ชายหนุ่มอ้าขาเรียวออกกว้างกว่าเดิมอีกหน่อย เขารู้ว่าไอรินกำลังกลัวและเกร็ง ขืนดึงดันเข้าไปตอนนี้คงไม่พ้นต้องเจ็บตัวด้วยกันทั้งคู่
พลชเปลี่ยนจากสอดใส่เป็นถูไถเพียงแค่ภายนอก หัวหยักที่สวมหมวกอย่างรัดกุมเสียดสีขึ้นลงระหว่างร่องรักและจุดกระสั่น ไอรินผวาเฮือกเมื่อถูกสัมผัสตรงจุด เธอมองหน้าเจ้านายหนุ่มตาเยิ้ม ท่าทางต่อต้านลดน้อยลงจนไม่เหลือ
“บอสขา”
“เสียวไหมไอริน”
“อื้อ เสียวค่ะ” เธอพยักหน้ารับ ใบหน้างดงามบิดเบี้ยวพร้อมหอบหายใจกระชั้นถี่ “บอสคะ มัน อ๊ะ ตะ ตรงนั้น”
“ดูนี่สิไอริน”
พลชดึงร่างบอบบางขึ้นเพื่อมองจุดที่เสียดสีกัน ไอรินเอียงหน้าหนีในทีแรก แต่ความอายมันมีน้อยกว่าความอยากรู้ เพียงไม่นานเธอก็ยอมจ้องมองภาพลามกตรงหน้าไม่กระพริบตา
“คุณเยิ้มมากไอริน ดูสิ ทำผมเปียกไปหมดแล้ว”
ไอรินขนลุกไปทั้งกายกับคำพูดตรง ๆ และภาพที่เห็น เธอเปียกมากจริง ๆ เยิ้มยืดติดทุกครั้งที่พลชขยับออก
ลามกเกินไปแล้ว
“คุณชอบให้ผมขยี้ตรงนี้ใช่ไหม” พลชบังคับให้หัวหยักขยี้กับจุดกระสั่นแดงก่ำ พลางถามหญิงสาวด้วยสุ้มเสียงแหบต่ำ
“บอสคะ อ๊ะ”
“บอกผมสิว่าคุณชอบหรือเปล่า”
“ฮื่อ ชอบค่ะ รินชอบ แต่รินก็กลัว”
ไอรินทนความอายไม่ไหว เธอทิ้งตัวลงนอนแล้วใช้สองมือปิดหน้าที่แดงก่ำ ภาพที่เห็นยังติดตา และมันไม่เข้ากันเลยสักนิด
บอสใหญ่โตขนาดนั้น เทียบกับเธอที่รูปร่างบอบบางจนลมแทบพัดปลิว ดูยังไงก็ไม่สมดุลกัน
เข้ามาไม่ได้หรอก เธอคงทำให้บอสพอใจไม่ได้
ในขณะที่ไอรินคิดอย่างหมดหวัง แต่พลชกลับไม่คิดแบบนั้น ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปทาบทับ ซุกใบหน้ากับไหล่เล็กแล้วดูดดึงผิวเนื้อตรงนั้นเบา ๆ
“ยะ อย่าดูดค่ะ”
“อืม”
“อ๊ะ! บอสคะ! รินอึดอัด”
ไอรินที่ถูกเบนความสนใจไปชั่วขณะร้องประท้วง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นปมเพราะความอึดอัดที่จู่โจมเข้ามากลางกาย ก่อนจะกลายเป็นความเจ็บปวดในเวลาต่อมา
“บะ บอส ไม่ ริน อ๊า”
พลชไม่ได้ตอบโต้ไอริน เพราะมัวแต่ตั้งใจดูดดึงผิวเนื้อขาวใสจนขึ้นเป็นรอยแดงจาง ๆ หลายจุด ที่ถ้าไม่มองใกล้ ๆ คงไม่เห็น ในขณะเดียวกันเอวสอบก็ดุนดันต่อเนื่อง เหงื่อกาฬไหลซึมทั้งขมับและแผ่นหลัง ไอรินบีบรัดต่อต้านสิ่งที่บุกรุกอย่างรุนแรง ตลอดเส้นทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก
ดีที่เขาเล้าโลมจนเธอพร้อมเต็มที่ ถึงจะต่อต้านและลำบากไปบ้าง แต่ภายในของไอรินฉ่ำเยิ้มและพรั่งพร้อม น้ำรักที่เธอขับออกมาช่วยให้ทุกอย่างคล่องตัวขึ้น
“บะ บอส รินเจ็บ ไม่ไหว อึก แล้วค่ะ”
“ไอริน ไม่เป็นไร มันจะไม่เจ็บแล้ว ชู่ว” พลชปลอบเท่าที่จะทำได้ แต่นั่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวที่กำลังขวัญเสียหยุดต่อต้านได้เลย
“ไม่เชื่อ รินไม่อยากทำแล้ว ออกไป! ฮือ!”
“ไอริน!” พลชเปลี่ยนไปใช้เสียงดุ หวังให้ไอรินตั้งสติ ซึ่งมันกลับยิ่งทำให้เธอหวาดกลัว
“ระ ริน ฮึก รินจะคืนเงินทั้งหมดให้บอส แต่บอสเอามันออกไปได้ไหมคะ ฮึก รินเจ็บ เจ็บมากจริง ๆ ฮึก”
เธอร้องขออย่างน่าสงสาร หวังให้พลชเห็นใจกันบ้าง บอสไม่โดนแบบเธอจะไปรู้อะไร เขาไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกที่มีแท่งแปลกปลอมแข็ง ๆ ใหญ่ ๆ ยัดเข้ามาในตัวแบบนี้มันเจ็บแค่ไหน
ชายหนุ่มไม่ได้เตรียมใจมารับมือกับไอรินที่กลายร่างเป็นเด็กน้อยงอแงแบบนี้ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังรังแกเด็กที่ไม่มีทางสู้ เธอไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ปลอบโยนเลย เอาแต่ปิดหน้าร้องไห้เหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมา
หรือเขาต้องหยุดจริง ๆ
พลชถอนหายใจ เกิดมาสามสิบสามปี นอนกับผู้หญิงมาไม่รู้กี่สิบคน เขาไม่เคยต้องหยุดกลางคันแบบนี้มาก่อน นี่คือครั้งแรก และมันจะเป็นแค่ครั้งเดียวเท่านั้น พอกันทีผู้หญิงบริสุทธิ์ เข็ดจนตาย
“หยุดร้องเถอะไอริน ผมจะเอาออกเดี๋ยวนี้”
ถึงจะเสียดายเพราะไอรินถูกใจเขามาก แต่ในเมื่อเข้ากันไม่ได้ก็ต้องจบ เขาจะยังจ้างไอรินในฐานะเลขา เพียงแค่จะไม่มีเรื่องบนเตียงมาเกี่ยวข้องอีก
“อ๊ะ!”
ทว่า ในจังหวะที่พลชกำลังจะถอนกายที่ปักอยู่ครึ่งทางออก ไอรินที่ร้องไห้โฮก็เปลี่ยนเป็นส่งเสียงครางหวิว พร้อมกับขาเรียวที่เกี่ยวรัดเอวสอบเอาไว้ไม่ยอมให้เขาจากไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20