

แม้ว่าเธอจะไม่ทิ้งหลักฐาน ทำให้ตัวเองสะอาดสะอ้าน

แต่ภายใต้การสอบสวนของผู้ดูแล ไม่นานก็พบบัตรพนักงานสองคนเกินมา

ด้วยเหตุนี้ เดิมทีหลี่ชานซานจึงมีชื่อเล่นว่าการค้าผิวหนัง และตอนนี้มีสินบนอีก นับว่าชื่อเสียงเหม็นฉาวโฉ่อย่างสมบูรณ์

และหลังบ้านของหลี่ชานซาน รองประธานคนที่สองมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตจำนวนมาก ซึ่งทำลายผลประโยชน์และทรัพย์สินของ บริษัท

แต่นี่เป็นเพียงข่าวลือในเชิงบวก มีคนสังเกตเห็นความสัมพันธ์ระหว่างหลี่ชานซานและหยางหลิงรุ่ย

เนื่องจากหลี่ชานซานเป็นศัตรูกับหยางหลิงรุ่ยมาโดยตลอด และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไล่หยางหลิงรุ่ยออกจากบริษัท

แน่นอนว่าหยางหลิงรุ่ยไม่นั่งงอมืองอเท้า ดังนั้นบางคนจึงคาดเดาว่าเกิดจากการต่อสู้ระหว่างคนสองคน

ลมตะวันออกของหยางหลิงรุ่ย เหนือกว่าลมตะวันตกของหลี่ชานซาน

ถึงอย่างไรหลังบ้านของหยางหลิงรุ่ย มีข่าวลือว่า เป็นหลี่ซือหยวนเจ้านายอันดับหนึ่งของบริษัท

พลังงานที่อยู่เบื้องหลังหลี่ซือหยวน ไม่มีที่สิ้นสุด

บริษัทแม่ Yang Group ตลาดในตำนาน เป็นสิ่งที่ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนต้องมองหา

เกี่ยวกับข่าวลือเหล่านี้ หยางหลิงรุ่ยไม่ได้ชี้แจงเช่นกัน

เพราะเธอรู้ดี ว่าบางเรื่องยิ่งอธิบาย ในสายตาของใครหลายๆ คนคุณยิ่งปกปิดยิ่งเห็นได้ชัด

แต่ประโยชน์สูงสุดของการทำความสะอาดครั้งใหญ่นี้ ก็คือบริษัทได้เงียบลงมาก บรรยากาศควันแบบเดิม ๆ การวางอุบาย และความวุ่นวายที่ก่อให้เกิดปัญหาทุกประเภท ในการทำความสะอาดครั้งนี้ ถูกขับออกไปหรือได้รับคำเตือนที่รุนแรง กลายเป็นคนซื่อสัตย์ชั่วคราว

และคนที่เคยพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับหยางหลิงรุ่ยมาก่อน ทำให้เธอมีข่าวลือและปัญหาทุกรูปแบบ โดยเฉพาะพนักงานที่อยู่กับหลี่ชานซาน เริ่มตื่นตระหนกตลอดทั้งวัน

เนื่องจากพวกเขาคิดเหมือนคนร้าย จึงกังวลว่าหยางหลิงรุ่ยจะโกรธ และทำให้พวกเขาอับอาย

ดังนั้นจึงพยายามหาวิธีคุยดี แม้ว่าหยางหลิงรุ่ยจะออกไปสองก้าว แต่พนักงานบางคนก็แกล้งทำเป็นแค่เดินออกจากห้องทำงานไปทักทายหยางหลิงรุ่ย แล้วตีสนิท

เกี่ยวกับเรื่องนี้ หยางหลิงรุ่ยยินดีที่จะพูดไม่กี่คำตั้งแต่ตอนแรก แต่วิธีการพูดคุยของทุกคน กลายเป็นเรื่องน่าอึดอัดมากขึ้นเรื่อย ๆ

จากนั้นมันก็กลายเป็น : "ผู้อำนวยการหยาง เดินเล่นสิ! "

"ผู้อำนวยการหยาง คุณไปกดน้ำสิ! "

"ผู้อำนวยการหยาง ไปเข้าห้องน้ำ! "

"ผู้อำนวยการหยาง ไปกินข้าวเถอะ! "

......

ถ้าไม่ใช่เพราะตัวหนังสือว่าแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์บนกำแพง หยางหลิงรุ่ยคงจะสงสัยว่า ตัวเองกลับบ้านไปแล้วหรือยัง กำลังคุยกับเพื่อนบ้านที่คุ้นเคยรอบตัวเขาอยู่

แต่สิ่งเหล่านี้ยังคงเป็นอันดับสอง หลังจากที่มีข่าวหนาหูปรากฏขึ้นทุกคนก็ถูกจุดชนวน

คนที่เคยคุยกับหยางหลิงรุ่ยตอนนี้ ถูกแทนที่เป็นคนที่ชื่นชมเธอเพื่อขอคำแนะนำ

แม้ว่ากำลังเขียนบทก็ตาม ก็จะมาหาหยางหลิงรุ่ย และถามเธอว่าเธอมีความคิดอะไรดีๆในการออกแบบเครื่องแต่งกายหรือไม่ พวกเขาต้องกำหนดสไตล์ให้กับนางเอกหรือพระเอก เสื้อผ้ามีความสำคัญมาก

หยางหลิงรุ่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในตอนแรก ทำไมเธอถึงถามตัวเองทุกอย่าง?

แต่แล้วเธอก็คิดว่า ตัวตนของเธอ ในเวลานั้นถูกเปิดเผยในกองถ่ายแล้ว

แม้ว่าจะมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ แต่เนื่องจากเหตุการณ์หลี่ชานซานเกิดขึ้น ดังนั้นเรื่องนี้จะถูกสอบสวนอย่างแน่นอน

ดังนั้นที่ตัวเองคือกานหลิน กลัวว่าในบริษัทจะไม่เป็นความลับแล้ว

นี่ไม่ใช่อะไร เธอจึงไม่ได้ใส่ใจ ถึงอย่างไรทุกคนก็ครึกครื้นอยู่สองสามวัน และเมื่อความเลื่อมใสศรัทธานี้ผ่านไป สถานการณ์ก็จะจางหายไป

แต่ เวลาในการเลื่อมใสศรัทธาผ่านไป เกินที่หยางหลิงรุ่ยจินตนาการไว้เล็กน้อย

มีถ้วยกาแฟที่เพิ่งชงวางอยู่บนโต๊ะ เย่ตงเป็นคนทำให้หยางหลิงรุ่ยเมื่อกี้

กาแฟหอม สดชื่นมาก

ทันทีที่หยางหลิงรุ่ยกำลังจะไปหยิบเอกสารที่โต๊ะ เย่ตงก็รีบลุกขึ้น : "ผู้อำนวยการหยาง คุณต้องหาอะไร เรื่องเล็กๆแบบนี้ปล่อยให้ฉันทำก็ได้"

"ไม่ต้อง ฉันทำเองก็ได้"

เรื่องนี้ ในวันนี้เกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว และวันก่อนเมื่อวานนี้ ยังมีเพิ่มเติม......

ผู้หญิงไม่มีความต้านทานต่อสิ่งที่ดูดี เย่ตง ก็ไม่มีข้อยกเว้น

เธอชื่นชมนักออกแบบผู้ลึกลับอย่างกานหลินมาโดยตลอด และคิดว่าหากบทของเธอเริ่มออกฉายในอนาคต เธอต้องหาทางหากานหลินเพื่อออกแบบเสื้อผ้าให้เธอ

หยางหลิงรุ่ยจึงเงยหน้าขึ้น และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า : "พอแล้ว เย่ตง ตั้งใจทำงาน ฉันขอย้ำอีกครั้งว่า บริษัทของเราไม่ได้รับอนุญาตให้ศรัทธาแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ยิ่งไม่เป็นคนโง่ รู้ไหม? "

เย่ตงพยักหน้าตอบรับ แต่ด้วยรูปลักษณ์ภายนอก ไม่ต้องพูดถึงหยางหลิงรุ่ย เธอเองก็รู้ดีว่ามันสบายแค่ไหน

แต่เย่ตงไม่มีหนทาง เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย

ด้วยเทพธิดาแบบนี้ในใจของเธอ ความตื่นเต้นและความสุขแบบนั้น เย่ตงรู้สึกว่าร่างกายของเขา ดูเหมือนจะหลั่งฮอร์โมนเพศชาย

หยางหลิงรุ่ยหันหลังกลับอย่างไร้ประโยชน์ และทำงานต่อไป

ตอนเที่ยง เพราะ ppt ใช้สำหรับการประชุมช่วงบ่าย และภาระงานค่อนข้างมาก หยางหลิงรุ่ยจึงอ่านไม่จบ

ดังนั้นเธอจึงขอให้เย่ตงช่วยนำอาหารกลางวันกลับมา เธอจึงทำงานล่วงเวลาในห้องทำงาน

การนำอาหารมารับประทานเป็นเรื่องเล็กน้อย เพียงแค่พูดแบบลวก ๆ

แต่คาดไม่ถึง ว่าตอนนี้เย่ตงรู้สึกกังวลเป็นพิเศษ เกี่ยวกับเทพธิดาในใจของเขา ถามหยางหลิงรุ่ยว่าเขาต้องการข้าวหรือซาลาเปา หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยตอบข้าว เธอก็ถามต่อไปว่าต้องการข้าวนุ่มหรือข้าวแข็ง

หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยตอบเสร็จ เธอก็ถามหยางหลิงรุ่ยว่าต้องการอาหารประเภทใด มีข้อกำหนดเรื่องความเค็มไหม?

เมื่อหยางหลิงรุ่ยบอกว่าเขาอยากกินแบบมีรสชาตินิดหน่อย เย่ตงพูดด้วยความประหลาดใจ : "ผู้อำนวยการหยาง ไม่ได้ นั่นจะส่งผลต่อระบบเผาผลาญของร่างกาย ซึ่งจะเป็นผลเสียต่อผิวหนัง! "

ในทำนองเดียวกัน หยางหลิงรุ่ยมองไปที่เย่ตงโดยไม่พูด และเกือบจะพูดว่า เธอมีแผนในใจแล้ว ยังจะมาถามฉันทำไม?

เธอโบกมืออย่างอดไม่ได้ และไล่เย่ตงออกจากห้องทำงาน

หลังจากประตูปิดลง ในที่สุดสายตาของนางไม้ก็หายไปจากในห้องทำงาน หยางหลิงรุ่ยก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

โลก ในที่สุดก็สงบลงแล้ว!

เธอยังคงทำงานอย่างตั้งใจ แต่เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกคือการประชุมหารือที่ยิ่งใหญ่

เย่ตงถูกกลุ่มเพื่อนร่วมงานรายล้อมทันที เมื่อเขาออกจากที่ทำงาน

"พี่ตง พี่ตง เมื่อเช้าผู้อำนวยการหยางพูดอะไร? ทำอะไร? พี่ได้เรียนรู้อะไรหรือเปล่า? เธอจะปรับแต่งเสื้อผ้าสำหรับบทในอนาคตของเราไหม? "

คำพูดแย่งกันพูด พุ่งเข้าใส่หูของเย่ตง

เย่ตงแสร้งทำเป็นไออย่างเคร่งขรึม และพูดว่า : "ทำอะไรกัน พวกเธอกำลังถามคำถามมากมาย แย่งกันพูด ฉันควรจะคุยกับใคร? "

ทันทีที่เธอพูดสิ่งนี้ เพื่อนร่วมงานมากกว่าสิบคนรออยู่ข้างนอก ทันใดนั้นก็มองกันไปมา หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เริ่มกระซิบกัน

ฉากดังกล่าวเป็นเหมือนปาปารัสซี่กลุ่มหนึ่ง ที่รอการเยี่ยมเยียนเทพธิดาในใจ

และเย่ตง เป็นตัวแทนของเทพธิดาหยางหลิงรุ่ย