ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 134

ช่วงเวลายาวนานที่ต้องอุ้มท้องลูกน้อยเดินทางมาถึงเดือนสุดท้าย ไอรินไม่สามารถขยับตัวได้คล่องเพราะหน้าท้องที่นูนใหญ่ ใหญ่จนบางครั้งหลายคนที่เห็นยังอดถามไม่ได้ว่าลูกแฝดหรือเปล่า คนเป็นแม่ได้แต่หัวเราะแล้วตอบไปว่าเพราะพ่อเขาบำรุงดี ลูกชายถึงได้ตัวโตจ้ำม้ำ

ไอรินหายแพ้ท้องหลังจากเข้าเดือนที่สี่ เธอยังคงไปทำงานที่บริษัทในตำแหน่งเลขาของท่านประธานเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ทุกคนต่างรับรู้โดยทั่วกันว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นแค่เลขาทั่วไป ไอรินคือคุณนายแม็กซ์เวล และกำลังอุ้มท้องทายาทคนแรกของแม็กซ์เวลอยู่ นอกจากต้องให้ความเคารพแล้ว ยังต้องคอยเป็นหูเป็นตาดูแลความปลอดภัยให้ไอรินและคุณชายน้อยด้วย

ใคร ๆ ก็บอกว่าลูกชายในท้องของไอรินอภิชาตบุตร เพราะยังไม่ทันคลอดก็นำเรื่องราวดี ๆ มาให้ครอบครัว ไม่ว่าพลชจะหยิบจับอะไรก็สร้างเม็ดเงินและความรุ่งเรืองมาให้ PDM group เสมอ ตั้งแต่ภรรยาตั้งครรภ์พลชก็ก้าวขึ้นไปอีกขั้นในวงการธุรกิจ เขากลายเป็นชายหนุ่มอายุน้อยที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในหลายทศวรรษที่ผ่านมา มีทรัพย์สินมากกว่าหมื่นล้านในวัยเพียงสามสิบต้น ๆ

ในสายตาของคนนอกพลชยิ่งใหญ่ และมีอำนาจไม่ด้อยไปกว่าใคร ทว่าในสายตาของไอรินพลชเป็นเพียงสามีคนหนึ่งที่น่ารัก เสมอต้นเสมอปลาย และรักลูกมากที่สุด

“นวดแบบนี้เจ็บหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ”

“ถ้าเจ็บรีบบอกนะริน ไม่ใช่ไม่บอกอีก”

“ทราบแล้วค่ะบอส” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มซุกซน

ได้ยินภรรยาตอบแบบนั้นพลชก็อดส่งสายตาดุ ๆ ไปให้ไม่ได้ ก่อนจะกลับมาก้มหน้าก้มตาตั้งใจนวดเท้าที่บวมแดงของไอรินต่อ

ไอรินหลุบตามองชายหนุ่มในชุดสูทราคาหกหลัก ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนพื้นพร้อมบีบนวดขาและเท้าของเธอไปด้วย ไม่หลงเหลือคราบ พลช ดีน แม็กซ์เวล ในงานเลี้ยงเมื่อชั่วโมงก่อนเลยแม้แต่นิด สาเหตุก็เพราะภรรยาที่ตั้งครรภ์เข้าสัปดาห์ที่สามสิบแปดเป็นตะคริวที่ขา และเจ็บเท้าจากการยืนนานเกินไป

วันนี้เป็นวันสำคัญของ PDM group พลชในฐานะท่านประธานไม่สามารถหลีกเลี่ยงงานเลี้ยงได้ และเขาก็ไม่สามารถขัดใจไอรินที่ร้องจะไปด้วยให้ได้เหมือนกัน สุดท้ายพลชก็จำใจต้องควงภรรยาท้องแก่ไปร่วมงานของบริษัท สามชั่วโมงที่ต้องอยู่ในงาน ไอรินไม่บ่นสักคำว่าเมื่อยหรือเหนื่อยล้า

จนกระทั่งกลับมาถึงบ้าน คนดื้อรั้นถึงได้ยอมรับว่าปวดขามาก น่องบวมปูดเพราะเป็นตะคริว เท้าทั้งบวมและแดงจนพลชอยากร้องไห้

“อืม สบายจังค่ะ”

พลชอยากบ่น อยากดุ อยากต่อว่าที่ภรรยาดื้อรั้น แต่พอเห็นท่าทีแสนสบายของเธอก็ทำไม่ลง ได้แต่บีบนวดน่องแข็ง ๆ จนกระทั่งมันเริ่มอ่อนนุ่มลง

“ริน”

เงยหน้าขึ้นอีกทีคนท้องแก่ก็ผลอยหลับไปแล้ว พลชส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วช้อนร่างอวบอัดขึ้นมาในอ้อมแขน พาคนหลับสนิทกลับห้องนอนไปนอนบนที่นอนดี ๆ

หัวเรือใหญ่ของ PDM group ค่อย ๆ ถอดชุดราตรีแสนสวยที่ไอรินสวมใส่ออกอย่างทะนุถนอม เขารีบเอาชุดนอนมาสวมให้เธอเพราะกลัวว่าคนเปลือยเปล่าจะหนาว

จำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนสามีนั่งอยู่บนพื้นพร้อมใช้มือใหญ่นวดเท้าให้ จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

ดูเหมือนว่าเธอจะเผลอหลับโดยไม่รู้ตัวอีกแล้ว และคงเป็นพลชที่อุ้มเธอเข้ามานอนในห้องแบบนี้

“โอ้ย!”

ความเจ็บหน่วงหนักขึ้นทวีคูณเมื่อไอรินเริ่มหายง่วงงุน ร่างอวบอัดงอขาขึ้นแล้วนอนขดตัวเหมือนกุ้งเพื่อหวังให้ความเจ็บปวดลดน้อยลง

ตั้งแต่เข้าสัปดาห์ที่สามสิบเจ็ดของการตั้งครรภ์ ไอรินก็เริ่มมีอาการปวดท้องเตือนหลายครั้ง แต่ละครั้งกินเวลาไม่กี่วินาทีก็หายไป พลชเคยกังวลจนพาเธอไปโรงพยาบาลกลางดึก แต่หมอวายุบอกว่าเป็นเรื่องปกติ ช่วงเดือนสุดท้ายคุณแม่จะมีอาการเจ็บเตือนเป็นระยะ เป็นเรื่องที่พบได้เป็นปกติทั่วไป

แต่ครั้งนี้มันเจ็บนานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา จากนาทีเป็นห้านาที และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนความเจ็บปวดก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะทุเลาลง หนำซ้ำยังมากกว่าเดิมจนไอรินน้ำตานอง

“จะ เจ็บ โอ้ย!!”

ไม่มีแม้แต่แรงจะร้องระบายความเจ็บออกมาดัง ๆ ไอรินพยายามขอความช่วยเหลือจากสามี แต่วันนี้พลชนอนหลับลึกกว่าทุกวัน คงเพราะช่วงนี้เขาเร่งทำงานเพื่อที่จะลาพักร้อนในช่วงเดือนแรกที่ลูกเกิด พลชจะช่วยไอรินเลี้ยงลูกเต็มเวลาจนกว่าทุกอย่างจะเข้าที่