เฟิงอวิ๋นเฉียนก็ตอบรับอย่างตรงไปตรงมา “ได้สิ ฉันก็อยากพาเสี่ยวเนี่ยนอันกลับบ้านเดิมในประเทศอยู่พอดี”
โจวอวี๋ชูขมวดคิ้ว “บ้านเดิมในประเทศ?”
เฟิงอวิ๋นเฉียนยิ้มอ่อน “ปู่ของฉันเป็นคนเมืองเจียง”
โจวอวี๋ชูไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่ถามว่า “งั้นฉันต้องกลับกับพวกพี่ด้วยไหม?”
“เธอต้องกลับประเทศไปเข้าร่วมถ่ายทำรายการวาไรตี้ไม่ใช่เหรอ?”
โจวอวี๋ชูพยักหน้า “ใช่ค่ะ เซ็นสัญญาไปแล้ว”
“งั้นฉันพาเสี่ยวเนี่ยนอันกลับไปเองก็ได้”
โจวอวี๋ชูแอบโล่งอก “โอเคค่ะ เอาไว้ฉันทำงานเสร็จแล้ว ฉันจะไปเจอพวกพี่ที่เมืองเจียงนะคะ!”
เฟิงอวิ๋นเฉียนเม้มปากยิ้มอ่อน “ได้เ”
......
เสี่ยวอันหนิงนอนยาวจนไปถึงแปดโมงจึงจะตื่น
เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่บนเตียงเพียงคนเดียว เธอขยี้ตาเล็กน้อย และลงมาจากเตียงด้วยตนเอง สวมรองเท้าแตะและเดินไปเปิดประตู
เธอเดินออกมาจากห้องโดนใส่ชุดนอนลายการ์ตูน แล้วเดินไปยังห้องของเสิ่นชิงซู
เดิมทีคิดว่าจะไปหาชุดมาเปลี่ยนเอง แต่เมื่อผลักประตูเข้าไปก็เห็นเสิ่นชิงซูนอนหลับอยู่บนเตียง ดวงตาเสี่ยวอันหนิงเป็นประกาย “แม่!”
เสิ่นชิงซูถูกเสียงใส ๆ นี้ของลูกสาวตะโกนเรียกจนสะดุ้ง ความง่วงหายวับไปกับตา
เสี่ยวอันหนิงวิ่งตรงเข้ามา สลัดรองเท้าทิ้งและปีนขึ้นเตียง แล้วมุดเข้าไปในอ้อมกอดของเสิ่นชิงซู
เสิ่นชิงซูยื่นมือไปโอบกอดเธอที่ตัวนุ่มนิ่มมาไว้ในอ้อมกอด “เพิ่งตื่นเหรอลูก?”
“ใช่ค่ะ!” เสี่ยวอันหนิงสูดกลิ่นอยู่ในอ้อมกอดเสิ่นชิงซู “แม่ตัวหอมจัง~”
“แม่เพิ่งกลับมาแล้วก็อาบน้ำเลย” เสิ่นชิงซูใช้ปลายนิ้วบีบติ่งหูกลม ๆ ของเธอเบา ๆ “วันนี้เป็นวันเกิดลูก อยากได้อะไรไหม?”
“หนูอยากไปสวนสนุกเด็กที่เปิดใหม่ค่ะ!”
หลังจากเปลี่ยนเสร็จแล้ว เธอก็หมุนตัวรอบหนึ่ง “แม่คะ หนูเหมือนเจ้าหญิงไหมคะ~”
“เสี่ยวอันหนิงก็เป็นเจ้าหญิงน้อยอยู่แล้วนี่คะ” เสิ่นชิงซูนอนอยู่บนเตียง มองดูลูกสาวที่ร่างเริงสดใส ด้วยแววตาที่อ่อนโยน
“นี่คือชุดที่ป๊ะป๋าซื้อให้ค่ะ เขาซื้อเก่งมากเลย!” เสี่ยวอันหนิงนับชุดในตู้เสื้อผ้า “แม่ดูสิคะ มีสีแดง สีส้ม สีเหลือง สีเขียว ฟ้า แล้วก็สีม่วง หนูใส่ไม่หมดเลยค่ะ!”
“ป๊ะป๋าเอ็นดูลูกเกินไปแล้วนะ” เสิ่นชิงซูกล่าวอย่างจนใจ
“แต่ป๊ะป๋าหาเงินมาไม่ง่ายเลยนะคะ!” เสี่ยวอันหนิงปิดตู้เสื้อผ้า “หนูจะลงไปคุยกับป๊ะป๋าสักหน่อย ว่าครั้งหน้าไม่ต้องซื้อชุดให้หนูเยอะแยะขนาดนี้แล้ว”
เสิ่นชิงซูรู้สึกประทับใจ กำลังจะชื่นชมเธออยู่พอดี แต่กลับได้ยินเธอกล่าวว่า
“หนูจะแนะนำให้ป๊ะป๋าเก็บเงินไว้ซื้อภาพวาดของหนูดีกว่า! ยังไงก็ต้องใช้เงินอยู่แล้ว ป้าอาฮวาเคยบอกว่า แบบนี้ถึงจะเรียกว่าเงินทองไม่รั่วไหลค่ะ~”
เสิ่นชิงซู “...”
เธอรู้สึกว่าไปทำงานกลับมาครั้งนี้ ความเจ้าเล่ห์ของลูกสาวเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
ระบบ error ไม่ปลดล็อกค่ะ...
ทำไมระบบไม่หักเหรียญปลดล็อก...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีบางส่วนนะคะ เนื่องจากไม่เคยมีบัตรเครดิต ควรให้มีการเติมเงินโดยซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสนะคะ...