แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว แต่ทั้งสองคนบนเตียงก็ยังคงตระกองกอดกันไม่ปล่อย ทั้งไอรินและพลชตื่นพร้อมกันตั้งแต่ชั่วโมงก่อน แต่แทนที่พวกเขาจะเร่งรีบลุกขึ้นเตรียมตัวไปทำงานเหมือนปกติ ในวันนี้ทั้งคู่ต่างพร้อมใจกันนอนเอ้อระเหยอย่างสบายอารมณ์เหมือนคนว่างงาน
เพราะวันนี้ท่านประธานกับเลขาส่วนตัว ใช้สิทธิ์ลางานช่วงเช้าเพื่อไปทำธุระสำคัญ
“ที่รัก ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว เดี๋ยวสาย”
“อื้อ รินง่วงมากเลยค่ะ อยากนอนต่อจัง” คนง่วงปรือตาขึ้นน้อย ๆ มองหน้าคนรักอย่างออดอ้อน
ไอรินน่ารักจนพลชอดใจไม่ไหว เขามอบจูบแสนหวานให้เธอแม้ว่าริมฝีปากอิ่มจะบวมเจ่ออยู่แล้วก็ตาม
“อื้อ อย่าค่ะ”
คนถูกจูบรีบดันชายหนุ่มออกก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิด เพราะเผลอหน่อยเดียวเสื้อยืดตัวโคร่งก็ถูกถลกขึ้นสูงแล้ว ทรวงอกอิ่มที่ไร้บราห่อหุ้มถูกบีบเคล้นเบา ๆ ไอรินรีบตะครุบมือปลาหมึกเอาไว้ก่อนที่ตัวเองจะใจอ่อน
“ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวสาย”
“รู้ตัวแล้วเหรอว่ากำลังจะสาย” พลชยอมละมือออกแต่โดยดี “ไปอาบน้ำกันที่รัก”
“ไม่เอานะคะ อ๊ะ!”
แขนเรียวรีบยกขึ้นคล้องต้นคอแกร่งเมื่อถูกช้อนตัวขึ้น สะโพกมนสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนที่ดุนดันอย่างก้าวร้าว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเหมือนไม่อยากจะเชื่อ
“ดีน! เมื่อคืนตั้งสามรอบแล้วนะคะ ทำไมมัน..”
“เพราะผมเป็นผู้ชายที่สุขภาพดีมาก แถมยังนอนได้ข้างผู้หญิงสวย ๆ ตัวหอม ๆ แบบคุณ จะไม่ให้มันตื่นได้ยังไงครับ” เขาตอบ พลางสาวเท้าไปยังห้องน้ำ
“คนหื่น! ไม่เอานะคะ รินจะอาบน้ำคนเดียว”
“เสียเวลาน่าที่รัก อาบพร้อมกันดีกว่า จะได้ไม่สาย”
“ยิ่งอาบด้วยกันจะยิ่งสายน่ะสิคะ ดีน! ปล่อยรินลงเลยนะ!! ไม่เอาาา”
เสียงโวยวายเงียบหายไปเมื่อประตูห้องน้ำปิดลง ไม่ใช่เพราะห้องน้ำในห้องนอนพลชเก็บเสียงได้ดี แต่เพราะริมฝีปากอิ่มไม่มีโอกาสได้ประท้วงอะไรอีกต่างหาก..
ท่านประธานของ PDM group ทำไมถึงได้หื่นขนาดนี้
.
.
วันนี้เลขาคนสวยหน้าบึ้งสนิท ยิ่งเห็นว่าเจ้านายหนุ่มอารมณ์ดีแค่ไหนไอรินก็ยิ่งหงุดหงิด คนอะไรหื่นได้ขนาดนั้น เมื่อเช้าเธอถูกจับกินทั้งในห้องน้ำและบนเตียงอย่างละรอบ จนวิลล์ที่มารอรับโทรตามคนหื่นถึงได้ยอมหยุด
ขาเรียวแทบไม่มีแรงเดิน ทั้งเมื่อคืนและเช้านี้รวมกันเป็นห้า เธอไม่รู้หรอกว่าผู้ชายทั่วไปสามารถมีเซ็กซ์ต่อวันได้มากขนาดนี้หรือเปล่า แต่คนรักของเธอสามารถทำได้แน่นอน
เป็นความสามารถพิเศษที่ไม่รู้ว่าเธอจะดีใจ หรือเสียใจดี
“อย่างอนสิไอริน” พลชจับมือนุ่มมาหอมเป็นครั้งที่สิบ เขาหลุดหัวเราะเมื่อคนรักสะบัดหน้าหนี
แฟนสาวไม่ได้โกรธจริงจังพลชรู้ดี เธอแค่อายที่เผลอขาอ่อนต่อหน้าวิลล์เท่านั้น เพราะในห้องน้ำก็เป็นไอรินเองที่จับของเขาใส่เข้าไปในตัว แต่รอบสุดท้ายบนเตียงพลชยอมรับว่าเขาเอาใจจริง ๆ
ไอรินรีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่เป็นไรค่ะ รินแค่ตื่นเต้นเลยขาอ่อนไปหน่อย”
“ถ้างั้นผมโอบคุณไว้ดีกว่า”
ชายหนุ่มไม่ได้รอให้แฟนสาวเอ่ยอนุญาต ท่อนแขนแข็งแกร่งโอบเอวบางเข้าหาตัวทันที ไม่สนสายตาหลายต่อหลายคู่ที่มองมาอย่างสนใจ
ทั้งสองเดินเข้าไปในตัวอาคาร ตามมาด้วยวิลล์กับไมค์ที่มาเพื่อเป็นพยาน เมื่อเข้ามาด้านในเจ้าหน้าที่ต่างทักทายทั้งคู่อย่างนอบน้อม เพราะจำได้ดีว่าสองคนนี้เป็นใคร
ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมามีข่าวของทั้งคู่ขึ้นหน้าหนึ่งทุกวัน ต่อให้ไม่ได้รู้จักในตอนแรก ก็ต้องเคยเห็นผ่านตามาบ้างอยู่ดี
“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามาทำอะไรคะ”
“ผมกับภรรยา พวกเรามาจดทะเบียนสมรสกันครับ” คำประกาศที่ดังฟังชัด ทำเอาหลาย ๆ คนที่ได้ยินตาโต พนักงานที่รับเรื่องตะลึงค้างจนพลชต้องทวนสิ่งที่ต้องการซ้ำ “ผมมาจดทะเบียนสมรส ไม่ทราบต้องไปที่ไหน”
“อ๊ะ อ๋อ.. คะ ค่ะ ตะ ตามมาทางนี้เลยค่ะ”
.
.
เพราะเป็น พลช ดีน แม็กซ์เวล ผู้ที่ทำหน้าที่สำคัญนี้จึงเป็นถึงผู้อำนวยการเขตที่รีบบึ่งรถมาทันทีที่รู้ข่าว แต่เรื่องนั้นพลชไม่ได้สนใจ
ไม่ว่าจะเป็นใคร ขอแค่ทำให้เขากับไอรินได้เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แค่นั้นก็พอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20