ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 14

ทั้งสองเคลื่อนย้ายไปยังส่วนของชาวเวอร์ พลชคิดว่าในอ่างคงไม่สะดวกเท่าไหร่ เพราะเขาอยากขยับได้อย่างเป็นอิสระ

สายน้ำเย็นไหลผ่านร่างกายร้อนผ่าว แต่แทนที่ความเย็นจะช่วยดับไฟราคะของทั้งสองได้ มันกลับกลายเป็นช่วยเพิ่มความเร่าร้อนให้พุ่งสูงขึ้น พลชปล่อยให้เลขาสาวใช้มือกับท่อนลำแข็งแกร่งไปเรื่อย ๆ มันเหยียดขยายเต็มฝ่ามือบาง เส้นเลือดเส้นเอ็นปูดโป่งพันรอบ ร้อนผ่าวเหมือนกำลังจับท่อนไฟ

“ไอริน”

ชายหนุ่มคลอเคลียแก้มใส ไล้ปลายจมูกไปตามกรอบหน้าสวยแผ่วเบา ไอรินเหลือเพียงแพนตี้ตัวเล็กติดกาย ท่อนบนเปลือยเปล่าแต่กลับถูกแขนเรียวปกปิดอกอิ่มเอาไว้ พลชไม่อยากบอกให้เธอเสียใจเลยว่าแขนแค่นั้นจะไปปิดอะไรมิด

“อะ อื้อ บอสคะ”

หญิงสาวเอียงหน้าหลบสัมผัสวาบหวาม เธอไม่รู้ว่าคู่นอนทั่วไปเขาอ่อนหวานต่อกันแบบนี้ไหม แต่สิ่งที่พลชทำมันทำให้เธอรู้สึกดี

ถึงจะเต็มใจขายร่างกาย แต่ก็คาดหวังว่าจะได้รับการปฏิบัติอย่างมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่ของเล่น

พลชแกะแขนข้างที่ปิดบังเต้าอวบออก เขาหลุบตามองแล้วได้แต่กลืนน้ำลาย ไอรินเป็นลูกรักพระเจ้าจริง ๆ มีตรงไหนในร่างกายเธอบ้างที่ไม่งดงาม

ผิวขาวผุดผาดมีหยาดน้ำเกาะพร่างพราย ทรวงอกอิ่มตั้งเป็นเต้ากระชับแน่น หัวนมสีชมพูหวานหดตัวชูชันเชื้อเชิญให้คนมองก้มลงไปสัมผัส และแน่นอนว่าพลชไม่ยอมพลาดโอกาสนั้น เขาใช้มือดันแผ่นหลังบางให้แอ่นเข้าหา ย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วใช้ปลายลิ้นตวัดเลียทับทิมสีหวานแผ่วเบา

“อ๊า!”

มือบางกำท่อนไฟในมือแน่นขึ้นเพื่อหาที่ระบาย ความเสียวซ่านจากส่วนที่ถูกดูดเลียขยายพื้นที่ไปยังหน้าท้อง เรื่อยไปจนถึงส่วนเร้นลับที่เต้นตุบสั่นระริก ขาเรียวเบียดเสียดเข้าหากันเพื่อคลายความซ่านเสียว มือข้างที่ว่างพยายามดันบ่ากว้างออกห่างเพราะเธอกำลังรู้สึกมากเกินไป แต่มีเหรอที่พลชจะยินยอม

จุ๊บ

“อื้อ อา”

ชายหนุ่มละเลงลิ้นกับหัวนมสีระเรื่อถี่รัว บางครั้งก็ดูดกลืนเหมือนเด็กทารกผู้หิวโหย จะว่าไปพลชก็ไม่ค่อยได้ทำแบบนี้กับใครเท่าไหร่ ผู้หญิงที่ผ่านมามักจะเป็นฝ่ายเล้าโลมให้ ส่วนตัวเขาแค่นอนเฉย ๆ และลุกขึ้นคุมเกมในบางครั้ง

เซ็กซ์สำหรับเขาคือการระบายความใคร่เท่านั้น

แล้วตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่

คิดได้แบบนั้นพลชก็ยืดตัวขึ้นสูง เขาใช้ฝ่ามือบีบนวดหน้าอกอวบแทนปากและลิ้น ไอรินครางแผ่วเบา ถึงไม่เสียวเท่าถูกดูดเลีย แต่ก็ทำให้ร่างกายบอบบางอ่อนประสบการณ์สั่นสะท้านอยู่ดี

“อะ อ๊ะ”

มือสากเคลื่อนที่จากหน้าอก ลงไปป้วนเปี้ยนสร้างความปั่นป่วนให้บริเวณหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะสอดลึกเข้าไปในชั้นในตัวเล็ก หญิงสาวที่ไม่เคยถูกรุกรานขนาดนี้มาก่อนดิ้นหนีทันที ร้อนให้พลชต้องรั้งเอวบางเข้ามาหา มองดวงตาที่สั่นกลัวคู่นั้นแล้วออกคำสั่งเสียงพร่า

“อย่าดิ้นไอริน”

“บะ บอสคะ แต่มัน..”

“ผมบอกว่าอย่าดิ้น!” ร่างบางหยุดชะงักเมื่อเสียงทุ้มแข็งกร้าวขึ้น “อยู่เฉย ๆ ไอริน ยังไงวันนี้คุณก็ต้องทำหน้าที่นี้”

ไอรินเลิกต่อต้านเมื่อเจ้านายประกาศออกมาแบบนั้น หน้าที่ เธอไม่น่าลืมเลยว่าสิ่งนี้มันคือหน้าที่ที่เธอต้องทำ แค่พลชใจดีด้วยหน่อยก็สำคัญตัว ถึงยังไงเธอก็มาที่นี่เพื่อบำเรอความใคร่ให้ผู้ชายคนนี้อยู่แล้ว

“ผมก็รู้สึกดี คุณสวยมาก”

เขากระซิบบอกตามความรู้สึกจริง ๆ ถึงจะยังไม่ได้เห็นด้วยตา แต่จากที่สัมผัสด้วยมือแล้ว พลชมั่นใจว่าไอรินคงสวยทุกส่วนจริง ๆ นุ่มนิ่มสะอาดสะอ้าน ทั้งบอบบางและน่าทะนุถนอม แต่ก็น่ารังแกให้บอบช้ำในเวลาเดียวกัน

“อุ้ย!” ไอรินผวาเฮือก รีบจับยืดข้อมือแกร่งเอาไว้แล้วหันกลับไปสบตาคม “บอสคะ”

“แค่นิ้วไอริน”

พลชตอบกลับเสียงพร่า เขาวนปลายนิ้วหน้าปากทางคับแคบที่เต้นตุบ ๆ แค่พอจะสอดใส่กลับถูกมือน้อย ๆ ห้ามเอาไว้

“ทำใจให้ผ่อนคลายไอริน นี่แค่นิ้ว หลังจากนี้คุณจะเจอมากกว่านี้” พูดพลางจับมือบางมาวางบนท่อนลำที่แข็งกร้าวของตัวเอง “ผมไม่ได้ขู่ แต่ผมเอาจริง”

ไอรินเบนหน้าหนีบอสหนุ่ม เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึก หลับตาลง แล้วปล่อยข้อมืออีกฝ่ายให้เป็นอิสระ

“อ๊ะ”

ข้อนิ้วแรกผลุบเข้ามาในตัวทันที ก่อนจะถูกดันต่อจนจมหายไปได้ครึ่งทาง มันไม่ได้เจ็บ ไม่ต่างจากตอนที่ตรวจภายในเท่าไหร่ แต่สิ่งที่แตกต่างคือนิ้วของบอสไม่ได้คลำหาส่วนที่ผิดปกติเหมือนหมอ แต่เขากำลังค้นหาจุดที่ทำให้เธอเสียวซ่านต่างหาก

“อ๊า บะ บอส”

ไอรินโย่งกายหนีจนนิ้วยาวหลุดออก แต่ไม่ถึงเสี้ยววินาทีมันก็สอดกลับเข้ามาใหม่และลึกกว่าเดิมจนสุดโคน ไอรินส่ายหน้าไปมาแรง ๆ จิกเล็บกับกำแพงห้องน้ำเมื่อพลชเริ่มขยับ