กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ นิยาย บท 70

เช่นเดียวกับคลื่นที่ปั่นป่วนในจิตใจที่สับสนของเธอ ลิฟต์ก็มาถึงชั้นบนสุดของ โรงแรม แชงกรีลา

บริกรที่ยืนอยู่ข้างประตูโค้งคำนับด้วยความเคารพ และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณวิลสันในนามของ โรงแรม แชงกรีลา ของเรา พวกเราขออวยพรให้คุณ และคุณเวดมีความสุขในวันครบรอบแต่งงานในคืนนี้”

ชาร์ลีโบกมือ และพูดว่า “โอเค พวกคุณออกไปได้แล้ว!”

พนักงานทุกคนพยักหน้า และจากไป

ในชั่วพริบตามีเพียงแคลร์ และชาร์ลีเท่านั้นที่ถูกทิ้งไว้ใน สกาย การ์เด้น ที่ว่างเปล่า

แคลร์รู้สึกเหมือนอยู่ในช่วงฝันหวาน

เบื้องหน้าของเธอคือพื้นที่กว้างใหญ่ที่มีการตกแต่งที่หรูหรา

โคมระย้าคริสตัลที่งดงามถูกแขวนอยู่บนเพดานเปล่งประกายสว่างไสว และสวยงามซึ่งทำให้บรรยากาศที่ทำให้หยุดหายใจ และเงียบสงบของสกาย การ์เด้นยิ่งพิเศษ และหรูหราขึ้นอีก

เสียงเปียโนชิ้นเอกที่นุ่มนวลดังก้องไปทั่ว สกาย การ์เด้น มันทำให้หัวใจของผู้ฟังอบอุ่นขึ้นอย่างช้า ๆ คลายความตึงเครียดและความโกรธภายในใจพวกเขา

ดอกไม้สด และหายากส่งตรงทางเครื่องบินจากต่างประเทศ ถูกประดับตกแต่งทางเดิน และห้องโถงทั้งห้องส่งกลิ่นหอม และอโรมาทำให้อารมณ์ของผู้คนเปลี่ยนไป มันเป็นช่วงเวลาที่เงียบสงบ และสวยงามอย่างไม่อาจบรรยายได้

ในขณะนี้เมื่อเพลย์ลิสต์ของเปียโนเปลี่ยนไป ทันใดนั้นก็มีการเล่นเพลงในงานแต่งงานที่คลาสสิกที่สุด เพลง มิดซัมเมอร์ ไนท์ ดรีม เสียงไพเราะดังก้องกังวานขึ้นเรื่อย ๆ

ในขณะที่แคลร์กำลังชื่นชมทิวทัศน์อันน่าตื่นตา ชาร์ลีได้สวมชุดสูท และกำลังเดินมาหาเธอพร้อมกับช่อดอกไม้

ทุกย่างก้าวของเขามีหัวใจสีแดงอันงดงามที่โชว์ขึ้นมาจากพื้นแก้วคริสตัล ราวกับว่าหัวใจสีแดงกำลังเต้นไปพร้อมกับจังหวะดนตรีซึ่งให้ความรู้สึกที่ทรงพลังมาก

ด้านนอกสกาย การ์เด้นหลายคนยืดคอพยายามดูว่าเกิดอะไรขึ้นภายใน ผ่านผนังด้านนอก และพื้นกระจกคริสตัล

แม้ว่าคืนนี้พวกเขาจะมองไม่เห็นใบหน้าของทั้งคู่ แต่พวกเขาก็รู้สึกได้ว่าเจ้าสาวมีความสุข และเต็มไปด้วยความรัก

ภายในสวนชาร์ลีกำลังเดินไปหาแคลร์อย่างช้า ๆ และยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เขาชี้ไปที่ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของโอลรัส ฮิลล์ นอกหน้าต่าง และพูดด้วยความเสน่หาว่า “แคลร์ ผมรักคุณ! ผมขอโทษที่ไม่สามารถจัดงานแต่งงานให้คุณได้ในตอนนั้น ผมหวังว่าคุณจะชอบงานแต่งงานนี้ที่มีเพียงเราสองคน!”

แคลร์ฟื้นคืนความสงบของเธอ จากบรรยากาศที่ทำให้เสียสมาธิทั้งหมด เธอปิดปากของเธอด้วยความตกใจ น้ำตาเต็มตาที่ไหลอาบแก้มที่เปล่งปลั่งของเธอ และตกลงไปที่พื้นเหมือนไข่มุก

แคลร์ไม่สามารถต้านทานความรู้สึกที่รุนแรงในใจได้อีกต่อไป เธอเหวี่ยงตัวเข้าไปในอ้อมแขนของชาร์ลีแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นว่า “ฉันชอบมาก! ฉันชอบมันมาก! ขอบคุณนะคะชาร์ลี! ขอบคุณค่ะ!"

เธอร้องไห้หนักกว่าเดิมหลังจากพูดแบบนั้น ในตอนนี้เธอรู้สึกว่าความเสียใจทั้งหมดที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานในช่วงสามปีที่ผ่านมานั้นคุ้มค่า!

ไม่ว่าชาร์ลีจะทำทั้งหมดนี้อย่างไรอย่างน้อยตอนนี้เธอก็มีความสุขมาก ในความเป็นจริงเธอเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดใน โอลรัส ฮิลล์ ในค่ำคืนนี้!